Дил ки бо турра ӣ ҷонони сар савдо дорад

دل که با طره ی جانان سر سودا دارد

Рӯзгораш ки парешон гузарад ҷо дорад

روزگارش که پریشان گذرد جا دارد

Шамъро сӯзиши парвона ба ҷое нарасонад

شمع را سوزش پروانه به جایی نرساند

Ёр дар куштанам аз нола чаҳ парво дорад !

یار در کشتنم از ناله چه پروا دارد!

Даҳани танги турои ханда агар муъҷиза нест

دهن تنگ ترا خنده اگر معجزه نیست

Пас чаро танги шукри ақд сурайё дорад ?

پس چرا تنگ شکر عقد ثریا دارد؟

Як замони бахти ман аз хоби гарон дар нашавад

یک زمان بخت من از خواب گران در نشود

Ёдгорӣаст казон наргис Шаҳло дорад

یادگاری است کزان نرگس شهلا دارد

Аз ғами тӯбоу фирдавси фироқӣ дигар аст

از غم طوبی و فردوس فراغی دگر است

Ҳар ки бо ёди ту дар кӯии ту мأўо дорад

هر که با یاد تو در کوی تو مأوا دارد

Зулфро хам шуда дар пеш хаташ дидам ва гуфт :

زلف را خم شده در پیش خطش دیدم و گفت:

Рӯи сияҳи он ки ба нави кӣса мудоро дорад

رو سیه آن که به نو کیسه مدارا دارد

Аз ман ғам зада дил май талабади ғмздаҳ ӣ дӯст

از من غم زده دل می طلبد غمزده ی دوست

Дӯстон ! дилбари мо наргис гуё дорад

دوستان! دلبر ما نرگس گویا دارد

Гуфтам : аз лаъли лабати бӯса « вафое » талабед

گفتم: از لعل لبت بوسه «وفایی» طلبید

Гуфт : девона ки аз ҳеҷ таманно дорад

گفت: دیوانه که از هیچ تمنا دارد