Рафтам канораши имрӯзи ҷо гӯшвора ам дод

رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد

Ин тахту бахту давлати моҳ ситора ам дод

این تخت و بخت و دولت ماه ستاره‌ام داد

Сад шукру шодмонӣ гесу фиканд як сӯ

صد شکر و شادمانی گیسو فکند یک سو

Як гӯша дар гулистони роҳ назора ам дод

یک گوشه در گلستان راه نظاره‌ام داد

Ман шукри ин чаҳ гӯям ? оварад пеш рӯем

من شکر این چه گویم؟ آورد پیش رویم

Ман як ду бӯса гуфтам , ӯ бешумора ам дод

من یک دو بوسه گفتم، او بی‌شماره‌ام داد

Дастам гирифту поеи оҳиста бар серум зад

دستم گرفت و پایی آهسته بر سرم زد

Ҷон бар дар муқобили халхол ва ёра ам дод

جان بر در مقابل خلخال و یاره‌ام داد

Гуфтам : лабат бигирам , бгзормти бимирам

گفتم: لبت بگیرم، بگذارمت بمیرم

Лаб ғунча кард ва хандид , умр дубора ам дод

لب غنچه کرد و خندید، عمر دوباره‌ام داد

Чашми хушаш « вафое » расвоӣ оламам кард

چشم خوشش «وفایی» رسوای عالمم کرد

Пери Муғон чаҳ пинҳон меошкора ам дод

پیر مغان چه پنهان می آشکاره‌ام داد