намедонам чаро эй дидаи чандин хӯн фишон ҳастӣ ?

نمی دانم چرا ای دیده چندین خون فشان هستی؟

Ҳамоно доғдори ҳиҷри ёр меҳрбон ҳастӣ

همانا داغدار هجر یار مهربان هستی

Ту эй абри баҳорӣ аз чаҳ гирёну хурӯшоне

تو ای ابر بهاری از چه گریان و خروشانی

Магар дар орзӯии васли боғ ва бӯстон ҳастӣ ?

مگر در آرزوی وصل باغ و بوستان هستی؟

Ту эй боди саҳаргоҳии магари ҷӯёии гулзорӣ

تو ای باد سحرگاهی مگر جویای گلزاری

Ки дар кӯҳу биёбонҳо ба ҳар сӯе давон ҳастӣ ?

که در کوه و بیابان ها به هر سویی دوان هستی؟

Ту эй қамарӣ ки май нолӣ ба тарафи ҷӯии боғу роғ

تو ای قمری که می نالی به طرف جوی باغ و راغ

Чунон донам паии сарвӣ , чу ман кўкўзнон ҳастӣ

چنان دانم پی سروی، چو من کوکوزنان هستی

Ту эй наргиси магар дар хоб дидӣ чашми дилдорам

تو ای نرگس مگر در خواب دیدی چشم دلدارم

Ки чун ман ошиқу бемору маст ва нотавон ҳастӣ ?

که چون من عاشق و بیمار و مست و ناتوان هستی؟

Ту эй сунбули магари бӯеи зи зулф ёр бигирифтӣ

تو ای سنبل مگر بویی ز زلف یار بگرفتی

Ки чун ман беқарору дарҳаму ошуфта ҷон ҳастӣ ?

که چون من بی قرار و درهم و آشفته جان هستی؟

Ту эй гули васфи ёри ман магар аз бод бишунидӣ

تو ای گل وصف یار من مگر از باد بشنیدی

Ки чун ман пораи дили хунини дарун ва хӯн фишон ҳастӣ

که چون من پاره دل خونین درون و خون فشان هستی

Ту эй мискини бунафша аз куҷо дидӣ хату холаш

تو ای مسکین بنفشه از کجا دیدی خط و خالش

Ки маҳзуни ҳам чу ман дар кисвати мотам ниҳон ҳастӣ ?

که محزون هم چو من در کسوت ماتم نهان هستی؟

Ту эй сӯсани магар ошиқ шудӣ чун ман ба рӯй ёр

تو ای سوسن مگر عاشق شدی چون من به روی یار

Ки дар шарҳи ғами ҳиҷрони ҷонони сад забон ҳастӣ ?

که در شرح غم هجران جانان صد زبان هستی؟

Ту худ эй лолаи зулф ва рӯй ҷонон аз куҷо дидӣ

تو خود ای لاله زلف و روی جانان از کجا دیدی

Ки чун ман доғдори афтодаи андар бӯстон ҳастӣ ?

که چون من داغدار افتاده اندر بوستان هستی؟

Ту эй оташ ба ҷони афтодаи булбул аз барои гул

تو ای آتش به جان افتاده بلبل از برای گل

Чун ман то кӣ ба ишқи андари забонҳо достон ҳастӣ ?

چون من تا کی به عشق اندر زبان ها داستان هستی؟

Ту эй мурғи шбоўиз чу ман дар зулфи ҷонона

تو ای مرغ شباویز چو من در زلف جانانه

Бигӯ то кӣ ба ёди субҳи он гардан чунон ҳастӣ ?

بگو تا کی به یاد صبح آن گردن چنان هستی؟

Ту эй булбул ки дар тавсифи гули хуши нағмае гирён

تو ای بلبل که در توصیف گل خوش نغمه ای گریان

Мурӣди хонадони ҳазрати қутб замон ҳастӣ ?

مرید خاندان حضرت قطب زمان هستی؟

Вафое аз паии гулзор май нолӣ аҷаб набӯд

وفایی از پی گلزار می نالی عجب نبود

Ки хўшхўони булбул рӯй гули он гулистон ҳастӣ

که خوشخوان بلبل روی گل آن گلستان هستی

Ту каз тоҷи салотини ори дории ҳам чунин донам

تو کز تاج سلاطین عار داری هم چنین دانم

Ғуломи даргаи перони кайвон остон ҳастӣ

غلام درگه پیران کیوان آستان هستی

Ту каз авранги шоҳии нанги дории ҳеҷ шак набӯд

تو کز اورنگ شاهی ننگ داری هیچ شک نبود

Саги олии ҷаноби остон расатон ҳастӣ

سگ عالی جناب آستان راستان هستی

Эмоми расатони қутби худоҷӯёни Убайдуллоҳ

امام راستان قطب خداجویان عبیدالله

Туе коиинаҳ ӣ нури худои ло макон ҳастӣ

تویی کایینه ی نور خدای لا مکان هستی

Фурӯғи зулмати дилҳо туе эй Сайиду сарвар

فروغ ظلمت دل ها تویی ای سید و سرور

Ки насли оли тоҳоро чароғ хонадон ҳастӣ

که نسل آل طه را چراغ خاندان هستی

Ба эъҷози ҳдои бахшеи паямбари нестии локин

به اعجاز هدا بخشی پیمبر نیستی لکن

Ба оёти паямбар ! муршиди охир замон ҳастӣ

به آیات پیمبر! مرشد آخر زمان هستی

Масеҳои нестӣ , лекин ба анфоси масеҳое

مسیحا نیستی، لیکن به انفاس مسیحایی

Равони бахши ҳазорон ҳам чу ман дил мурдагон ҳастӣ

روان بخش هزاران هم چو من دل مردگان هستی

Кулем аллоҳ нае , лекини паии фиръавни нафаси мо

کلیم الله نه ای، لیکن پی فرعون نفس ما

Ба таври ҳиммати пок аз яди Байзо баён ҳастӣ

به طور همت پاک از ید بیضا بیان هستی

Ту хоки анбиёеи венаи аҷаб кандар шуҳуди ҳақ

تو خاک انبیایی وین عجب کاندر شهود حق

Ба таври нестӣ бе « лнтароне » дида бон ҳастӣ

به طور نیستی بی «لن ترانی» دیده بان هستی

Ба сӯрати бандае мутлақ , ба маънӣ бо худои мулҳақ

به صورت بنده ای مطلق، به معنی با خدا ملحق

Ту эй мроти нури ҳақ чаҳ пайдо ниҳон ҳастӣ ?

تو ای مرآت نور حق چه پیدا نهان هستی؟

Гуҳӣ чун пери бастомии зи чашми корвони даврӣ

گهی چون پیر بسطامی ز چشم کاروان دوری

Гуҳӣ чун ғўси хрқонии далел корвон ҳастӣ

گهی چون غوث خرقانی دلیل کاروان هستی

Муқӣми шаръи пайғамбари туе дар сӯрату маънӣ

مقیم شرع پیغمبر تویی در صورت و معنی

Ғиоси миллатӣу раҳбар исломён ҳастӣ

غیاث ملتی و رهبر اسلامیان هستی

Бар иқлӣми ришодати хоҷагӣ алҳақ турои зебад

بر اقلیم رشادت خواجگی الحق ترا زیبد

Ки бар тахти ниёбати ифтихор хоҷагон ҳастӣ

که بر تخت نیابت افتخار خواجگان هستی

зи таъсири ҳрўри нафаси бдФр , мо чаҳ ғам дорем

ز تأثیر حرور نفس بدفر، ما چه غم داریم

Ту чун абри карам бар фарқи миллати соя бон ҳастӣ

تو چون ابر کرم بر فرق ملت سایه بان هستی

Мурӣдон туро дидам ба чашми хеши инсу ҷон

مریدان ترا دیدم به چشم خویش انس و جان

Хато набӯд агар гӯям эмоми инс ва ҷон ҳастӣ

خطا نبود اگر گویم امام انس و جان هستی

Ҳазорон пер дидам навҷавон аз лутфи анфосат

هزاران پیر دیدم نوجوان از لطف انفاست

Раво бошад ки гӯям муршиди пер ва ҷавон ҳастӣ

روا باشد که گویم مرشد پیر و جوان هستی

Забони саг агар тар шуд зиёни баҳр кӣ гардад

زبان سگ اگر تر شد زیان بحر کی گردد

Чаҳ ғам бо ин камол аз дар даҳон мункирон ҳастӣ

چه غم با این کمال از در دهان منکران هستی

Чаҳ бок аз таъни бадхоҳони туро бадхоҳ пиндоранд

چه باک از طعن بدخواهان تو را بدخواه پندارند

Бигӯ ҳақ бошу ҷон май даҳ ту хуршед ҷаҳон ҳастӣ

بگو حق باش و جان می ده تو خورشید جهان هستی

Мақомоти турои аҳли басират сахт дарёбад

مقامات ترا اهل بصیرت سخت دریابد

Ки бо ин хоҷагии доими ғулом бандагон ҳастӣ

که با این خواجگی دایم غلام بندگان هستی

Шавам қурбони он мижгон . . . . . Хаданг бар абрӯ

شوم قربان آن مژگان..... خدنگ بر ابرو

Паии сайди дилу ҷонҳо аҷаби тир ва камон ҳастӣ

پی صید دل و جان ها عجب تیر و کمان هستی

Ба дидори ту ман ҳаргиз нахоҳам сайр шудан зон рӯ

به دیدار تو من هرگز نخواهم سیر شدن زان رو

Ки бо ин рӯи Фуроти олам мстсқён ҳастӣ

که با این رو فرات عالم مستسقیان هستی

Агар бе ту набинад мардуми чашмами ҷаҳон , шояд

اگر بی تو نبیند مردم چشمم جهان، شاید

Ки бе ин мардумии чашму чароғ мардумон ҳастӣ

که بی این مردمی چشم و چراغ مردمان هستی

Агар давр аз ту ман беҷон ва бедил мондаам бояд

اگر دور از تو من بی جان و بی دل مانده ام باید

Ки бо рӯй ҷаҳони орои ту ҷон бедилон ҳастӣ

که با روی جهان آرا تو جان بی دلان هستی

Гар аз дард наоне дар таманнояти ҳамеи сӯзам

گر از درد نهانی در تمنایت همی سوزم

Чаҳ созам чун насузам марҳами дард ниҳон ҳастӣ

چه سازم چون نسوزم مرهم درد نهان هستی

зи ҳиҷратгар нёроиди равони ман аҷаб набӯд

ز هجرت گر نیاراید روان من عجب نبود

Ки бо ин талъати зебои ту ором равон ҳастӣ

که با این طلعت زیبا تو آرام روان هستی

Чу нилӯфар агар ман ғарқи дарёӣ сиришк астам

چو نیلوفر اگر من غرق دریای سرشک استم

Чаҳ созам чун кунам охири ту меҳр шъшъон ҳастӣ

چه سازم چون کنم آخر تو مهر شعشعان هستی

Раво бошад агар бар ҳоли зори ман бибахшое

روا باشد اگر بر حال زار من ببخشایی

Ки ман мардӣ гадо ҳастам ту мардӣ марзбон ҳастӣ

که من مردی گدا هستم تو مردی مرزبان هستی

Ҷузи ин айбии надорӣ дар мақомоти кмолотт

جز این عیبی نداری در مقامات کمالاتت

Ки бо ҷони вафоеи андакӣ номеҳрбон ҳастӣ

که با جان وفایی اندکی نامهربان هستی

« вафое » чун тавонад гуфт тавсифи кмолотт

«وفایی» چون تواند گفت توصیف کمالاتت

Дарин оина чун ганҷӣ ? ки ту мард калон ҳастӣ

درین آینه چون گنجی؟ که تو مرد کلان هستی