Ман тавбаи з ҳар чаҳ шайх гуяд пас азин

من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین

Сад бор агар намоз вагар рӯза буд

صد بار اگر نماز و گر روزه بود

Даврами мФкни зи длстони баҳри худо

دورم مفکن ز دلستان بهر خدا

Аз баҳр магӯ ки об дар кӯза буд

از بحر مگو که آب در کوزه بود

Гар ҷон бидиҳам з рӯй дилбари назарӣ

گر جان بدهم ز روی دلبر نظری

Ин бас ки марои зи даври дарюза буд

این بس که مرا ز دور دریوزه بود

Тарсои бачаи Инҷил ба ман дарс диҳад

ترسا بچه انجیل به من درس دهد

Савдои зиёрат ки ба ҷлъўзаҳ буд

سودای زیارت که به جلعوزه بود

Танҳо на « вафое » ба парӣ дилдода аст

تنها نه «وفایی» به پری دلداده است

Каз ҳар тарафаши ҳазор дили сӯза буд

کز هر طرفش هزار دل سوزه بود

Дар мазҳаби худ қаландарон ме гӯйанд

در مذهب خود قلندران می گویند

Сад пой басаст агар як музей буд

صد پای بس است اگر یک موزه بود