Сияҳ шуд зулф бо хуршеди рӯ то ошноӣ худнамое кард

سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد

Сияҳи рӯи он ки кофари он ки даъвоӣ худоӣ кард

سیه رو آن که کافر آن که دعوای خدایی کرد

Дилам дар турра аз файзи Рахш бар васли лаб шод аст

دلم در طره از فیض رخش بر وصل لب شاد است

зи зулмати раҳбарам бар оби ҳайвон равшаноӣ кард

ز ظلمت رهبرم بر آب حیوان روشنایی کرد

Накард аз куштани ман ғамза ӣ чашми ту тақсирӣ

نکرد از کشتن من غمزه ی چشم تو تقصیری

Ситамкораст оре ҳар ки бо маст ошноӣ кард

ستمکار است آری هر که با مست آشنایی کرد

Ҳалокам кард як раҳ бо нигоҳи чашми бемораш

هلاکم کرد یک ره با نگاه چشم بیمارش

Табиби хеши қурбонам , ки дармонӣ худоӣ кард

طبیب خویش قربانم، که درمانی خدایی کرد

зи тоҷу тахти шоҳӣ нанг дорад бингарад аз кибр

ز تاج و تخت شاهی ننگ دارد بنگرد از کبر

« вафое » вори як дам ҳар ки дар кӯяш гадоӣ кард

«وفایی» وار یک دم هر که در کویش گدایی کرد