Бе ту эй дӯст ндонӣ ки чаҳ гӯям чунам

بی تو ای دوست ندانی که چه گویم چونم

Ба ҷамоли ту ки чун сӯхт дару берунам

به جمال تو که چون سوخت در و بیرونم

Ҷилва Эй кун ба ману шамъ вуҷӯдам бурдор

جلوه ای کن به من و شمع وجودم بردار

Ваъда ӣ васли ман он аст бирезӣ хӯнам

وعده ی وصل من آن است بریزی خونم

Ҷонам озод кун аз воҳима ӣ васлу фироқ

جانم آزاد کن از واهمه ی وصل و فراق

Дасти ман ори ту дар гардани худ ё хӯнам

دست من آر تو در گردن خود یا خونم

Ман надонам ки зи зулфи ту раҳои талабам

من ندانم که ز زلف تو رهایی طلبم

Гар зи занҷири ту сарбози кашами маҷнӯнам

گر ز زنجیر تو سرباز کشم مجنونم

Марди майдони ҷафои ту « вафое »аст , биё

مرد میدان جفای تو «وفایی» است، بیا

Ханҷари ноз ба дили зан ки ба ҷони мамнӯнам

خنجر ناز به دل زن که به جان ممنونم