Бисоз чанг ва биовар дубайтӣу раҷазӣ

بساز چنگ و بیاور دوبیتی و رجزی

Ки бонги чанг фурӯ дошт андалеби рузӣ

که بانگ چنگ فرو داشت عندلیب رزی

Расед пешрави корвони моҳи хазон

رسید پیشرو کاروان ماه خزان

Таноб роҳила барбаст рӯзгор хазӣ

طناب راحله بربست روزگار خزی

Ҷаҳони мо чу яке зўдсир пеша вараст

جهان ما چو یکی زودسیر پیشه‌ورست

Чаҳор пеша кунад , ҳар яке ба дигари зӣ

چهار پیشه کند، هر یکی به دیگر زی

Ба рӯзгор зимистон кунадат саммӣгарӣ

به روزگار زمستان کندت سمیگری

Ба рӯзгор ҳзирон кунадат хишти пазӣ

به روزگار حزیران کندت خشت پزی

Ба рӯзгори хазон заргарӣ кунад шабу рӯз

به روزگار خزان زرگری کند شب و روز

Ба рӯзгор баҳорон кунадат рангразӣ

به روزگار بهاران کندت رنگرزی

Кунадат пешаи хеши андрўи ҳамеи каҷу рост

کندت پیشهٔ خویش اندرو همی کج و راست

Падед нест варои ҳеҷ ростӣу кажӣ

پدید نیست ورا هیچ راستی و کژی

Ту аўстодӣу донотрӣ ба сарфи замон

تو اوستادی و داناتری به صرف زمان

Чаро ки оқил бошӣ чунонкӣ май нмзӣ

چرا که عاقل باشی چنانکه می نمزی

Ҷаҳони мо саг шӯхаст , мар туро багазад

جهان ما سگ شوخست، مر ترا بگزد

Ҳар оинаи ту мар ӯро нагирӣу нгзӣ

هر آینه تو مر او را نگیری و نگزی

Мадори дили мутафаккир ба фитнаи айём

مدار دل متفکر به فتنهٔ ایام

Чаро ки фикрати айёмро ҳамеи нсзӣ

چرا که فکرت ایام را همی‌نسزی

Мапӣч зулфаки маъшӯқи хеши бртни хеш

مپیچ زلفک معشوق خویش برتن خویش

Чаро ки миннати гумоне барам ки карами қзӣ

چرا که منت گمانی برم که کرم قزی

Биор бода куҷо беҳтараст бода ҳануз

بیار باده کجا بهترست باده هنوز

Ки ту ба бодаи зи чанги замонаи мҳтрзӣ

که تو به باده ز چنگ زمانه محترزی

Ба ҳар танӣ ки меандар шавад , ғамаши бишавад

به هر تنی که می‌اندر شود، غمش بشود

Чунонкӣ боз наёяд чу қорзи ънзӣ

چنانکه باز نیاید چو قارظ عنزی

Ба бодаи сард тавон кард оташи ҳдсон

به باده سرد توان کرد آتش حدثان

Ки оташи ҳдсони ҳамчуи отшисти газӣ

که آتش حدثان همچو آتشیست گزی

Бигир бодаи нӯшин ва нӯш кун ба савоб

بگیر بادهٔ نوشین و نوش کن به صواب

Ба бонги шишм , бо бонги афсари скзӣ

به بانگ شیشم، با بانگ افسر سکزی

Ба лафзи порсӣу чинӣу хмохсрў

به لفظ پارسی و چینی و خماخسرو

Ба лаҳни мӯяи золу қасидаи лғзӣ

به لحن مویهٔ زال و قصیدهٔ لغزی

Ба шеъри хбзи арзӣ бар , қадаҳ бихӯр се чаҳор

به شعر خبز ارزی بر، قدح بخور سه چهار

Ки дӯсти дории ту шеърҳои хбзи арзӣ

که دوست داری تو شعرهای خبز ارزی

Қадаҳ ба кор наёяд , ба ратлу ботиаҳи хур

قدح به کار نیاید، به رطل و باطیه خور

Чунонкигар бхромӣ , наменавай , бхзӣ

چنانکه گر بخرامی، نمی‌نوی، بخزی

Ба роҳи туркии моно ки хубтар гӯйӣ

به راه ترکی مانا که خوبتر گویی

Ту шеър туркӣ бархон мароу шеъри ғзӣ

تو شعر ترکی برخوان مرا و شعر غزی

Ба ҳар луғат ки ту гӯйии сухан туоне гуфт

به هر لغت که تو گویی سخن توانی گفت

Ки асл ҳар луғатиро ту абҷаду ҳўзӣ

که اصل هر لغتی را تو ابجد و هوزی

Фуроти илмӣ ҳар ҷойгаҳ куҷо биравӣ

فرات علمی هر جایگه کجا بروی

Насими ҷўдӣ ҳар ҷойгаҳи куҷои бўзӣ

نسیم جودی هر جایگه کجا بوزی

Ба гоҳи ҷунбиши хашм ва ба гоҳи таййибати нафас

به گاه جنبش خشم و به گاه طیبت نفس

Дурушттар зи муғелон ва нармтар з хазӣ

درشت‌تر ز مغیلان و نرمتر ز خزی

Нигоҳдоштан дӯстро з кед замон

نگاهداشتن دوست را ز کید زمان

Ҳазор қалъаи сангину садҳазори дизӣ

هزار قلعهٔ سنگین و صدهزار دزی

Бузургворон ҳамчун қаллодаи хрзнд

بزرگواران همچون قلادهٔ خرزند

Ту ҳамчуи ёқӯти андари миёнаи хрзӣ

تو همچو یاقوت اندر میانهٔ خرزی

Ҷузи ин дуоат нагӯям ки рӯдакӣ гуфта сет

جز این دعات نگویم که رودکی گفته‌ست

« ҳазор сол бизӣ , садҳазор сол бизӣ »

«هزار سال بزی، صدهزار سال بزی»