Дӯши андари майкада чун ва чаҳ зебо заданд

دوش اندر میکده چون و چه زیبا زدند

Гардиш аз ҷоруби зулфу турра ӣ ҳўро заданд

گردش از جاروب زلف و طره ی حورا زدند

Соқёни дасти тараб дар гардан мино заданд

ساقیان دست طرب در گردن مینا زدند

Хоки одамро нам аз сарчашма ӣ саҳбо заданд

خاک آدم را نم از سرچشمه ی صهبا زدند

Мутрибонро нағма ӣ ҷони бахши зер ва Бам гирифт

مطربان را نغمه ی جان بخش زیر و بم گرفت

Ошиқонро нола ӣ дилсӯз дар олам гирифт

عاشقان را ناله ی دلسوز در عالم گرفت

Маҷлиси рӯҳонӣонро завқ май дар дам гирифт

مجلس روحانیان را ذوق می در دم گرفت

. . . . . [ дили барг ! ] соқӣ чун зи гардиш нам гирифт

.....[دل برگ!] ساقی چون ز گردش نم گرفت

Ҳар яке зини ошиқони мастонаи ҷом май ба даст

هر یکی زین عاشقان مستانه جام می به دست

Гуҳи з рӯй ҷоми гоҳ аз буи ҷонон гашта маст

گه ز روی جام گاه از بوی جانان گشته مست

Бонги нўшонўши соқии нолаҳои май параст

بانگ نوشانوش ساقی ناله های می پرست

Парда зоҳид дариду чашм номаҳрам бибаст

پرده زاهد درید و چشم نامحرم ببست

Он яке аз « أрнӣ » махмуру масти ҷоми дӯст

آن یکی از «أرنی» مخمور و مست جام دوست

Ва он дигар аз « лнтароне » кушта ӣ пайғоми дӯст

و آن دگر از «لن ترانی» کشته ی پیغام دوست

Як дарун аз « астФои одам » пар аз анъоми дӯст

یک درون از «اصطفا آدم» پر از انعام دوست

Як сар аз « ваҷҳати ваҷҳе » пари зи ишқи номи дӯст

یک سر از «وجهت وجهی» پر ز عشق نام دوست

Пои банди ҷон ва дил шуд турра ӣ савдои ишқ

پای بند جان و دل شد طره ی سودای عشق

Оташи андари ҷон ва дил зад офати ғавғои ишқ

آتش اندر جان و دل زد آفت غوغای عشق

Кишвари тоб ва тавон вайрони зи истилои ишқ

کشور تاب و توان ویران ز استیلای عشق

Ошиқу девонау саргашта дар савдои ишқ

عاشق و دیوانه و سرگشته در سودای عشق

Чун сар омад ҳар якеро давлати шоҳаншаҳӣ

چون سر آمد هر یکی را دولت شاهنشهی

Шуд парешон ҳар сирриро афсару фар ва баӣ

شد پریشان هر سری را افسر و فر و بهی

Гашти холии маснади мавлоеу тахту шаҳӣ

گشت خالی مسند مولایی و تخت و شهی

Ҷони ҷонони дил ба дилбар ошно шуд вонгаҳе

جان جانان دل به دلبر آشنا شد وانگهی

Ғиси дайн , ғўси мурӣдон , пери ман , қутб амам

غیث دین، غوث مریدان، پیر من، قطب امم

Дасти раҳмат , пушти дайн , чашми ҳаё , ҷисми карам

دست رحمت، پشت دین، چشم حیا، جسم کرم

Аз шарофати ошиқони кӯй ӯ сайди ҳарам

از شرافت عاشقان کوی او صید حرم

Он ки бар хок дараш Искандару дороу ҷам

آن که بر خاک درش اسکندر و دارا و جم

Бодаи нӯши шавқ бар симои ноҳидаши рақам

باده نوش شوق بر سیمای ناهیدش رقم

Хирқаи пӯши завқ то болои хуршеди илм

خرقه پوش ذوق تا بالای خورشید علم

Бо ҳама бе чорагии абри карам баҳр амам

با همه بی چارگی ابر کرم بحر امم

ӯст коинди остонаши муҳтарами номуҳтарам

اوست کآیند آستانش محترم نامحترم

Ошнои кӯии ҷонони булбули гулзори ҳақ

آشنای کوی جانان بلبل گلزار حق

Ошиқони номи худои ганҷина ӣ асрори ҳақ

عاشقان نام خدا گنجینه ی اسرار حق

Қиблаи гоҳ ҳар дилу ойӣна ӣ дидори ҳақ

قبله گاه هر دل و آیینه ی دیدار حق

Сархуш аз ҷоми таҷаллӣ , мазҳари анвори ҳақ

سرخوش از جام تجلی، مظهر انوار حق

Офарин бар хома ӣ сӯрати каши ҷони офарин

آفرین بر خامه ی صورت کش جان آفرین

Кин чунин зебои нигории офарид аз моءу тин

کاین چنین زیبا نگاری آفرید از ماء و طین

Булбули хуши нағма ӣ гулзори шаръ ёу син

بلبل خوش نغمه ی گلزار شرع یا و سین

Қоматаш дар ҷӯйбори дидаи сарви ростин

قامتش در جویبار دیده سرو راستین

Остонаши қибла ӣ дил , аҳли дилро раҳнамо

آستانش قبله ی دل، اهل دل را رهنما

Хонадонаши каъба ӣ ҷон , оли одамро пно

خاندانش کعبه ی جان، آل آدم را پنا

Хонқоиши Каҳфи олами мртҷоу млтҷо

خانقایش کهف عالم مرتجا و ملتجا

Хок пой ӯст дар чашми вафоеи тўтё

خاک پای اوست در چشم وفایی توتیا

эй шаҳи тахти вилояти ман на меҳмони туам

ای شه تخت ولایت من نه مهمان توام

зи ошноёни саги даргоҳу айвони туам

ز آشنایان سگ درگاه و ایوان توام

Бути пурситам , ҳар чаҳ ҳастам , дасту домони туам

بت پرستم، هر چه هستم، دست و دامان توام

Гарчи кофар бӯдаам аз нави мусулмони туам

گرچه کافر بوده ام از نو مسلمان توام