Бути ман турра чу бар барги саман бар шаканд

بت من طره چو بر برگ سمن بر شکند

Равнақи моҳи барад , қимат анбар шаканд

رونق ماه برد، قیمت عنبر شکند

Гунаҳ аз чашм ту набӯд зи дил озурдан мо

گنه از چشم تو نبود ز دل آزردن ما

Тарк чун маст буд шиша соғар шаканд

ترک چون مست بود شیشهٔ ساغر شکند

Бастаи зулфи ту ба ҳар ҳалқаи ҳазорон дили зор

بسته زلف تو به هر حلقه هزاران دل زار

Тарсами ин боргарони пушти саманд дар шаканд

ترسم این بارگران پشت سمند در شکند

Гар ба ин сӯрати зебоӣ ту уфтад назараш

گر به این صورت زیبای تو افتد نظرش

Роҳиби дайр , санам дар сар озар шаканд

راهب دیر، صنم در سر آذر شکند

Монӣ аз чашми ту каҷи сохтаи абрӯии туро

مانی از چشم تو کج ساخته ابروی ترا

Шона аз мастии худ дар сари пар гар шаканд

شانه از مستی خود در سر پر گر شکند

Дилу дилбар ба ҳам омехта машкан дили мо

دل و دلبر به هم آمیخته مشکن دل ما

Дили дилдода шикастани дил дилбар шаканд

دل دلداده شکستن دل دلبر شکند

Ҳар киро поя баландаст гирифтор балост

هر که را پایه بلند است گرفتار بلاست

Ситами чархи нигари паҳлавӣ афсар шаканд

ستم چرخ نگر پهلوی افسر شکند

Хол дар кунҷи лабати вақти табассум гуё

خال در کنج لبت وقت تبسم گویا

Ҳиндӯии танги шукр бар лаб кавсар шаканд

هندوی تنگ شکر بر لب کوثر شکند

Чашми масти ту чунон сайд дилам кард ба чашм

چشم مست تو چنان صید دلم کرد به چشم

Шоҳбозӣ ки пару бол кабӯтар шаканд

شاهبازی که پر و بال کبوتر شکند

Мансаби қадари вафое бар доноён аст

منصب قدر وفایی بر دانایان است

Ғам ҷоҳил натавон хӯрд ки гавҳар шаканд

غم جاهل نتوان خورد که گوهر شکند

Шаби торик « вафое » буд он рӯз ки ёр

شب تاریک «وفایی» بود آن روز که یار

Сунбули шефта бар барги саман дар шаканд

سنبل شیفته بر برگ سمن در شکند