Абри озории чаманҳоро пар аз ҳўро кунад

ابر آذاری چمن‌ها را پر از حورا کند

Боғи пар гулбун кунад , гулбуни пар аз дебо кунад

باغ پر گلبن کند، گلبن پر از دیبا کند

Гавҳар ҳмро кунад аз лؤлؤи Байзои хеш

گوهر حمرا کند از لؤلؤ بیضای خویش

Гавҳари ҳмро касе аз лؤлؤ Байзо кунад

گوهر حمرا کسی از لؤلؤ بیضا کند

Кӯҳ чун таббат кунад чун соя бар кӯҳи афканд

کوه چون تبت کند چون سایه بر کوه افکند

Боғ чун Санъо кунад чун рӯй зӣ саҳро кунад

باغ چون صنعا کند چون روی زی صحرا کند

Нолаи булбули саҳаргоҳону боди мшкбўӣ

نالهٔ بلبل سحرگاهان و باد مشکبوی

Мардуми сармастро колиўаҳ ва шайдо кунад

مردم سرمست را کالیوه و شیدا کند

Гоҳ он омад ки ошиқи барзанади лухтии нафас

گاه آن آمد که عاشق برزند لختی نفس

Рӯз он омад ки тоӣби рои зӣ саҳбо кунад

روز آن آمد که تائب رای زی صهبا کند

Ман дижами гирдам ки бо ман дил дўто карда сети дӯст

من دژم گردم که با من دل دوتا کرده‌ست دوست

Хуррам ӯ бошад ки бо ӯ дӯсти дил якто кунад

خرم او باشد که با او دوست دل یکتا کند

Ҳар замон ҷӯрӣ кунад бар ман ба нави маъшӯқи ман

هر زمان جوری کند بر من به نو معشوق من

Розӣами розӣ ба ҳарчи он лолаи рух бо мо кунад

راضیم راضی به هرچ آن لاله‌رخ با ما کند

Гар рухи ман зард кард аз ошиқии гӯ зард кун

گر رخ من زرد کرد از عاشقی گو زرد کن

Заъфарони қимати фузун аз лола ҳмро кунад

زعفران قیمت فزون از لالهٔ حمرا کند

Вари ҳаме чифта кунад қади марои гӯ чифта кун

ور همی‌چفته کند قد مرا گو چفته کن

Чифта бояд чанг то дар чанги тарк ово кунад

چفته باید چنگ تا در چنگ ترک آوا کند

Вари ҳаме оташ фурӯзад дар дили ман , гӯ фурӯз

ور همی آتش فروزد در دل من، گو فروز

Шамъро чун брФрўзии равшанӣ пайдо кунад

شمع را چون برفروزی روشنی پیدا کند

Вари зи дидаи оби борад бар рухи ман гӯи бабор

ور ز دیده آب بارد بر رخ من گو ببار

Навбаҳорони оби борони боғро зебо кунад

نوبهاران آب باران باغ را زیبا کند

Вар фиканда сет ӯ маро дар зли ғурбат гӯ фикан

ور فکنده‌ست او مرا در ذل غربت گو فکن

Ғурбати андари хизмати хоҷаи маро воло кунад

غربت اندر خدمت خواجه مرا والا کند

Офтоби маликати султон ки дасти ҷӯад ӯ

آفتاب ملکت سلطان که دست جود او

Хоҳад ӯро каз миёни халқ биҳмто кунад

خواهد او را کز میان خلق بیهمتا کند

Буии халқаши хокро чун анбар ашҳб кунад

بوی خلقش خاک را چون عنبر اشهب کند

Ранги рӯйиш , машкро чун лл лоло кунад

رنگ رویش، مشک را چون لولوی لالا کند

Рӯзи базм аз бахши молу рӯзи разм аз наъли хинг

روز بزم از بخش مال و روز رزم از نعل خنگ

Рӯй дарёи кӯҳ ва рӯй кӯҳ чун дарё кунад

روی دریا کوه و روی کوه چون دریا کند

Чашми ҳўро чун шавад шӯридаи ризвони биҳишт

چشم حورا چون شود شوریده رضوان بهشت

Хоки поиши тўтёии дида ҳўро кунад

خاک پایش توتیای دیدهٔ حورا کند

Нури райши тираи шабро рӯз нӯронӣ кунад

نور رایش تیره شب را روز نورانی کند

Дӯди хашмаши рӯзи равшанро шаб ялдо кунад

دود خشمش روز روشن را شب یلدا کند

Ҳосиди малъун чаро хуррами дил ва шодон шавад

حاسد ملعون چرا خرم دل و شادان شود

Гар замонии бахти хоҷаи тундӣ ва сафро кунад

گر زمانی بخت خواجه تندی و صفرا کند

Тундӣу сафрои бахти хоҷаи як соъат буд

تندی و صفرای بخت خواجه یک ساعت بود

Соъатии дигар , ба сулҳу оштӣ мабда кунад

ساعتی دیگر، به صلح و آشتی مبدا کند

Ҳамчуи маъшӯқӣ ки солӣ бо ту ҳамзону шавад

همچو معشوقی که سالی با تو همزانو شود

Нозро , вақти итобӣ дар миён пайдо кунад

ناز را، وقت عتابی در میان پیدا کند

Давлати масъӯди хоҷаи гоҳ-гоҳеи саркашад

دولت مسعود خواجه گاهگاهی سرکشد

То нагӯйӣ хоҷаи фархунда аз ъмдо кунад

تا نگویی خواجهٔ فرخنده از عمدا کند

То бидонади хоҷаи каши душмани кадом ва дӯст кист

تا بداند خواجه کش دشمن کدام و دوست کیست

Дар сарои ин ва он некӯтар астқсо кунад

در سرای این و آن نیکوتر استقصا کند

Бо чунин кам душманон кӣ хоҷаи оғозад ба ҷанг

با چنین کم دشمنان کی خواجه آغازد به جنگ

Аждаҳоро ҳарб нанг ояд ки бо ҳрбо кунад

اژدها را حرب ننگ آید که با حربا کند

Душманаши андеша танҳо кард ва бргрдн фитод

دشمنش اندیشه تنها کرد و برگردن فتاد

АўФтд бар гардани он кондишаҳ танҳо кунад

اوفتد بر گردن آن کاندیشهٔ تنها کند

Ҳар ки ӯ дорад шумори хона бо бозори рост

هر که او دارد شمار خانه با بازار راست

Чун ба бозор андар ояд хештан расво кунад

چون به بازار اندر آید خویشتن رسوا کند

Аблаҳи он гиреҳгӣ ки ӯ нахҷӣр бо шерон кунад

ابله آن گرگی که او نخجیر با شیران کند

Аҳмақи он съўаҳ ки ӯ парвоз бо анқо кунад

احمق آن صعوه که او پرواز با عنقا کند

На ҳар онкў мол дорад , майли зӣ маликат кунад

نه هر آنکو مال دارد، میل زی ملکت کند

На ҳар онкў теғ дорад , қасди зӣ ҳиҷо кунад

نه هر آنکو تیغ دارد، قصد زی هیجا کند

Душманашро гӯ : шароби ҷаҳл чун хӯрдӣ ту дӯш

دشمنش را گو: شراب جهل چون خوردی تو دوش

Собирӣ кун , кин хумори ҷаҳли ту « фардо кунад »

صابری کن، کاین خمار جهل تو «فردا کند»

Бо бузургӣ аз бузургони ҷаҳони пҳлўздӣ

با بزرگی از بزرگان جهان پهلوزدی

Аблаҳи онкаси кӯ ба хории ҷанг бо хоро кунад

ابله آنکس کو به خواری جنگ با خارا کند

Пар парвона бисӯзад бо дарахшндаи чароғ

پر پروانه بسوزد با درخشنده چراغ

Чун чхидн бо чароғи равшан Заҳро кунад

چون چخیدن با چراغ روشن زهرا کند

Мурғаки хтоФро анбар бимонад дар гулӯ

مرغک خطاف را عنبر بماند در گلو

Чун ба хӯрдани қасди сӯии анбар шҳбо кунад

چون به خوردن قصد سوی عنبر شهبا کند

Хоҷа бар ту кард хории он салиму саҳл буд

خواجه بر تو کرد خواری آن سلیم و سهل بود

Хори он хорӣ ки бртўи зин сипас ғўғокнд

خوار آن خواری که برتو زین سپس غوغاکند

Ҳар ки ӯ маҷрӯҳ гардад икраҳ аз неши паланг

هر که او مجروح گردد یکره از نیش پلنگ

Мӯш гирд ояд бар ӯ , то кор нозебо кунад

موش گرد آید بر او، تا کار نازیبا کند

эй худовандӣ ки буии кимиёии халқи ту

ای خداوندی که بوی کیمیای خلق تو

Кӯҳи хороро ҳаме чун анбар Соро кунад

کوه خارا را همی چون عنبر سارا کند

То ҳамеи боди баҳории боғро рангин кунад

تا همی باد بهاری باغ را رنگین کند

То ҳамеи абри баҳории роғро бурно кунад

تا همی ابر بهاری راغ را برنا کند

Қадари ту бешӣ кунад , кирдори ту пешӣ кунад

قدر تو بیشی کند، کردار تو پیشی کند

Бахти ту хешӣ кунад , гуфтори ту боло кунад

بخت تو خویشی کند، گفتار تو بالا کند