Турра аз боди вазони ларзон ба рӯй дилбар аст

طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است

Кофарамгар боғбони боғи ҷинат кофар аст

کافرم گر باغبان باغ جنت کافر است

Абрувони нозанинӣ беқарорам карда аст

ابروان نازنینی بی قرارم کرده است

ё раби ин оташи магар аз меҳр дар нилӯфар аст

یا رب این آتش مگر از مهر در نیلوفر است

То зўсФи зулфу лаб дар боғи рӯят дам задам

تا زوصف زلف و لب در باغ رویت دم زدم

Нави ниҳол хомаамро шукру анбар бар аст

نو نهال خامه ام را شکر و عنبر بر است

Турра ӣ ошуфтааст нозам ки бар абрӯии каҷ

طره ی آشفته است نازم که بر ابروی کج

Рост чун дар қалби кофари зулфиқор ҳайдар аст

راست چون در قلب کافر ذوالفقار حیدر است

Бо қади хам , нола ӣ ҷонкоҳ , оҳ сина ам

با قد خم، ناله ی جانکاه، آه سینه ام

Бе ту гӯйии нағмаҳои авд вау дӯд ва миҷмар аст

بی تو گویی نغمه های عود و و دود و مجمر است

Аз ғамат бо чашм хунин мехӯрам хӯни ҷигар

از غمت با چشم خونین می خورم خون جگر

Бе ту дар базми ғами онам бодаи инам соғар аст

بی تو در بزم غم آنم باده اینم ساغر است

Дида равшан кун марои борӣ ба лутф аз дар дро

دیده روشن کن مرا باری به لطف از در درآ

То кӣ охир , длбро , чашм « вафое » бар дараст !

تا کی آخر، دلبرا، چشم «وفایی» بر در است!