Ало ё хаймагӣ ! хаймаи Фрўҳл
الا یا خیمگی! خیمه فروهل
Ки пешоҳанг берун шуд зи манзил
که پیشاهنگ بیرون شد ز منزل
Табираи зани бузади табли нахустин
تبیره زن بزد طبل نخستین
Штрбонон ҳаме банданд маҳмил
شتربانان همیبندند محمل
Намоз шом наздикасту имшаб
نماز شام نزدیکست و امشب
Мау хуршедро байнами муқобил
مه و خورشید را بینم مقابل
Валикин моҳ дорад қасди боло
ولیکن ماه دارد قصد بالا
Фурушади офтоб аз кӯҳи Бобул
فروشد آفتاب از کوه بابل
Чунон ду каффаи заррини тарозу
چنان دو کفهٔ زرین ترازو
Ки ин каффа шавад зон каффаи моил
که این کفه شود زان کفه مایل
Надонистам ман эй симини санавбар
ندانستم من ای سیمین صنوبر
Ки гардад рӯзи чунин зуди зоил
که گردد روز چونین زود زایل
Ман ва ту ғофилему моҳу хуршед
من و تو غافلیم و ماه و خورشید
Барӣни гардун гардон нест ғофил
براین گردون گردان نیست غافل
Нигорин мнои баргарду мгарӣ
نگارین منا برگرد و مگری
Ки кори ошиқонро нест ҳосил
که کار عاشقان را نیست حاصل
Замона ҳомил ҳиҷрасту лобуд
زمانه حامل هجرست و لابد
Наад як рӯзи бори хеши ҳомил
نهد یک روز بار خویش حامل
Нигор ман , чу ҳоли ман чунин дид
نگار من، چو حال من چنین دید
Баборед аз мижаи борони вобл
ببارید از مژه باران وابل
Ту гӯйии плпли суда ба каф дошт
تو گویی پلپل سوده به کف داشت
Пароканд аз кафи андари дидаи плпл
پراکند از کف اندر دیده پلپل
Биёмад аўФтони хезон бар ман
بیامد اوفتان خیزان بر من
Чунон мурғӣ ки бошад ним бсмл
چنان مرغی که باشد نیم بسمل
Ду соидро ҳамоил кард брмн
دو ساعد را حمایل کرد برمن
Фурӯ овехт аз ман чун ҳамоил
فرو آویخت از من چون حمایل
Маро гуфт : эй ситамкора ба ҷонам !
مرا گفت: ای ستمکاره به جانم!
Ба ком ҳосидам кардӣу ъозл
به کام حاسدم کردی و عاذل
Чаҳ донам ман ки бозоиии ту ё на
چه دانم من که بازآیی تو یا نه
Бдонгоҳӣ ки боз ояд қўоФл
بدانگاهی که باز آید قوافل
Турои комил ҳаме дидам ба ҳар кор
ترا کامل همیدیدم به هر کار
Валикини нестӣ дар ишқи комил
ولیکن نیستی در عشق کامل
Ҳакямони замона рост гуфтанд
حکیمان زمانه راست گفتند
Ки ҷоҳил гардад андръшқ , оқил
که جاهل گردد اندرعشق، عاقل
Нигор хешро гуфтам : нигоро !
نگار خویش را گفتم: نگارا!
Ним ман дар фунуни ишқи ҷоҳил
نیم من در فنون عشق جاهل
Валикини аўстодони муҷарраб
ولیکن اوستادان مجرب
Чунин гуфтанд дар кутуби авоил
چنین گفتند در کتب اوایل
Ки ошиқи қадари васл онгоҳ донад
که عاشق قدر وصل آنگاه داند
Ки оҷиз гардад аз ҳиҷрони оҷил
که عاجز گردد از هجران عاجل
Бад-ӣн зӯдӣ надонистам ки мо ро
بدین زودی ندانستم که ما را
Сафар бошад ба оҷил ё ба оҷл
سفر باشد به عاجل یا به آجل
Валикини иттифоқи осмонӣ
ولیکن اتفاق آسمانی
Кунад тадбирҳои марди ботил
کند تدبیرهای مرد باطل
Ғариб аз моҳ волотар набошад
غریب از ماه والاتر نباشد
Ки рӯзу шаби ҳамеи баради манозил
که روز و شب همیبرد منازل
Чу баргашт аз ман он маъшӯқи ммшўқ
چو برگشت از من آن معشوق ممشوق
Ниҳодами собириро санг бар дил
نهادم صابری را سنگ بر دل
Нигаҳ кардам ба гирди корвонгоҳ
نگه کردم به گرد کاروانگاه
Ба ҷои хаймау ҷои рўоҳл
به جای خیمه و جای رواحل
На ваҳшӣ дидам онҷо ва на инсӣ
نه وحشی دیدم آنجا و نه انسی
На рокиб дидам онҷо ва на роҷл
نه راکب دیدم آنجا و نه راجل
Наҷиби хешро дидам ба иксў
نجیب خویش را دیدم به یکسو
Чу девии дасту пои андари слосл
چو دیوی دست و پا اندر سلاسل
Кушодам ҳар ду зонуи бандаш аз даст
گشادم هر دو زانو بندش از دست
Чу мурғӣ каш гушойанд аз ҳбоил
چو مرغی کش گشایند از حبایل
Баровардам зимомаш то биногваш
برآوردم زمامش تا بناگوش
Фрўҳштми ҳўидш то ба коҳил
فروهشتم هویدش تا به کاهل
Нишастам аз буриш чун арши билқис
نشستم از برش چون عرش بلقیس
Биҷуст ӯ чун яке ъФрити ҳоил
بجست او چون یکی عفریت هایل
Ҳаме ронадам наҷиби хеш чун бод
همیراندم نجیب خویش چون باد
Ҳаме гуфтам ки аллоҳами саҳл
همیگفتم که اللهم سهل
Чу мсоҳӣ ки паймоед замин ро
چو مساحی که پیماید زمین را
Бпимўдм ба пой ӯ мароҳил
بپیمودم به پای او مراحل
Ҳаме рафтам шитобон дар биёбон
همیرفتم شتابان در بیابان
Ҳаме кардам ба як манзил , ду манзил
همیکردم به یک منزل، دو منزل
Биёбоне чунон сахт ва чунон сард
بیابانی چنان سخت و چنان سرد
Казу хориҷ набошад ҳеҷ дохил
کزو خارج نباشد هیچ داخل
зи бодаши хӯни ҳамеи бФсрд дар тан
ز بادش خون همیبفسرد در تن
Ки бодаш дошт табъи заҳри қотил
که بادش داشت طبع زهر قاتل
з ях гашта шимурҳо ҳамчуи симин
ز یخ گشته شمرها همچو سیمین
Тибқҳо бар сари заррини мроҷл
طبقها بر سر زرین مراجل
Саводи шаб ба вақти субҳ бар ман
سواد شب به وقت صبح بر من
Ҳамеи гашт аз баёзи барфи мушкил
همیگشت از بیاض برف مشکل
Ҳамеи бгдохти барфи андари биёбон
همیبگداخت برف اندر بیابان
Ту гуфтӣ бошадаш бемории сил
تو گفتی باشدش بیماری سل
Бикрдори сришмҳои моҳӣ
بکردار سریشمهای ماهی
Ҳаме бархест аз шхсорҳои гул
همیبرخاست از شخسارها گل
Чўпосӣ аз шаб деранда бигузашт
چوپاسی از شب دیرنده بگذشت
Баромади шеърён аз кӯҳи Мӯсил
برآمد شعریان از کوه موصل
Бенот алнъш кард оҳанги боло
بنات النعش کرد آهنگ بالا
Бикрдори камари шамшери ҳрқл
بکردار کمر شمشیر هرقل
Расидами ман фарози корвони танг
رسیدم من فراز کاروان تنگ
Чу киштӣ кӯ расад наздики соҳил
چو کشتی کو رسد نزدیک ساحل
Ба гӯш ман расед овози халхол
به گوش من رسید آواز خلخال
Чу овози ҷлоҷл аз ҷлоҷл
چو آواز جلاجل از جلاجل
Ҷараси дастони гӯногӯн ҳаме зад
جرس دستان گوناگون همیزد
Басони андалебӣ аз ънодл
بسان عندلیبی از عنادل
Иморӣ аз бар туркӣ ту гуфтӣ
عماری از بر ترکی تو گفتی
Ки тоўсии сет бар пушти ҳўосл
که طاوسیست بر پشت حواصل
Ҷарас монандаи ду трги заррин
جرس مانندهٔ دو ترگ زرین
Муъаллақ ҳар ду то зонуии бозул
معلق هر دو تا زانوی بازل
зи нӯки найзаҳои найзаи дорон
ز نوک نیزههای نیزهداران
Шудаи водӣ чу атрофи снобл
شده وادی چو اطراف سنابل
Чу дидам рафтан он бисрокон
چو دیدم رفتن آن بیسراکان
Бидон кашии равони зери мҳомл
بدان کشی روان زیر محامل
Наҷиби хешро гуфтам сабктар
نجیب خویش را گفتم سبکتر
Ало ё дастгири марди фозил
الا یا دستگیر مرد فاضل
Бачар ! кати анбарин бодои чарогоҳ
بچر! کت عنبرین بادا چراگاه
Бчм ! кати оҳанӣни бодои мафосил
بچم! کت آهنین بادا مفاصل
Биёбон дар навард ва кӯҳ бигзор
بیابان در نورد و کوه بگذار
Манозилҳо бикӯбу роҳи бугсал
منازلها بکوب و راه بگسل
Фурӯдовар ба даргоҳи вазирам
فرود آور به درگاه وزیرم
Фурӯд овардани аъшӣ ба боҳилл
فرود آوردن اعشی به باهل
Ба олии даргаи дастур , кӯи рост
به عالی درگه دستور، کو راست
Мъолӣ аз аъолии вази асоФл
معالی از اعالی وز اسافل
Вазирӣ чун яке волои фиришта
وزیری چون یکی والا فرشته
Чаҳ дар девон , чаҳ дар садри маҳофил
چه در دیوان، چه در صدر محافل
Вазирон дигар буданд зини пеш
وزیران دگر بودند زین پیش
Ҳамаи девон ба девони рсоил
همه دیوان به دیوان رسایل
Ҳадис ӯ маъонӣ дар маъонӣ
حدیث او معانی در معانی
Русум ӯ фазойил дар фазойил
رسوم او فضایل در فضایل
Ҳаме нозад ба адли шоҳи масъӯд
همینازد به عدل شاه مسعود
Чу пайғамбар ба нўшрўони одил
چو پیغمبر به نوشروان عادل
Даройади пеш ӯ бадара чу қорун
درآید پیش او بدره چو قارون
Даройади пеш ӯ соил чу ъоил
درآید پیش او سائل چو عایل
Шавад аз пеш ӯ соил чу бадара
شود از پیش او سائل چو بدره
Равад аз пеш ӯ бадара чу соил
رود از پیش او بدره چو سائل
Билразанд аз наҳиф ӯ наҳангон
بلرزند از نهیب او نهنگان
Билразад кӯҳи сангин аз злозл
بلرزد کوه سنگین از زلازل
Ало ё офтоби ҷовдони тоб
الا یا آفتاب جاودان تاب
Асоси маликату шамъи қабоил
اساس ملکت و شمع قبایل
Туе зилли худоу нури холис
تویی ظل خدا و نور خالص
Ба гетӣ кас шунида сети ин шамоил
به گیتی کس شنیدهست این شمایل
Яке зиллӣ ки ҳам зилласт ва ҳам нур
یکی ظلی که هم ظلست و هم نور
Яке нурӣ ки ҳам нураст ва ҳам зилл
یکی نوری که هم نورست و هم ظل
Гуҳари дорӣ , ҳунари дорӣ ба ҳркор
گهر داری، هنر داری به هرکار
Бузургиро чунин бошад далоил
بزرگی را چنین باشد دلایل
Туе ваҳоби молу ҷузи ту воҳб
تویی وهاب مال و جز تو واهب
Туе фаъоли ҷӯаду ҷузи ту фоил
تویی فعال جود و جز تو فاعل
Яке шеъри ту шоиртар зи ҳисон
یکی شعر تو شاعرتر ز حسان
Яке лафзи ту комилтар зи комил
یکی لفظ تو کاملتر ز کامل
Худовандо ман ӣнҷои омдстм
خداوندا من اینجا آمدستم
Ба умеди туу умеди мФзл
به امید تو و امید مفضل
АФозл назд ту ёзнди ҳамвор
افاضل نزد تو یازند هموار
Ки зии фозил буд қасди аФозл
که زی فاضل بود قصد افاضل
Гарми мрзўқи гирдоне ба хизмат
گرم مرزوق گردانی به خدمت
Ҳамон гӯям ки аъшӣ гуфту Диъбил
همان گویم که اعشی گفت و دعبل
Вагар аз хизматат маҳрӯм мондам
و گر از خدمتت محروم ماندم
Бисӯзам калак ва бишкофам аномл
بسوزم کلک و بشکافم انامل
Ало то бонги дроҷсту қамарӣ
الا تا بانگ دراجست و قمری
Ало то ном симурғасту туғрул
الا تا نام سیمرغست و طغرل
Танати пояндаи боду чашми равшан
تنت پاینده باد و چشم روشن
Дилати покизаи боду бахти мқбл
دلت پاکیزه باد و بخت مقبل
Дҳоди эзади маро дар назми шеърат
دهاد ایزد مرا در نظم شعرت
Дили Башшору табъи ибни мқбл
دل بشار و طبع ابن مقبل