эй ҳасани турои дида мо гашта ба дидор

ای حسن ترا دیده ما گشته به دیدار

Гар дида набошад ки кунад ҳасани ту изҳор

گر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار

Хуршеди ҷамоли ҳамаи хубони ҷаҳон ро

خورشید جمال همه خوبان جهان را

Аз дидаи ушшоқ буд гармии бозор

از دیده عشاق بود گرمی بازار

Худ оина дар ду ҷаҳони ҳасан туро нест

خود آینه در دو جهان حسن ترا نیست

Даргоҳи таҷаллии биҷуз аз дидаи нзор

درگاه تجلی بجز از دیده نظار

Он рӯй ки дидааст ки ӯ рӯй ту дида аст

آن روی که دیده است که او روی تو دیده است

Неи не ки бадв ҳаст мунаввари ҳамаи абсор

نی نی که بدو هست منور همه ابصار

Ҳар дидаи азу ҳар нафасии дидаи ҷамолӣ

هر دیده ازو هر نفسی دیده جمالی

Зу тоза шуда ҳар нафасии дидау дидор

زو تازه شده هر نفسی دیده و دیدار

Бар ҳар назарӣ карда таҷаллии дигаргун

بر هر نظری کرده تجلی دگرگون

То ҳар назарӣ зу назарӣ ёфта ҳар бор

تا هر نظری زو نظری یافته هر بار

Бар оинаи дидау дили аҳли дилон ро

بر آینه دیده و دلِ اهل دلان را

Зу ҷилва паёпай расад аммо на ба такрор

زو جلوه پیاپی رسد اما نه به تکرار

Рӯй ту ягонааст вале гоҳи таҷаллӣ

روی تو یگانه است ولی گاه تجلی

Бисёр намояд чу буд оина бисёр

بسیار نماید چو بود آینه بسیار

эй гашта ниҳон аз дилу ҷон дар ттқи ғайб

ای گشته نهان از دل و جان در تتق غیب

Востодаҳи аёни барсар ҳар кӯчау бозор

واستاده عیان برسر هر کوچه و بازار

Хоҳӣ ки намонад бҷҳони муъмину кофар

خواهی که نماند بجهان مومن و کافر

АтФӣ бикуну пардаи барандози зи рухсор

اطفی بکن و پرده برانداز ز رخسار

Ҳқо ки агар пардаи з рӯй ту баруфтад

حقا که اگر پرده ز روی تو برافتد

Аз ғайри ту на айн тавон ёфт на осор

از غیر تو نه عین توان یافت نه آثار

Гар бода аз аинсон диҳад он соқии сармаст

گر باده از اینسان دهد آن ساقی سرمست

Ҳқо ки намонад бҷҳони як дили ҳушёр

حقا که نماند بجهان یک دل هشیار

То меҳри ту бар мағрибӣ асрор битобед

تا مهر تو بر مغربی اسرار بتابید

Шуд мағрибӣ аз партав ӯ машриқи анвор

شد مغربی از پرتو او مشرق انوار