эй руху зулфати шаби торику рӯз равшан аст

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

Бешабу рӯзи ту рӯзу шаби фиғони кор ман аст

بی شب و روز تو روز و شب فغان کار من است

Турра мишкӣн мазан бар ҳам дигар машкан дилам

طرهٔ مشکین مزن بر هم دگر مشکن دلم

Зон ки мишкӣни турраи ?ути мискини диламро маскан аст

زان که مشکین طره ات مسکین دلم را مسکن است

Шамъи кофурӣ ҳаме гӯйанд бедӯдаст ва ман

شمع کافوری همی گویند بی دود است و من

Ҳайратам аз сунбули зулфу баёз гардан аст

حیرتم از سنبل زلف و بیاض گردن است

Ҳар куҷои байнами туро дар ман фитад шурӣ дигар

هر کجا بینم ترا در من فتد شوری دگر

Нағма ӣ булбул буд оре ки ҳар ҷо гулшан аст

نغمه ی بلبل بود آری که هر جا گلشن است

Осмон моҳӣ надорад , бӯстони сарвӣ чу ман

آسمان ماهی ندارد، بوستان سروی چو من

Моҳи ман мишкӣни каманду сарви ман симин тан аст

ماه من مشکین کمند و سرو من سیمین تن است

Нотавон ва хастаам беханда ӣ ширини лабат

ناتوان و خسته ام بی خنده ی شیرین لبت

Ореи он ороми ҷон ва ваон дигар ҷон ман аст

آری آن آرام جان و وان دگر جان من است

Офати ҷон « вафое » дар сари бозори ишқ

آفت جان «وفایی» در سر بازار عشق

Зулфи мишкӣну лаби ширину чашми пар фан аст

زلف مشکین و لب شیرین و چشم پر فن است