Ман ки дар гӯшаи кошонаи дилӣ хуш дорам

من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

Подшоҳами дили хеш аз чаҳ мушавваш дорам

پادشاهم دل خویش از چه مشوش دارم

Як тарафи нағма ӣ не , як тарафи овоза ӣ даф

یک طرف نغمه ی نی، یک طرف آوازه ی دف

Як тарафи дида ба рӯй бут маҳваш дорам

یک طرف دیده به روی بت مهوش دارم

Хилвати дил ба хаёли руху зулфи дилбар

خلوت دل به خیال رخ و زلف دلبر

Ҳам чу бтхонаҳ ӣ чини ҷой мунаққаш дорам

هم چو بتخانه ی چین جای منقش دارم

Доғами азҳлқаҳи зулфи ту ба рӯяти шабу рӯз

داغم ازحلقه زلف تو به رویت شب و روز

Ки насузам чаҳ кунам ? наъл дар оташ дорам

که نسوزم چه کنم؟ نعل در آتش دارم

Мутриби хуши нафасу соқии гули рух май ноб

مطرب خوش نفس و ساقی گل رخ می ناب

Чашми бади давр , аҷаби маҷлис беғаш дорам

چشم بد دور، عجب مجلس بی غش دارم

Банда ӣ сарви вафодор , манам дар олам

بنده ی سرو وفادار، منم در عالم

Чаҳ кунам ҷони вафо , рӯҳ вФокш дорам

چه کنم جان وفا، روح وفاکش دارم

Ҳар куҷои пой « вафое »аст сари он ҷои бунаам

هر کجا پای «وفایی» است سر آن جا بنهم

Ин қадари мардуми девонаи ним , ҳаш дорам

این قدر مردم دیوانه نیم، هش دارم