Ҳам чу шоҳин ба ҳаваси бол ва парӣ бикшодам

هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم

Дар сари сайру тамошои сар худ биниҳодам

در سر سیر و تماشا سر خود بنهادم

зи ошёни шҳпри сайёра кашӣ кардам рост

ز آشیان شهپر سیاره کشی کردم راست

Як назари ҷилваи кунон бар сари чархи устодам

یک نظر جلوه کنان بر سر چرخ استادم

Пас оина чу тӯтӣ ба шукр болидам

پس آینه چو طوطی به شکر بالیدم

Ғофил аз дасти хату дарсу хати устодам

غافل از دست خط و درس و خط استادم

Сояи сарви гулии гашти марои дайри Муғон

سایه سرو گلی گشت مرا دیر مغان

Нашъа ӣ ишқ гул омад ба мубораки бодам

نشئه ی عشق گل آمد به مبارک بادم

Партав шамъ бидидам чу парвонаи зи давр

پرتو شمع بدیدم چو پروانه ز دور

Бо ҳамаи саркашӣу кибр ба ду ҷон додам

با همه سرکشی و کبر به دو جان دادم

Хоки дили нилӯфари осои бздм бар лаби об

خاک دل نیلوفر آسا بزدم بر لب آب

зи оташи меҳр бар андохта шуд бунёдам

ز آتش مهر بر انداخته شد بنیادم

Дил ба ширин шукрӣ додам чун хусрави ишқ

دل به شیرین شکری دادم چون خسرو عشق

Оқибат кард ҷигари сӯхта чун Фарҳодам

عاقبت کرد جگر سوخته چون فرهادم

Дили морои ҳаваси холи туу зулф ва лаб аст

دل مارا هوس خال تو و زلف و لب است

Донаи ночида ва дар доми балои афтодам

دانه ناچیده و در دام بلا افتادم

Ба « вафое » нигаҳӣ кун чу ту савдои манӣ

به «وفایی» نگهی کن چو تو سودای منی

Ба ки фарёд кунамгар ту напурсӣ додам ?

به که فریاد کنم گر تو نپرسی دادم؟