Торик макун рӯзи марои боз , нигоро

تاریک مکُن روز مرا باز، نگارا

Бар чеҳра мазан шона дигар зулфи ду то ро

بر چهره مزن شانه دگر زلف دو تا را

Девона шудам дар ғами болои ту аз ҷон

دیوانه شدم در غم بالای تو از جان

Ҳар чанд ба ҷон дӯст надоранд бало ро

هر چند به جان دوست ندارند بلا را

Дод аз ситами чашми ту , эй Подшаҳи ноз !

داد از ستم چشم تو، ای پادشه ناز!

зи андоза ба дар май баради ин тарки ҷафо ро

ز اندازه به در می برد این ترک جفا را

Базмии хуш ва май беғашу дилдор Карим аст

بزمی خوش و مِی بی غش و دلدار کریم است

Соқӣ ту бизан соғару мутриби ту се то ро

ساقی تو بزن ساغر و مطرب تو سه تا را

Навмеди зи афву карам ҳақ нашавад кас

نومید ز عفو و کرم حق نشود کس

Ҷое ки фурӯи шасти сияҳи номаи мо ро

جایی که فرو شست سیه نامهٔ ما را

Як қатраи зи баҳр карам ӯст ду олам

یک قطره ز بحر کرم اوست دو عالم

Бо кӣ набӯд ғарқаи алтофи худо ро

با کی نبود غرقهٔ الطاف خدا را

Шайтон чаҳ кунад бо дили ҳӯшёр « вафое »

شیطان چه کند با دل هوشیار «وفایی»

Сагро ба ҳарими ҳарами каъба чаҳ ёро ? !

سگ را به حریم حرم کعبه چه یارا؟!