Ганҷҳои бениҳоят ёфтам дар кунҷи ҷон

گنجهای بی نهایت یافتم در کنج جان

Кунҷи ҷонро байн ки чун шуд кони ганҷи бекарон

کنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران

Ҷони ман аз олами ном ва нишон омад бурун

جان من از عالم نام و نشان آمد برون

Бенишон шуд то дар омад дар ҷаҳон бе нишон

بی نشان شد تا در آمد در جهان بی نشان

То ки омад дар хароби ободи дили ганҷии падед

تا که آمد در خراب آباد دل گنجی پدید

То хароби обод дил шуд сар ба сари маъмур аз он

تا خراب آباد دل شد سر به سر معمور از آن

Ҳар замон ояд ба шаҳристони дил аз роҳи ҳақ

هر زمان آید به شهرستان دل از راه حق

Бо матоъ бе ниҳояти сад ҳазорон корвон

با متاع بی نهایت صد هزاران کاروان

Чунки шаҳристони дил маъмур шуд дар ҳар нафас

چونکه شهرستان دل معمور شد در هر نفس

Корвонҳо гардад аз ҳақи сӯии шаҳристони равон

کاروانها گردد از حق سوی شهرستان روان

Дил набарда ҳеҷ ранҷӣ бар сар ганҷӣ расед

دل نبرده هیچ رنجی بر سر گنجی رسید

Омадаш ногуҳ ба даст аз ғайби ганҷии бекарон

آمدش ناگه به دست از غیب گنجی بیکران

Дар шаби торики тани рӯзӣ падед омад зи дил

در شب تاریک تن روزی پدید آمد ز دل

Офтобии зи осмони ҷони баромади ногаҳон

آفتابی ز آسمان جان برآمد ناگهان

Офтобӣ бар замини дил фурӯд омад зи чарх

آفتابی بر زمین دل فرود آمد ز چرخ

То заминро бигузаронед аз ҳазорон осмон

تا زمین را بگذرانید از هزاران آسمان

То таҷаллӣ кард меҳри машриқӣ бар мағрибӣ

تا تجلی کرد مهر مشرقی بر مغربی

Мағрибиро ҷумлаи заррот олам шуд аён

مغربی را جمله ذرات عالم شد عیان