Хоҳам ки бидонам ман ҷоно ки чаҳ хўдорӣ
خواهم که بدانم من جانا که چه خوداری
То аз чаҳ брошўбӣ , ё аз чаҳ бёзорӣ
تا از چه برآشوبی، یا از چه بیازاری
Гар ҳеҷ сухан гӯям бо ту зи шукри хуштар
گر هیچ سخن گویم با تو ز شکر خوشتر
Сад кӣна ба дилгирӣ , сад ашки Фрўборӣ
صد کینه به دل گیری، صد اشک فروباری
Бдхў набадӣ чунин , бдхўт ки кард охир
بدخو نبدی چونین، بدخوت که کرد آخر
Бдхўтри азин хоҳии гаштани срони дорӣ ?
بدخوتر ازین خواهی گشتن سرآن داری؟
Бдхўи ншдстии ту ,гар зонка накардямон
بدخو نشدستی تو، گر زانکه نکردیمان
Бо хуии бад аз аввали чандонат харидорӣ
با خوی بد از اول چندانت خریداری
Хизмат накунӣ моро , вази мо талабии хизмат
خدمت نکنی ما را، وز ما طلبی خدمت
Ёрӣ накунӣ моро , вази мо талабии ёрӣ
یاری نکنی ما را، وز ما طلبی یاری
Нозӣ ту кунӣ ?бурма , ваз мо накашӣ нозӣ
نازی تو کنی برما، وز ما نکشی نازی
Хорӣ ту кунӣ ?бурма , ваз мо набарӣ хорӣ
خواری تو کنی برما، وز ما نبری خواری
Рӯи рӯ ки бикбораҳ чунин натавон бӯдан
رو رو که بیکباره چونین نتوان بودن
Лангӣ натавон бурдан , эй дӯст ба раҳворӣ
لنگی نتوان بردن، ای دوست به رهواری
ё дӯстии содиқ , ё душмании зоҳир
یا دوستی صادق، یا دشمنی ظاهر
ё яксараи пайвастан , ё яксараи безорӣ
یا یکسره پیوستن، یا یکسره بیزاری
Ман душманяти ҷоно , бар дӯстии ангорам
من دشمنیت جانا، بر دوستی انگارم
Ту дӯстем ҷоно бар душмании ингорӣ
تو دوستیم جانا بر دشمنی انگاری
Некӯаст ба чашми ман дар перӣу бурное
نیکوست به چشم من در پیری و برنایی
Хубаст ба табъи ман дар хобӣу бедорӣ
خوبست به طبع من در خوابی و بیداری
Ҷангӣ ки ту оғозӣ , сулҳӣ ки ту пайвандӣ
جنگی که تو آغازی، صلحی که تو پیوندی
Шурӣ ки ту ангезӣ , узрӣ ки ту пеши оре
شوری که تو انگیزی، عذری که تو پیش آری
Ъишисти маро бо ту , чўнонкаҳ наяндешӣ
عیشیست مرا با تو، چونانکه نیندیشی
Ҳолести маро бо ту , чўнонкаҳ напиндорӣ
حالیست مرا با تو، چونانکه نپنداری
Айшам буд бо ту , дар ғайбат ва дар ҳазрат
عیشم بود با تو، در غیبت و در حضرت
Ҳолем буд бо ту дар мастӣу ҳушёрӣ
حالیم بود با تو در مستی و هشیاری
Ман умри ту дар шодӣ бо умри шаҳи олам
من عمر تو در شادی با عمر شه عالم
Пайваста ба ҳам хоҳам чун рӯзу шаби торӣ
پیوسته به هم خواهم چون روز و شب تاری
Ҳар кӯ ба шабии садра , умраш на ҳаме хоҳад
هر کو به شبی صدره، عمرش نه همیخواهد
Бишк ба бар эзад бошадаш гирифторӣ
بیشک به بر ایزد باشدش گرفتاری
Ёрб ! бидиҳӣ ӯро дар давлат ва дар неъмат
یارب ! بدهی او را در دولت و در نعمت
Умрӣ ба ҷҳондорӣ , ъзӣ ба ҷҳонхўорӣ
عمری به جهانداری، عزی به جهانخواری
Чун шаҳду шукри айшӣ аз хушӣу ширинӣ
چون شهد و شکر عیشی از خوشی و شیرینی
Чун реги равони ҷишӣ дар парӣ ва бисёре
چون ریگ روان جیشی در پری و بسیاری
Чун қӯти ин султони венаи давлат ва ин ҳиммат
چون قوت این سلطان وین دولت و این همت
Венаи мухбири кирдории венаи манзари дидорӣ
وین مخبر کرداری وین منظر دیداری
Беш аз ҳамаи шоҳонст дар мозӣу мстқбл
بیش از همه شاهانست در ماضی و مستقبل
Беш аз ҳамаи широнст дар ширӣу дршорӣ
بیش از همه شیرانست در شیری و درشاری
Лобуд будаш умрӣ , афзӯни зи ҳамаи шоҳон
لابد بودش عمری، افزون ز همه شاهان
Аз аввал ва аз охир , аз нофеъ ва аз зорӣ
از اول و از آخر، از نافع و از ضاری
Шоҳӣ ки нашуд маърӯф , ало ба ҷавонмардӣ
شاهی که نشد معروف، الا به جوانمردی
Ало ба накӯномӣ , ало ба накукорӣ
الا به نکونامی، الا به نکوکاری
Ҳаштод ва ду шери нари куштаи сет ба танҳоӣ
هشتاد و دو شیر نر کشتهست به تنهایی
Ҳафтод ва ду ман гурзӣ карда сети зи ҷабборӣ
هفتاد و دو من گرزی کردهست ز جباری
Дода сети бадви эзади халқи ҳамаи олам ро
دادهست بدو ایزد خلق همه عالم را
Ва эзад накунад ҳаргизи брхлқи ситамкорӣ
و ایزد نکند هرگز برخلق ستمکاری
То мейр ба Балх омад бо олат ва бо ъдт
تا میر به بلخ آمد با آلت و با عدت
Бемор шуда маликат бархест зи беморӣ
بیمار شده ملکت برخاست ز بیماری
Бемори бади ин маликат зу даври табиб ӯ
بیمار بد این ملکت زو دور طبیب او
Ошуфта шудаи табъаш , ҳам моӣӣ ва ҳам норай
آشفته شده طبعش، هم مائی و هم ناری
Акнӯн ки табиб омад наздик ба болинаш
اکنون که طبیب آمد نزدیک به بالینش
Беҳтар шавадаш дард ва камтар шавадаш зорӣ
بهتر شودش درد و کمتر شودش زاری
Бемор куҷо гардад аз қӯт ӯ соқит
بیمار کجا گردد از قوت او ساقط
Доне ки ба як соъат кораш нашавад корӣ
دانی که به یک ساعت کارش نشود کاری
Як ҳафтаи замон бояд , ло балки ду се ҳафта
یک هفته زمان باید، لا بلکه دو سه هفته
То даври тавон кардан , зу сахтӣу душворӣ
تا دور توان کردن، زو سختی و دشواری
Бар вай натавон кардани таъҷил ба ба кардан
بر وی نتوان کردن تعجیل به به کردن
Таъҷил ба тиб андар бошад зи сбксорӣ
تعجیل به طب اندر باشد ز سبکساری
Оҳистагӣӣ бояд онҷоу мудорое
آهستگیی باید آنجا و مدارایی
Сад гӯнаи амал кардан , сдгўнаҳи ҳшиўорӣ
صد گونه عمل کردن، صدگونه هشیواری
эй мейри ҷаҳон , эзад биспурад ба ту кайҳон
ای میر جهان، ایزد بسپرد به تو کیهان
Кайҳон ба ситамкорон донам ки бнспорӣ
کیهان به ستمکاران دانم که بنسپاری
Ин маликати машриқро венаи маликати мағриб ро
این ملکت مشرق را وین ملکت مغرب را
Ореи ту сазоворӣ , ореи ту сазоворӣ
آری تو سزاواری، آری تو سزاواری
Шуғли ҳамаи брснҷӣ , дод ҳамаи бастоне
شغل همه برسنجی، داد همه بستانی
Кор ҳама дарёбӣ , ҳақи ҳамаи бгзорӣ
کار همه دریابی، حق همه بگزاری
Аз лашкару ҷузи лашкар , аз раияту ҷузи раият
از لشکر و جز لشکر، از رعیت و جز رعیت
Мухтори туе биллоҳ , биллоҳ ки ту Мухторӣ
مختار تویی بالله، بالله که تو مختاری
Бонги салавоти халқ аз давр падед ояд
بانگ صلوات خلق از دور پدید آید
Каз давр падед ояд аз пели ту иморӣ
کز دور پدید آید از پیل تو عماری
Неку бади ин олами пеш ва пас кор ӯ
نیک و بد این عالم پیش و پس کار او
Зўдо ки ту дарёбӣ , зўдо ки ту бинагорӣ
زودا که تو دریابی، زودا که تو بنگاری
Хиштӣ ки зи девории бурданд ба бедодӣ
خشتی که ز دیواری بردند به بیدادی
Шохӣ ки з гулзорӣ канданд ба ғаддорӣ
شاخی که ز گلزاری کندند به غداری
Инро ивазаши хиштӣ аз машку ззр созӣ
این را عوضش خشتی از مشک و ززر سازی
Ваонро бадалаши шохӣ аз дару гуҳари корӣ
وان را بدلش شاخی از در و گهر کاری
Давлат ба рукӯъ ояд , онҷо ки ту биншинӣ
دولت به رکوع آید، آنجا که تو بنشینی
Нусрат ба суҷуд ояд , онҷо ки ту бигзорӣ
نصرت به سجود آید، آنجا که تو بگذاری
Дар зоҳир ва дар ботини пушти ту буд давлат
در ظاهر و در باطن پشت تو بود دولت
Дар оҷил ва дар оҷли ёри ту буд борӣ
در عاجل و در آجل یار تو بود باری
Чизикаҳи ту пиндорӣ дар ғурбат ва дар ҳазрат
چیزیکه تو پنداری در غربت و در حضرت
Корӣ ки тўондишӣ аз кажӣу ҳамворӣ
کاری که تواندیشی از کژی و همواری
Некӯтар аз он бошад биллоҳ ки ту андешӣ
نیکوتر از آن باشد بالله که تو اندیشی
Осонтар аз он бошад ҳқо ки ту пиндорӣ
آسانتر از آن باشد حقا که تو پنداری
То боғи падеди оради барги гули миное
تا باغ پدید آرد برگ گل مینایی
То абри фурӯи боради соду нами озорӣ
تا ابر فرو بارد ثاد و نم آذاری
Бар хӯрдан ту бошад : аз давлат ва аз неъмат
بر خوردن تو باشد: از دولت و از نعمت
Аз маҷлиси шоҳона , вази лаъибати Фархорӣ
از مجلس شاهانه، وز لعبت فرخاری
Аз ҷом май равшани вази зеру Бами мутриб
از جام می روشن وز زیر و بم مطرب
Аз дибаҳи қрқўбии вази нофаи тоторӣ
از دیبه قرقوبی وز نافهٔ تاتاری