эй лаъибати ҳисорӣ , шуғлӣ дигар надорӣ

ای لعبت حصاری، شغلی دگر نداری

Маҷлис чаро насозӣ , бода чаро наёрӣ

مجلس چرا نسازی، باده چرا نیاری

Чўнонкаҳи ман ба шодии рӯзии ҳам гузорам

چونانکه من به شادی روزی هم گذارم

Хоҳам ки ту ба шодии рӯзии ҳаме гузорӣ

خواهم که تو به شادی روزی همی‌گذاری

Гар дӯстдори мое , эй тарки хўбчҳраҳ

گر دوستدار مایی، ای ترک خوبچهره

Зин беш кард бояд мороти хосторӣ

زین بیش کرد باید مارات خواستاری

Бинмоӣ дӯстдорӣ , бФзои хосторӣ

بنمای دوستداری، بفزای خواستاری

Зеро ки хосторӣ бошад зи дӯстдорӣ

زیرا که خواستاری باشد ز دوستداری

Ту хўоркори туркӣ , ман бурдбори ошиқ

تو خوارکار ترکی، من بردبار عاشق

Хуш нест хўоркорӣ , хубаст бурдборӣ

خوش نیست خوارکاری، خوبست بردباری

Гар бо ту бурдбории чандини нкрдмии ман

گر با تو بردباری چندین نکردمی من

Дар хизматам накардӣ чандини ту хўоркорӣ

در خدمتم نکردی چندین تو خوارکاری

Гар гирди хўоркории гардии ту низ бо мо

گر گرد خوارکاری گردی تو نیز با ما

Ореи ту хештанро наздики мо ба хорӣ

آری تو خویشتن را نزدیک ما به خواری

Ман дил ба ту супурдам , то шуғли ман басӣҷӣ

من دل به تو سپردم، تا شغل من بسیجی

Зон дил ба ту супурдам то ҳақи ман гузорӣ

زان دل به تو سپردم تا حق من گزاری

Гар зонка ҷурм кардам , кин дил ба ту супурдам

گر زانکه جرم کردم، کاین دل به تو سپردم

Хоҳам ки дил ба роФти ту бози ман сипорӣ

خواهم که دل به رافت تو باز من سپاری

Дили бози даҳ ба хушӣ варна зи даргаи шаҳ

دل باز ده به خوشی ورنه ز درگه شه

Фардоти хилтошӣ тарк оварам тторӣ

فردات خیلتاشی ترک آورم تتاری

Аз даргаи шаҳаншоҳ , масъӯд бо саодат

از درگه شهنشاه، مسعود با سعادت

Зебо ба подшоҳӣ , доно ба шаҳриёрӣ

زیبا به پادشاهی، دانا به شهریاری

Шоҳии бузургворӣ , кӯро ба ҳеҷ корӣ

شاهی بزرگواری، کو را به هیچ کاری

Аз кас нахост бояд , ҷуз аз худои ёрӣ

از کس نخواست باید، جز از خدای یاری

ӯро гузид лашкар , ӯро гузид раият

او را گزید لشکر، او را گزید رعیت

ӯро гузид давлат , ӯро гузид борӣ

او را گزید دولت، او را گزید باری

Аз нанги онкии шоҳон , бошанд бар сутурон

از ننگ آنکه شاهان، باشند بر ستوران

Бар пушти жандаи пелон , ин шаҳ кунад саворӣ

بر پشت ژنده پیلان، این شه کند سواری

Гар зонка хусравонро Меҳдӣ буд бар астар

گر زانکه خسروان را مهدی بود بر استر

Хунёгарон ӯро пеласт бо иморӣ

خنیاگران او را پیلست با عماری

Иклилҳои пелонаш аз гавҳарасту лؤлؤ

اکلیلهای پیلانش از گوهرست و لؤلؤ

Сандӯқи пелҳояш аз сандали қиморӣ

صندوق پیلهایش از صندل قماری

эй шаҳриёри олами як чанд сайд кардӣ

ای شهریار عالم یک چند صید کردی

Як чанд гоҳ бояд акнӯн ки май гусорӣ

یک چند گاه باید اکنون که می گساری

Ҷоми рҳиқи хоҳӣ , шеъри мдиҳи хоҳӣ

جام رحیق خواهی، شعر مدیح خواهی

Моли ҳалоли ҷӯӣ , шохи камоли корӣ

مال حلال جویی، شاخ کمال کاری

Ман бандаро з раҳмат кардӣ бузург , шоҳо

من بنده را ز رحمت کردی بزرگ، شاها

Пояндаи боди бахтат , пояндаи бахтиёрӣ

پاینده باد بختت، پاینده بختیاری

Дархостии ту шеърам , инат бузурги шоҳӣ

درخواستی تو شعرم، اینت بزرگ شاهی

Инат Карими табъӣ , инат бузургворӣ

اینت کریم طبعی، اینت بزرگواری

АзъоФи ҳарфҳое каз шеър ман шунидӣ

اضعاف حرفهایی کز شعر من شنیدی

Некяти боду неъмат , шодяту шодхўорӣ

نیکیت باد و نعمت، شادیت و شادخواری

Шеърӣ ки ту шунидӣ , онаст баҳри некӯ

شعری که تو شنیدی، آنست بحر نیکو

Онаст вазни ширин , онаст лафзи ҷорӣ

آنست وزن شیرین، آنست لفظ جاری

Бади гуфтани андронкс , кўмодҳ ту бошад

بد گفتن اندرآنکس، کومادح تو باشد

Бошад зи зштномӣ , бошад зи бдъўорӣ

باشد ز زشتنامی، باشد ز بدعواری

эй мейр ! Мустафоро гуфтанд кофарони бад

ای میر! مصطفی را گفتند کافران بد

Бо онҳамаи набувват , ваон фари кирдигорӣ

با آنهمه نبوت، وان فر کردگاری

Чандон дурӯғу бӯҳтон , гуфтанд он ҷуҳудон

چندان دروغ و بهتان، گفتند آن جهودان

Бар исои бен Марям , бар Маряму ҳўорӣ

بر عیسی‌بن مریم، بر مریم و حواری

Ман кистам ки брмн натавон дурӯғи гуфтан

من کیستم که برمن نتوان دروغ گفتن

На қурси офтобам , на моҳи даҳ чаҳорӣ

نه قرص آفتابم، نه ماه ده چهاری

эй шоири сбкдл бо ман чаҳ аўФтодт

ای شاعر سبکدل با من چه اوفتادت

Пиндоштам ки зинат бешаст ҳӯшёрӣ

پنداشتم که زینت بیشست هوشیاری

Ту офарини хусрави гӯйӣ дурӯғ бошад

تو آفرین خسرو گویی دروغ باشد

Виҳки далери мардӣ кин лафз гуфт ёрӣ

ویحک دلیر مردی کاین لفظ گفت یاری

Бо ман ҳамеи чхии туу огаҳ нае ки хира

با من همی چخی تو و آگه نه ای که خیره

Дунболи бабри хое , чанголи шери хорӣ

دنبال ببر خایی، چنگال شیر خاری

Чун рӯй ман бибинӣ , бо ман кунӣ тлтФ

چون روی من ببینی، با من کنی تلطف

Меҳмони барӣ ба хона , нақлу рҳиқми оре

مهمان بری به خانه، نقل و رحیقم آری

Ва онҷо ки ман набошам , гӯйии мсолби ман

و آنجا که من نباشم، گویی مثالب من

Некаст кат наёяд зини кори шармсорӣ

نیکست کت نیاید زین کار شرمساری

ё бош душмани ман , ё дӯст бош виҳк

یا باش دشمن من، یا دوست باش ویحک

На дӯстӣ на душман , инат сёҳкорӣ

نه دوستی نه دشمن، اینت سیاهکاری

Онкас ки шоираст ӯ , ӯ шоирони бидонад

آنکس که شاعرست او، او شاعران بداند

Худ боз боз донад аз мурғаки шикорӣ

خود باز باز داند از مرغک شکاری

Тазвиргари ним ман , тазвиргар ту бошӣ

تزویرگر نیم من، تزویرگر تو باشی

Зеро ки чун маниро тазвиргари шуморӣ

زیرا که چون منی را تزویرگر شماری

Ин ҷойгоҳ натавон тазвири шеър кардан

این جایگاه نتوان تزویر شعر کردن

Афсӯс кард натавон бар шери марғзорӣ

افسوس کرد نتوان بر شیر مرغزاری

Ҳастанд ҷузи ту ӣнҷои устоди шоироне

هستند جز تو اینجا استاد شاعرانی

Бо лафзҳои моӣӣ , бо табъҳои норай

با لفظهای مائی، با طبعهای ناری

Эшон маро таҷориб карданд бе муҳобо

ایشان مرا تجارب کردند بی‌محابا

Диданди саҳари шеърами диданди комгорӣ

دیدند سحر شعرم دیدند کامگاری

Ту низ тҷрбт кун то дастбурди бинӣ

تو نیز تجربت کن تا دستبرد بینی

То брдўм ба шеърат чун боди сҳорӣ

تا بردوم به شعرت چون باد صحاری

Аз баҳри онкии шеърам шаҳ дид ва хўшдл омад

از بهر آنکه شعرم شه دید و خوشدل آمد

Бархест аз ту ғулғул , бархест аз ту зорӣ

برخاست از تو غلغل، برخاست از تو زاری

Ман шеър беш гӯям , кони шоҳро хуш ояд

من شعر بیش گویم، کان شاه را خوش آید

Алфозҳои некӯ , абётҳои орӣ

الفاظهای نیکو، ابیاتهای عاری

Гар ту ба ҳар мдиҳӣ , чандин тапид хоҳӣ

گر تو به هر مدیحی، چندین تپید خواهی

Нҳмори носабурӣ , нҳмори биқрорӣ

نهمار ناصبوری، نهمار بیقراری

То ман дар ин диёрам , мадҳ касе нагуфтам

تا من در این دیارم، مدح کسی نگفتم

Ҷузи офарину мадҳати шаҳро ба ҳқгзорӣ

جز آفرین و مدحت شه را به حقگزاری

Ҷузи даргаи шҳншаҳ бар даргаӣ набудам

جز درگه شهنشه بر درگهی نبودم

На бар дар ҳиҷозӣ , на бар дар бухорӣ

نه بر در حجازی، نه بر در بخاری

Ҳамчун туе ки хизмат кеҳтар кунӣу меҳтар

همچون تویی که خدمت کهتر کنی و مهتر

Аз баҳри дўшёнии вази баҳри як ду оре

از بهر دوشیانی وز بهر یک دو آری

Доне ки ман муқӣмам бар даргаи шҳншаҳ

دانی که من مقیمم بر درگه شهنشه

То бозгашти султон аз лолаи зори сорӣ

تا بازگشت سلطان از لاله‌زار ساری

Ин даштҳо буридам , венаи кӯҳҳо пиёда

این دشتها بریدم، وین کوهها پیاده

Ду пои пари ҷароҳат , ду дида гашта торӣ

دو پای پر جراحت، دو دیده گشته تاری

Умед онкӣ хонд , рӯзии малики ду байтам

امید آنکه خواند، روزی ملک دو بیتم

Бахтам шавад мусоид , рӯзам шавад баҳорӣ

بختم شود مساعد، روزم شود بهاری

Акнӯн ки шоҳи шоҳон бар банда кард раҳмат

اکنون که شاه شاهان بر بنده کرد رحمت

Кӯшӣ ки раҳмати шаҳ аз бандаи боздорӣ

کوشی که رحمت شه از بنده بازداری

Хашм оядат ки хусрав бо ман кунад никуӣ

خشم آیدت که خسرو با من کند نکویی

эй виҳки оби дарё аз ман дареғи дорӣ

ای ویحک آب دریا از من دریغ داری

эй кошкӣ ҳасудам , чун ту ҳазор будӣ

ای کاشکی حسودم، چون تو هزار بودی

Акнӯн ки дидаи хусрав аз ман умедворӣ

اکنون که دیده خسرو از من امیدواری

Ҳосид чу беш бошад беҳтар равад саодат

حاسد چو بیش باشد بهتر رود سعادت

Чун бод беш бошад , беҳтар равад сморӣ

چون باد بیش باشد، بهتر رود سماری

Шоҳо ба рағми ҳосид , хоҳам ки ман раҳе ро

شاها به رغم حاسد، خواهم که من رهی را

Чун шоирони дигар бар хидматии гуморӣ

چون شاعران دیگر بر خدمتی گماری

Бар ман зи фарат арҷу он ъз ва ноз бошад

بر من ز فرت ارجو آن عز و ناز باشد

Каз фари мейри мозӣ , бӯда сет бар ғзорӣ

کز فر میر ماضی، بوده‌ست بر غضاری

Доим бизӣ амиро ! бо ъз ва бо ҷалолат

دایم بزی امیرا! با عز و با جلالت

Феъли ту бахтиёрӣ , малики ту ихтиёрӣ

فعل تو بختیاری، ملک تو اختیاری

Зери ту тахти заррин бар сарати чатри дебо

زیر تو تخت زرین بر سرت چتر دیبا

Зини сӯи сафи ғуломон , зон сӯи сафи ҷаворӣ

زین سو صف غلامان، زان سو صف جواری