Шунидам каз вафое лутф кардӣ ёд фармудӣ

شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودی

зи шоҳӣ кам мабодат бандаеро шод фармудӣ

ز شاهی کم مبادت بنده ای را شاد فرمودی

Ба ғамзагар дилами барадӣ , ба нозами боз дил додӣ

به غمزه گر دلم بردی، به نازم باز دل دادی

Ҷзоки аллоҳ , харобам кардӣ ва обод фармудӣ

جزاک الله، خرابم کردی و آباد فرمودی

Паии тасхири олами хрқи одати ҷузи ту кас нанамуд

پی تسخیر عالم خرق عادت جز تو کس ننمود

Ба хандаи шкрстон аз адам эҷод фармудӣ

به خنده شکرستان از عدم ایجاد فرمودی

Ба фатҳи дил хат оварадӣу пуштибон гесу шуд

به فتح دل خط آوردی و پشتیبان گیسو شد

Ба байти аллоҳи ҳабашро аз хато имдод фармудӣ

به بیت الله حبش را از خطا امداد فرمودی

Надонистам кадомин буд аз холу хатати қотил

ندانستم کدامین بود از خال و خطت قاتل

Ҳамин донам нигоҳӣ кардӣ ва ҷаллод фармудӣ

همین دانم نگاهی کردی و جلاد فرمودی

Ба ҳар як ғамзаи сад хӯн рехтан нашунидаам , ҷоно

به هر یک غمزه صد خون ریختن نشنیده ام، جانا

Ба ин чашми камони абрӯи ту ин бедод фармудӣ

به این چشم کمان ابرو تو این بیداد فرمودی

зи истиғнои ноз , эй хусрави хубон , чаҳ ҳо кардӣ

ز استغنای ناز، ای خسرو خوبان، چه ها کردی

Лаби ширини кушодии қатли сад Фарҳод фармудӣ

لب شیرین گشادی قتل صد فرهاد فرمودی

Ба гулшани срўро аз ҳасрати болои худ киштӣ

به گلشن سرورا از حسرت بالای خود کشتی

Карам кардӣ ки ин пои бастаро озод фармудӣ

کرم کردی که این پا بسته را آزاد فرمودی

Ҳавои глсозу шукри хез ва мишкӣн шуд наме донам

هوا گلساز و شکر خیز و مشکین شد نمی دانم

Чаҳ ҳарфӣ аз забони гул ба гӯш бод фармудӣ

چه حرفی از زبان گل به گوش باد فرمودی

Ба чашмтар ғубор аз дил башу , гуфтӣ « вафое » ро

به چشم تر غبار از دل بشو، گفتی «وفایی» را

Паёпаии ҷом май даҳ чун шат Бағдод фармудӣ

پیاپی جام می ده چون شط بغداد فرمودی