Бар лашкари зимистони наврӯзи номдор

بر لشکر زمستان نوروز نامدار

Карда сети рой тохтану қасди корзор

کرده‌ست رای تاختن و قصد کارزار

Винк биёмада сет ба панҷоҳ рӯзи пеш

وینک بیامده‌ست به پنجاه روز پیش

Ҷашни сада , тилоияи наврӯзу навбаҳор

جشن سده، طلایهٔ نوروز و نوبهار

Оре ҳар онгаҳе ки сипоҳӣ шавад ба разм

آری هر آنگهی که سپاهی شود به رزم

зи аввал ба чанд рӯз бияёд тилоияи дор

ز اول به چند روز بیاید طلایه‌دار

Ин боғу роғи маликати наврӯзи моҳ буд

این باغ و راغ ملکت نوروز ماه بود

Ин кӯҳу кӯҳпоя ва ин ҷӯйу ҷӯйбор

این کوه و کوهپایه و این جوی و جویبار

Ҷӯяши пар аз санавбару кӯҳаши пар аз саман

جویش پر از صنوبر و کوهش پر از سمن

Роғаши пар аз бунафшау боғаши пар аз баҳор

راغش پر از بنفشه و باغش پر از بهار

Наврӯзи азин ватан , сафарӣ кард чун малик

نوروز ازین وطن، سفری کرد چون ملک

Оре сафар кунанд мулӯкони номдор

آری سفر کنند ملوکان نامدار

Чун дид моҳёни зимистон ки дар сафар

چون دید ماهیان زمستان که در سفر

Наврӯз ма бимонад қариби маии чаҳор

نوروز مه بماند قریب مهی چهار

Андари давиду мамлакат ӯ бғортид

اندر دوید و مملکت او بغارتید

Бо лашкарии гарону сипоҳии газофаи кор

با لشکری گران و سپاهی گزافه کار

Бардошти тоҷҳои ҳамаи тораки саман

برداشت تاجهای همه تارک سمن

Бардошти панҷаҳои ҳамаи соиди чанор

برداشت پنجه‌های همه ساعد چنار

Бастади ъамома ҳои хаз аз сабзи зимрон

بستد عمامه‌های خز از سبز ضیمران

Бишикаст ҳуққаҳои зар ва дар миваи дор

بشکست حقه‌های زر و در میوه‌دار

Дар боғҳо нишонд , гуруҳ аз пас гуруҳ ,

در باغها نشاند، گروه از پس گروه،

Дар роғҳо кашид , қатор аз пас қатор ,

در راغها کشید، قطار از پس قطار،

Зини хоҷагони пунбаи қабои сипеди пар

زین خواجگان پنبه قبای سپید پر

Зини зангёни сурхи даҳони сёҳкор

زین زنگیان سرخ دهان سیاهکار

Боди шимол чун зи зимистон чунин бидид

باد شمال چون ز زمستان چنین بدید

Андари так истод чу ҷосуси биқрор

اندر تک ایستاد چو جاسوس بیقرار

Наврӯзро бигуфт ки дар хонадони малик

نوروز را بگفت که در خاندان ملک

Аз фару зинати ту ки пирор буду пор

از فر و زینت تو که پیرار بود و پار

Бунгоҳи ту сипоҳи зимистони бғортид

بنگاه تو سپاه زمستان بغارتید

Ҳам ганҷи шоягонат ва ҳам дар шоҳвор

هم گنج شایگانت و هم در شاهوار

Мъшўқгонтро , гулу гулнору ёсуман

معشوقگانت را، گل و گلنار و یاسمن

Аз дасти ёраи брбўд аз гӯши гӯшвор

از دست یاره بربود از گوش گوشوار

Хнёгронт , фохтау андалеб ро

خنیاگرانت، فاخته و عندلیب را

Бишикаст ноӣ дар кафу тнбўри даркинори

بشکست نای در کف و طنبور درکنار

Наврӯз моҳ гуфт : ба ҷону сари амир

نوروز ماه گفت: به جان و سر امیر

Каз ҷон дай барорам то чанд гуҳи дамор

کز جان دی برآرم تا چند گه دمار

Гирд оварам сипоҳии дебои сабзи пӯш

گرد آورم سپاهی دیبای سبز پوش

Занҷири зулфу сарви қаду силсилаи изор

زنجیر زلف و سرو قد و سلسله عذار

Аз арғавон камар кунам , аз зимрони зира

از ارغوان کمر کنم، از ضیمران زره

Аз норвани пиёда ва аз норавони савор

از نارون پیاده و از ناروان سوار

Қавси қзҳ камон кунам , аз шохи беди тир

قوس قزح کمان کنم، از شاخ بید تیر

Аз барги лолаи роят ва аз барқи зулфиқор

از برگ لاله رایت و از برق ذوالفقار

Аз абри пели созам ва аз боди пилбон

از ابر پیل سازم و از باد پیلبان

Вази бонги раъди оинаи пели бишмор

وز بانگ رعد آینهٔ پیل بیشمار

Наврӯзи пеш аз онкӣ саропарда зад ба дар

نوروز پیش از آنکه سراپرده زد به در

Бо лаъибатони боғу арӯсони марғзор

با لعبتان باغ و عروسان مرغزار

Ин ҷашни фаррухи садаро чун тилоиягон

این جشن فرخ سده را چون طلایگان

Аз пеши хештани бФрстоди комгор

از پیش خویشتن بفرستاد کامگار

Гуфто : бирав ба назд зимистон ба тохтан

گفتا: برو به نزد زمستان به تاختن

Саҳрои ҳамеи наварду биёбони ҳамеи гузор

صحرا همی‌نورد و بیابان همی‌گذار

Чун андрўи рисӣ ба шаби тираи сиёҳ

چون اندرو رسی به شب تیرهٔ سیاه

Зини оташӣ баланд барафрӯз зрўор

زین آتشی بلند برافروز زروار

Ин азми ҷунбишу нияти ман ки карда ам

این عزم جنبش و نیت من که کرده‌ام

Назд шҳншаҳи маликон бар ба аскдор

نزد شهنشه ملکان بر به اسکدار

Аз ман хдоигони ҳамаи шарқу ғарб ро

از من خدایگان همه شرق و غرب را

Дар соъати ин хабари бгзор , эй хбргзор

در ساعت این خبر بگزار، ای خبرگزار

Зинҳор то нагӯйӣ бо ӯ ҳадиси ман

زنهار تا نگویی با او حدیث من

Ту брзбони хеш , дигар бора зинҳор

تو برزبان خویش، دگر باره زینهار

Зеро ки ҳаст ҳишмат ӯ , беш аз онкии ту

زیرا که هست حشمت او، بیش از آنکه تو

Бо ваии сухани мувоҷиҳаи гӯйӣу ошкор

با وی سخن مواجهه گویی و آشکار

Бо ҳоҷибӣ бигӯӣ наоне ту ин ҳадис

با حاجبی بگوی نهانی تو این حدیث

То ҳоҷиби ин сухан бирасонад ба шаҳриёр

تا حاجب این سخن برساند به شهریار

Гӯ : эй гузидаи малики ҳафт осмон !

گو: ای گزیدهٔ ملک هفت آسمان!

эй хусрави бузургу амири бузургвор !

ای خسرو بزرگ و امیر بزرگوار!

Панҷоҳ рӯз монад ки то ман чу бандагон

پنجاه روز ماند که تا من چو بندگان

Дар маҷлис ту оем , бо гӯнаи гавани нисор

در مجلس تو آیم، با گونه گون نثار

Бо фол фаррух оему бодавлати бузург

با فال فرخ آیم و بادولت بزرگ

Бо Фрхҷстаҳи толеъу фархундаи ихтиёр

با فرخجسته طالع و فرخنده اختیار

Бо садҳазори ҷом май сурхи мшкбўӣ

با صدهزار جام می سرخ مشکبوی

Бо садҳазори барги гули сурхи комгор

با صدهزار برگ گل سرخ کامگار

Бо ъндлибкони каллаи сурхи чнгзн

با عندلیبکان کله سرخ چنگزن

Бо ёсминкони басад рӯй мшкбор

با یاسمینکان بسد روی مشکبار

То ту гуҳӣ ба зери гулу гоҳи зери бед

تا تو گهی به زیر گل و گاه زیر بید

Гуҳи зери арғавону гуҳии зери гулнор

گه زیر ارغوان و گهی زیر گلنار

Мастӣ кунӣу бодаи хурии солу солиён

مستی کنی و باده خوری سال و سالیان

Шукри газӣу нӯши мзии шоду шодхўор

شکر گزی و نوش مزی شاد و شادخوار

Бар сабзаи баҳори нишинӣу мутрибат

بر سبزهٔ بهار نشینی و مطربت

Бар сабза баҳор занад « сабзаи баҳор »

بر سبزهٔ بهار زند «سبزهٔ بهار»

Малик ҷаҳон бигирӣ , аз қоф то ба қоф

ملک جهان بگیری، از قاف تا به قاف

Мол ҷаҳон бубахшӣ , аз авд то ба қор

مال جهان ببخشی، از عود تا به قار

Турон бидон писари диҳӣ , Эрони бад-ӣни писар

توران بدان پسر دهی، ایران بدین پسر

Машриқи бад-ӣни қабӣла ва мағриб бидон табор

مشرق بدین قبیله و مغرب بدان تبار

Сесад ҳазор шаҳр кунӣ , ба зи қирвон

سیصد هزار شهر کنی، به ز قیروان

Сесад ҳазор боғ кунӣ , ба зи Қандаҳор

سیصد هزار باغ کنی، به ز قندهار

Сесад вазиргирӣ , беш аз Бузургмеҳр

سیصد وزیر گیری، بیش از بزرگمهر

Сесад амири бандӣ , беш аз спндёр

سیصد امیر بندی، بیش از سپندیار

Андари Ироқ базм кунӣ , дар ҳиҷози разм

اندر عراق بزم کنی، در حجاز رزم

Андари аҷами мазолиму андари араби шикор

اندر عجم مظالم و اندر عرب شکار

Бобул кунӣ сроичаҳи мутрибони хеш

بابل کنی سرایچهٔ مطربان خویش

Хлх кунӣ всоқ ғуломон мегусор

خلخ کنی وثاق غلامان میگسار

АФриқиаҳи стбли сутурони боргир

افریقیه صطبل ستوران بارگیر

Ъмўриаҳи кризгаҳи бозу боздор

عموریه کریزگه باز و بازدار

Боғи Ирами шроъ ту бошад , ба рӯз хон

باغ ارم شراع تو باشد، به روز خوان

Байти алҳрми равоқ ту бошад ба рӯзи бор

بیت‌الحرم رواق تو باشد به روز بار

Меҳтар буд хазонаи зари ту аз хазар

مهتر بود خزانهٔ زر تو از خزر

Беҳтар буд қмтраҳи авди ту аз қимор

بهتر بود قمطرهٔ عود تو از قمار

Зарродхонаи ту буд ҳаштсад калот

زرادخانهٔ تو بود هشتصد کلات

Анборхонаҳи ту буд ҳафтсад ҳисор

انبارخانهٔ تو بود هفتصد حصار

Қайсари шаробдори ту чиполи посбон

قیصر شرابدار تو چیپال پاسبان

Хоқони рикобдори ту фағфури пардаи дор

خاقان رکابدار تو فغفور پرده‌دار

Вононкаҳ муфсидон ҷаҳонанду муртадон

وانانکه مفسدان جهانند و مرتدان

Аз миллати Муҳамаду тавҳиди кирдигор

از ملت محمد و توحید کردگار

Мари меҳтаронишонро зинда кунӣ ба гӯр

مر مهترانشان را زنده کنی به گور

Мари кеҳтаронишонро зинда кунӣ ба дор

مر کهترانشان را زنده کنی به دار

Ҷайҳун гузора кардӣ , Сайҳун кунӣ гузар

جیحون گذاره کردی، سیحون کنی گذر

Зон сӯ мадор кардӣ , зин сӯ кунӣ мадор

زان سو مدار کردی، زین سو کنی مدار

Пули брнҳодни ту ба Ҷайҳун набӯд пул

پل برنهادن تو به جیحون نبود پل

Ғул буд буд бар ниҳода ба Ҷайҳун бар , устувор

غل بود بود بر نهاده به جیحون بر، استوار

Ҷуз ту набаст гардани Ҷайҳун касе ба ғул

جز تو نبست گردن جیحون کسی به غل

Вондр наронад пел ба Ҷайҳуни даруни ҳазор

واندر نراند پیل به جیحون درون هزار

Ду сол , ё се сол дар он буд , то бибаст

دو سال، یا سه سال در آن بود، تا ببست

Ҷсрӣ бар оби Ҷайҳун , Маҳмӯди номдор

جسری بر آب جیحون، محمود نامدار

Дар муддати ду ҳафта бибастӣ ту эй малик

در مدت دو هفته ببستی تو ای ملک

Ҷсрӣ бар оби Ҷайҳун , ба зон ҳзорбор

جسری بر آب جیحون، به زان هزاربار

Дарёи бад , он сипаҳ ки ба Ҷайҳун гузоштӣ

دریا بد، آن سپه که به جیحون گذاشتی

Дарё накарда буд ба Ҷайҳун касе гузор

دریا نکرده بود به جیحون کسی گذار

Солори хонёнро , бо хайл ва бо хадам

سالار خانیان را، با خیل و با خدم

Кардӣ ҳамаи нигуну нигуни бахту хоксор

کردی همه نگون و نگون‌بخت و خاکسار

То бар касе гирифта набошад худои хашм

تا بر کسی گرفته نباشد خدای خشم

Пеш ту ноед ва накунад бо ту чорчор

پیش تو ناید و نکند با تو چارچار

Бўрии тагин ки хашми худоӣ андрў расед

بوری تگین که خشم خدای اندرو رسید

ӯро аз он диёр давонед бойени диёр

او را از آن دیار دوانید باین دیار

То ганҷ ӯ хароб шуду хайл ӯ асир

تا گنج او خراب شد و خیل او اسیر

То рӯз ӯ сиёҳ шуду ҷон ӯ фигор

تا روز او سیاه شد و جان او فگار

ӯ мор буду мор чу оҳанг ӯ кунӣ

او مار بود و مار چو آهنگ او کنی

Андари ҷаҳди зи бим ба сӯрохи танги ғор

اندر جهد ز بیم به سوراخ تنگ غار

Гар шоҳ мо накишт варо буд аз он қабл

گر شاه ما نکشت ورا بود از آن قبل

Каз ору нанги ҳеҷ амӣрӣ накушта мор

کز عار و ننگ هیچ امیری نکشته مار

Ёрб ! ҳазор соли маликро бақои диҳӣ

یارب! هزار سال ملک را بقا دهی

Дар ъз ва дар саломат ва дар Яман ва дар ясор

در عز و در سلامت و در یمن و در یسار

Дар зинҳор хеш бидорӣу банди хеш

در زینهار خویش بداری و بند خویش

ӯроу хонимону манишро ба рӯзгор

او را و خانمان و منش را به روزگار

Аз рӯй ӯ ва рӯй ҳамаи авлиёӣ ӯ

از روی او و روی همه اولیای او

Макрӯҳи бози дорӣ , эй зулҷалоли бор

مکروه باز داری، ای ذوالجلال بار