Соқиои сӯхтам биё башитоб

ساقیا سوختم بیا بشتاب

Оташамро нишон ба оби шароб

آتشم را نشان به آب شراب

То бидонанд моҳи сарв қад аст

تا بدانند ماه سرو قد است

БрФкн аз ҷамоли хеши ниқоб

برفکن از جمال خویش نقاب

Ба хаёли рухи ту дида ӣ ман

به خیال رخ تو دیده ی من

намефишонд ҳазор чашмаи гулоб

می فشاند هزار چشمه گلاب

Аз ғами оризу лаби намакин

از غم عارض و لب نمکین

Синаи пар оташасту дил чу кабоб

سینه پر آتش است و دل چو کباب

Рӯзу шаб низ ошиқони асир

روز و شب نیز عاشقان اسیر

Ба хами турра ӣ битоб мтоб

به خم طره ی بتاب متاب

Як ду рӯзӣаст айши гулшану гул

یک دو روزی است عیش گلشن و گل

Айши ин чанд рӯз , ҳон дарёб !

عیش این چند روز، هان دریاب!

Матлаби ишқ аз афсурдаи дилон

مطلب عشق از افسرده دلان

Ки наҷустанд маърифати зи дўоб

که نجستند معرفت ز دواب

То манам ошиқона мегӯям :

تا منم عاشقانه می گویم:

« сархушами сархушам ба бонги рубоб »

«سرخوشم سرخوشم به بانگ رباب»

Ҷом май даҳ ки то з баргирам

جام می ده که تا ز برگیرم

Бози перонаи сари замони шабоб

باز پیرانه سر زمان شباب

Каз надонад ба ҷузи киришма ӣ дӯст

کز نداند به جز کرشمه ی دوست

Дард дил додагон масту хароб

درد دل دادگان مست و خراب

Ҳеҷам асбоби неи пай майу не

هیچم اسباب نی پی می و نی

« أътнӣ ё мусаббиби алأсбоб »

«أعطنی یا مسبب الأسباب»

Ба « вафое » бидиҳ чунон ҷомӣ

به «وفایی» بده چنان جامی

Ки наёяд ба хеши рӯзи ҳисоб

که نیاید به خویش روز حساب