Ранҷида ӣ ёрони зи даврон гила дорам

رنجیده ی یاران ز دوران گله دارم

Озурда ӣ хорами зи гулистон гила дорам

آزرده ی خارم ز گلستان گله دارم

Бо зоғу зағани ҳам қафасам карда замона

با زاغ و زغن هم قفسم کرده زمانه

Аз суҳбати ноҷинс ба чандон гила дорам

از صحبت ناجنس به چندان گله دارم

Чашми ту марои кишт чу бо абрӯу мижгон

چشم تو مرا کشت چو با ابرو و مژگان

Ин тир ва камон чист зи таркон гила дорам

این تیر و کمان چیست ز ترکان گله دارم

Матлӯби ман он холи сиёҳи лаб ту аст

مطلوب من آن خال سیاه لب تو است

Ҳошо ки ман аз чашма ӣ ҳайвон гила дорам

حاشا که من از چشمه ی حیوان گله دارم

Кофар чаҳ кунадгар санам бут напарастад

کافر چه کند گر صنم بت نپرستد

Бо он ҳамаи покии зи мусулмон гила дорам

با آن همه پاکی ز مسلمان گله دارم

Доман ба камар бар зада ҳар кас ба тариқӣ

دامن به کمر بر زده هر کس به طریقی

Аз ғифлати ин қавми фаровон гила дорам

از غفلت این قوم فراوان گله دارم

Фарёд ки нозуки дилии ман ба мақомӣ аст

فریاد که نازک دلی من به مقامی است

Каз ҷунбишу олӯдагии ҷон гила дорам

کز جنبش و آلودگی جان گله دارم

Орифи камари ёру маорифи даҳани дӯст

عارف کمر یار و معارف دهن دوست

Шояд ки зи худ зоҳири пинҳон гила дорам

شاید که ز خود ظاهر پنهان گله دارم

Дар ҳар сар бозор бигӯям ба дафу не

در هر سر بازار بگویم به دف و نی

Ин нукта ӣ сари баста ки ман зон гила дорам

این نکته ی سر بسته که من زان گله دارم

БФрўхт ба чандини ҳунарами ҳеҷ нафармуд

بفروخت به چندین هنرم هیچ نفرمود

Аз хоҷа ӣ худ бандаи ҳазорон гила дорам

از خواجه ی خود بنده هزاران گله دارم

Атвори ман баҳр худо нест « вафое »

اطوار من بهر خدا نیست «وفایی»

Аз вирди шабат низ ба қуръон гила дорам

از ورد شبت نیز به قرآن گله دارم

Аз хеши беруни ойу хдодону хдохўон

از خویش بیرون آی و خدادان و خداخوان

Дигари сухан аз ғайр ба яздон гила дорам

دیگر سخن از غیر به یزدان گله دارم