Ҷузи сари зулфи ту дил ки роҳ надорад

جز سر زلف تو دل که راه ندارد

Дар ҳамаи олами каси ин паноҳ надорад

در همه عالم کس این پناه ندارد

Сар ки наёрам ба каси зи хок дар ту аст

سر که نیارم به کس ز خاک در تو است

Шоҳ на шоҳаст агар кулоҳ надорад

شاه نه شاه است اگر کلاه ندارد

То ба хароботи чашмҳои ту раҳи барад

تا به خرابات چشم های تو ره برد

Шайх дигар майл хонақоҳ надорад

شیخ دگر میل خانقاه ندارد

Такя ба рӯй ту карда зулфи ту пас чист

تکیه به روی تو کرده زلف تو پس چیست

Кофар агар дар биҳишт роҳ надорад

کافر اگر در بهشت راه ندارد

Талъати ту ҷой ҳайратаст ба қомат

طلعت تو جای حیرت است به قامت

Рӯзи қиёмат ки меҳр ва моҳ надорад

روز قیامت که مهر و ماه ندارد

Зулф азон сӯии баради дил , хат азон сӯй

زلف ازان سوی برد دل، خط ازان سوی

Чун ту шаҳӣ бенсқ сипоҳ надорад

چون تو شهی بی نسق سپاه ندارد

Бӯса азон лаб бидиҳ , ба ғамза азон чашм

بوسه ازان لب بده، به غمزه ازان چشم

Фатвои пери Муғон гуноҳ надорад

فتوای پیر مغان گناه ندارد

Ҳар ки ту хоҳӣ бикаш ба ғамза ба абрӯ

هر که تو خواهی بکش به غمزه به ابرو

Давлати ҳасани ту додхоҳ надорад

دولت حسن تو دادخواه ندارد