Дар азали сунбули гесуии туро шона заданд

در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند

Рақами шефтагӣ бар ман девона заданд

رقم شیفتگی بر من دیوانه زدند

Ман азон рӯзи харобам ки ба хилвати гуҳи ҳасан

من ازان روز خرابم که به خلوت گه حسن

Серума ӣ ноз бар он наргис мастона заданд

سرمه ی ناز بر آن نرگس مستانه زدند

Қибла ӣ роҳиби сад сола шуд аз муъҷизаи ?ут

قبله ی راهب صد ساله شد از معجزه ات

Шакли абрӯии ту чун бар дар майхона заданд

شکل ابروی تو چون بر در میخانه زدند

Ғамзаи ороми маро дар сияҳи зулфи рабӯд

غمزه آرام مرا در سیه زلف ربود

Корвонро ба шаби он наргис мастона заданд

کاروان را به شب آن نرگس مستانه زدند

Оби шамъи рухи ту зулф шаб орост вале

آب شمع رخ تو زلف شب آراست ولی

Оташӣ буд ки дар ҳастӣ парвона заданд

آتشی بود که در هستی پروانه زدند

Хоки шӯгар талаби партав анвор кунӣ

خاک شو گر طلب پرتو انوار کنی

Ҷолиб онаст ки ин файз ба вайрона заданд

جالب آن است که این فیض به ویرانه زدند

Зоҳид аз бодаи кашии манъ « вафое » чаҳ кунӣ ?

زاهد از باده کشی منع «وفایی» چه کنی؟

Каз азали обу гулаш бар дар майхона заданд

کز ازل آب و گلش بر در میخانه زدند