Бар чеҳраи зулфи хеш , пар аз печ ва тоб кард

بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد

Яъне ба ҳасан , ҳалқа ба гӯш офтоб кард

یعنی به حسن، حلقه به گوش آفتاب کرد

Гесу ба бод дод ба сад ҷилва дар чаман

گیسو به باد داد به صد جلوه در چمن

Аз сарв сар кашид ва ба сунбул итоб кард

از سرو سر کشید و به سنبل عتاب کرد

Бетоб шуд зи ҳасрату ғам чун расед хат

بی تاب شد ز حسرت و غم چون رسید خط

Гуё ки зулфи ёди зи аҳд шабоб кард

گویا که زلف یاد ز عهد شباب کرد

Оўх ки ёр рафт ва начедам гулии зи васл

آوخ که یار رفت و نچیدم گلی ز وصل

Комии надидаи умри азизам шитоб кард

کامی ندیده عمر عزیزم شتاب کرد

Чашмам дар орзӯӣ батон бас ки хӯн бирехт

چشمم در آرزوی بتان بس که خون بریخت

Маъмура ӣ вуҷӯд « вафое » хароб кард

معموره ی وجود «وفایی» خراب کرد