Зулфи мишкӣни байн ки бръорз парешон карда аст

زلف مشکین بین که برعارض پریشان کرده است

Равзаи исломро чун коФрстон карда аст

روضهٔ اسلام را چون کافرستان کرده است

Гуҳи такаллуми гуҳи табассум дар лабаш аз дилбарӣ

گه تکلم گه تبسم در لبش از دلبری

Як тибқи шаҳду шукри андар намакдон карда аст

یک طبق شهد و شکر اندر نمکدان کرده است

Сарв дар гул мондааст аз ҳасрату гули ғарқи хӯн

سرو در گل مانده است از حسرت و گل غرق خون

Сарв болоем магари рӯ дар гулистон карда аст

سرو بالایم مگر رو در گلستان کرده است

Ҳеҷ вақте бо асирон , Дайлам кофар накард

هیچ وقتی با اسیران، دیلم کافر نکرد

Он чаҳ бо ман ғамза ӣ он номусулмон карда аст

آن چه با من غمزه ی آن نامسلمان کرده است

Бас ки нолид аз рахт хӯн шуд дилам дар турраи ?ут

بس که نالید از رخت خون شد دلم در طره ات

Аз ғами гули байн чаҳ бо худ , мурғ шаб хон карда аст

از غم گل بین چه با خود، مرغ شب خوان کرده است

Доғам аз холи лабат , эй ҷони ширинами лабат

داغم از خال لبت، ای جان شیرینم لبت

Зон ҳамеи нолам ки ҳиндӯи ғорат ҷон карда аст

زان همی نالم که هندو غارت جان کرده است

Чеҳрау зулфати маро танҳо на чун парвонаи сӯхт

چهره و زلفت مرا تنها نه چون پروانه سوخت

эй басои хӯнҳо ки ин шамъ шабистон карда аст

ای بسا خون ها که این شمع شبستان کرده است

Ин чаҳ ғавғоеаст кандар олами афтодаи магар :

این چه غوغایی است کاندر عالم افتاده مگر:

Чашми мастати рӯ ба кӯй мепрессатон карда аст

چشم مستت رو به کوی می پرستان کرده است

Гар « вафое » ҷони фидои тоқи абрӯӣ ту кард

گر «وفایی» جان فدای طاق ابروی تو کرد

Куфр набӯд бар ҳилоли ид қурбон карда аст

کفر نبود بر هلال عید قربان کرده است