Бишикаст чу зулфи сияҳ машк фишон ро

بشکست چو زلف سیه مشک فشان را

Бишикаст дигар равнақу бӯ , анбари вебон ро

بشکست دگر رونق و بو، عنبر وبان را

Дар абрӯат аз орашу мижгон ба хаёлам

در ابروت از عارش و مژگان به خیالم

Як ҷо набӯд меҳру мау тиру камон ро

یک جا نبود مهر و مه و تیر و کمان را

Зулфи ту балои дилу хат , фитна ӣ дил ҳост

زلف تو بلای دل و خط، فتنه ی دل هاست

Хунини дил аз ин перу ҷавони перу ҷавон ро

خونین دل از این پیر و جوان پیر و جوان را

Фарёд азон чашми ғизолона ки карданд

فریاد ازان چشم غزالانه که کردند

Дар силсила ӣ зулфи ту сад шери жён ро

در سلسله ی زلف تو صد شیر ژیان را

То чашми ман ғам зада сероб ҷаҳон аст

تا چشم من غم زده سیراب جهان است

Як сарв нарустааст чу ту боғи ҷаҳон ро

یک سرو نرسته است چو تو باغ جهان را

Хӯни гашти дилу дида ӣ ман мӯӣ баровард

خون گشت دل و دیده ی من موی برآورد

Аз бас ки ба дил гиря кунам мӯии миён ро

از بس که به دل گریه کنم موی میان را

Гуфтам ки кунам шикваи зи ҳиҷрони ту , зулфат

گفتم که کنم شکوه ز هجران تو، زلفت

Дар гарданам афтоду фурӯи басти фиғон ро

در گردنم افتاد و فرو بست فغان را

Басии шамъи рахти рӯз , шаб хилватён аст

بسی شمع رخت روز، شب خلوتیان است

Як рӯз бар афрӯзи шаби хилватён ро

یک روز بر افروز شب خلوتیان را

Зини ҷому сабу тай нашавад тишнагии мо

زین جام و سبو طی نشود تشنگی ما

Соқӣ ба бағали гири сабки ратли гарон ро

ساقی به بغل گیر سبک رطل گران را

Аз кашмакаши даҳри ту онстӣ « вафое »

از کشمکش دهر تو آنستی «وفایی»

Дар чашми кашии хок дар пери Муғон ро

در چشم کشی خاک در پیر مغان را