Ба хаёли ту ба ҳар ҷой ки ман ме нагарм

به خیال تو به هر جای که من می نگرم

наменаёяд ба ҷуз аз гулшану гул дар назарам

می نیاید به جز از گلشن و گل در نظرم

То гул рӯй ту орому қарорами брбўд

تا گل روی تو آرام و قرارم بربود

Ба ҳавоят чу насими саҳарӣ дар ба дирам

به هوایت چو نسیم سحری در به درم

Бар сари ҷони ман , эй дӯст , дил озурда мабош

بر سر جان من، ای دوست، دل آزرده مباش

Назарӣ кун ки фидои ту буд ҷону серум

نظری کن که فدای تو بود جان و سرم

Ошиқ рӯй туам бо ҳама бе Меҳрии ту

عاشق روی توام با همه بی مهری تو

Гар ба хуршеди тамошои бикунам бе басарам

گر به خورشید تماشا بکنم بی بصرم

Гар ба шоҳӣ шавам , эй мурғ эй сари ман !

گر به شاهی شوم، ای مرغ همای سر من!

Боз дар дасти ту чун съўаҳ ӣ беболу пурм

باز در دست تو چون صعوه ی بی بال و پرم

Баста ӣ зулфи ту гаштам ба ҳавои лаби ту

بسته ی زلف تو گشتم به هوای لب تو

Тӯтии ҳиндам ва дар доми балои шукрам

طوطی هندم و در دام بلای شکرم

Оташӣ дар дилам афтода надонам зи куҷо

آتشی در دلم افتاده ندانم ز کجا

Ин қадар ҳаст казу сӯхтаи ҷону ҷигарам

این قدر هست کزو سوخته جان و جگرم

Ҳҷл аз карда ӣ хешам , гила аз кас накунам

حجل از کرده ی خویشم، گله از کس نکنم

Ман ки бо ин ҳамаи наздикӣ ӯ , дўртрм

من که با این همه نزدیکی او،دورترم

Дилу дилбар ба чаҳ дил бар шиканам бар сари дил

دل و دلبر به چه دل بر شکنم بر سر دل

Дил гузорам натавонам ки зи дилбари гузарам

دل گذارم نتوانم که ز دلبر گذرم

Дар раҳи ишқ батон , кушта шудани зинда дилӣ аст

در ره عشق بتان، کشته شدن زنده دلی است

эй хуши он рӯз ки ҷон дар раҳи ҷонони сипарам

ای خوش آن روز که جان در ره جانان سپرم

Дил ман машкан азон оризу болой ки ман

دل من مشکن ازان عارض و بالای که من

Мурғи гулзори Ирам , булбули шохи шаҷарам

مرغ گلزار ارم، بلبل شاخ شجرم

Бирав эй зоҳиди худбини з « вафое » бигузар

برو ای زاهد خودبین ز «وفایی» بگذر

Пеши ман доми миндоз ки мурғӣ дигарам

پیش من دام مینداز که مرغی دگرم