Баромади зи кӯҳи абри Мозандарон

برآمد ز کوه ابر مازندران

Чу мори шиканҷӣу мози андари он

چو مار شکنجی و ماز اندر آن

Басони яке зангии ҳомила

بسان یکی زنگی حامله

Шикам карда ҳангом зодани гарон

شکم کرده هنگام زادن گران

Ҳамеи зоди ин духтар бар сипед

همی‌زاد این دختر بر سپید

Писари ҳамчуи фартути пунбаи сарон

پسر همچو فرتوت پنبه سران

Ҷузи ин абру ҷузи модари золи зар

جز این ابر و جز مادر زال زر

Нзоднди чунин писари модарон

نزادند چونین پسر مادران

Ҳаме омаданд аз ҳавои хиради хирад

همی‌آمدند از هوا خرد خرد

Ба нури сипеди андар , он духтарон

به نور سپید اندر، آن دختران

Нишастанд зоғон ба болинашон

نشستند زاغان به بالینشان

Чунон доягони сияҳи мъҷрон

چنان دایگان سیه معجران

Ту гӯйӣ ба боғи андаруни рӯзи барф

تو گویی به باغ اندرون روز برف

Сафи норбўну сафи ърърон

صف ناربون و صف عرعران

Басии хўоҳроннд бар роҳи руз

بسی خواهرانند بر راه رز

Сияҳи музейгону самани чодарон

سیه موزگان و سمن چادران

Бпўшидаҳ дар зери чодари ҳама

بپوشیده در زیر چادر همه

Стбрқи зи болои сар то ба рон

ستبرق ز بالای سر تا به ران

зи зоғон бар нўжи гӯйӣ ки ҳаст

ز زاغان بر نوژ گویی که هست

Кулоҳи сияҳ бар сари хоҳарон

کلاه سیه بر سر خواهران

Чунон коргоҳи Самарқанди гашт

چنان کارگاه سمرقند گشت

Замин аз дар Балх то ховарон

زمین از در بلخ تا خاوران

Дару бому девори он коргоҳ

در و بام و دیوار آن کارگاه

Чунон зангёни коғазгарон

چنان زنگیان کاغذگران

Мари ин зангёнро чаҳ кори аўФтод

مر این زنگیان را چه کار اوفتاد

Ки коғаз гаронанду коғази хурон

که کاغذ گرانند و کاغذ خوران

Нахурданд коғази азин бештар

نخوردند کاغذ ازین بیشتر

На коғази фурӯашон , на коғази харон

نه کاغذ فروشان، نه کاغذ خران

Шавад коғази тоза ватар , хушк

شود کاغذ تازه و تر، خشک

Чу хуршед лухтӣ битобад бар он

چو خورشید لختی بتابد بر آن

Валикин шавадтарӣ ин фузун

ولیکن شود تری این فزون

Чу тобанд беш андари он нирон

چو تابند بیش اندر آن نیران

Шудаи обгирони фусурдаи зи ях

شده آبگیران فسرده ز یخ

Чунон кӯси рӯйин Искандарон

چنان کوس رویین اسکندران

Чу санадон оҳангарон гашта ях

چو سندان آهنگران گشته یخ

Чу оҳангарони абри Мозандарон

چو آهنگران ابر مازندران

Барояд ба зери он тагарг аз ҳаво

برآید به زیر آن تگرگ از هوا

Чунон путки пӯлоди оҳангарон

چنان پتک پولاد آهنگران

Чаҳ беҳтари зи харгоҳу торам кунун

چه بهتر ز خرگاه و طارم کنون

Ба харгоҳу торами даруни озарон

به خرگاه و طارم درون آذران

Фурӯи бардаи мисатони сар аз биҳшӣ

فرو برده مستان سر از بیهشی

Баровардаи овози хунёгарон

برآورده آواز خنیاگران

Ба ҷӯши андаруни деги бҳмнҷнаҳ

به جوش اندرون دیگ بهمنجنه

Ба гӯши андаруни баҳману қайсарон

به گوش اندرون بهمن و قیصران

Сар бобизан дар сару рони мурғ

سر بابزن در سر و ران مرغ

Бен бобизан дар кафи дилбарон

بن بابزن در کف دلبران

Кабоб аз танура дар овехта

کباب از تنوره در آویخته

Чу хунини варақҳои ҷўшнўрон

چو خونین ورقهای جوشنوران

Худованд мо гашта масту хароб

خداوند ما گشته مست و خراب

Гирифтаи ду бозуӣ ӯ чокарон

گرفته دو بازوی او چاکران

Яке номадорӣ ки бо номи вай

یکی نامداری که با نام وی

Шдстнди биноами номи оварон

شدستند بینام نام‌آوران

Ба умрии чунон гавҳари пок ӯ

به عمری چنان گوهر پاک او

Наёяд яке гавҳар аз гавҳарон

نیاید یکی گوهر از گوهران

Бидода сет дод аз тани хештан

بداده‌ست داد از تن خویشتن

Чу некӯи дилону накӯи маҳзарон

چو نیکو دلان و نکو محضران

Касе кӯ диҳад аз тан хеш дод

کسی کو دهد از تن خویش داد

Набоядаш рафтан бар доварон

نبایدش رفتن بر داوران

Маро бо саноҳои ӯ нест тоб

مرا با ثناهای او نیست تاب

Кроиии пиёдаи манам бо харон

کرایی پیاده منم با خران

Туро гӯям эй Сайиди машриқин

ترا گویم ای سید مشرقین

Ки мардуми мроннд ва ту номрон

که مردم مرانند و تو نامران

Дар омад турои рӯзи бҳмнҷнаҳ

در آمد ترا روز بهمنجنه

Ба фирӯзии ин рӯзро бигузарон

به فیروزی این روز را بگذران

Май зъФрии хури зи дасти бутӣ

می زعفری خور ز دست بتی

Ки гӯйии қзибии сет аз хайзарон

که گویی قضیبی‌ست از خیزران

Май заъфаронӣ ки чун хӯрдяш

می زعفرانی که چون خوردیش

Равад сӯии дили рост чун заъфарон

رود سوی دل راست چون زعفران

На бо ранг ӯ боядат ранги гул

نه با رنگ او بایدت رنگ گل

На бо буи ӯ наргису зимрон

نه با بوی او نرگس و ضیمران

зи ромишгарон ромишӣ кун талаб

ز رامشگران رامشی کن طلب

Ки ромиш буд назд ромишгарон

که رامش بود نزد رامشگران

Бизӣ ҳамчунин солиёни дароз

بزی همچنین سالیان دراز

?данону дмону чмону чарон

دنان و دمان و چمان و چران

Ду гӯшт ҳамеша сӯии гнҷгоў

دو گوشت همیشه سوی گنجگاو

Ду чашмат ҳамеша сӯии дилбарон

دو چشمت همیشه سوی دلبران