Сабо аз ман бигӯ бо он маи нои меҳрбони имшаб

صبا از من بگو با آن مه نا مهربان امشب

Дамии ором ҷон бошад ки рафт ороми ҷони имшаб

دمی آرام جان باشد که رفت آرام جان امشب

Хаёл рӯй ҷонони пеши чашму дили пар аз оташ

خیال روی جانان پیش چشم و دل پر از آتش

Чу булбул зон ҳамеи нолам ба ёди гулистони имшаб

چو بلبل زان همی نالم به یاد گلستان امشب

Ба умедӣ ки бози он сарви қадро дар канори орм

به امیدی که باز آن سرو قد را در کنار آرم

Ҳазорон чашма хӯн борид зи чашм хӯн фишон имшаб

هزاران چشمه خون بارید ز چشم خون فشان امشب

Ҷунуни ишқро гӯш насиҳат нест , эй воъиз !

جنون عشق را گوش نصیحت نیست، ای واعظ!

Махон афсона бар ман , осмону ресмони имшаб

مخوان افسانه بر من، آسمان و ریسمان امشب

Димоғи ҷони муаттари байнам аз боди вазон ҳар дам

دماغ جان معطر بینم از باد وزان هر دم

Магар бар зулфи ҷонон май вазади боди вазони имшаб

مگر بر زلف جانان می وزد باد وزان امشب

« вафое » аз лаб май гавану рамзи ғамза мадҳуш аст

«وفایی» از لب می گون و رمز غمزه مدهوش است

Магар аз бодаи соқӣ чунон шуд саргарони имшаб

مگر از بادهٔ ساقی چنان شد سرگران امشب