Гуфтам ба бути сода : ки эй тарки Хуҷандӣ

گفتم به بت ساده: که ای ترک خجندی

эй ҳар хами зулфи ту марои банду камандӣ

ای هر خم زلف تو مرا بند و کمندی

Ширинтар аз ин қомат ва боло нишнидам

شیرین تر از این قامت و بالا نشنیدم

Чун гулбуни навруста на пастӣ на баландӣ

چون گلبن نورسته نه پستی نه بلندی

Бо ин лаби ширин чу дар ое ба шикарханд

با این لب شیرین چو در آیی به شکرخند

Гӯйанд : ки шӯри шукрии фитна ӣ қандӣ

گویند: که شور شکری فتنه ی قندی

Гуфт : аз лаби ширини ман ин булъаҷабӣ нест

گفت: از لب شیرین من این بوالعجبی نیست

Хосса ки буд бӯсаи гуҳи баҳҷати аФндӣ

خاصه که بود بوسه گه بهجت افندی

Гуфтам : ки бигӯ қимати як бӯса азон гуфт :

گفتم: که بگو قیمت یک بوسه ازان گفت:

Ин нукта надорад сифат чунӣ ва чанде

این نکته ندارد صفت چونی و چندی

Ҷони баҳри ту ғам нест вале воҳима дорам

جان بهر تو غم نیست ولی واهمه دارم

Кини ҷони муҳақари з « вафое » напасандӣ

کین جان محقر ز «وفایی» نپسندی