Гоҳи тавба кардан омад аз мадоеҳу зи ?ҳеҷӣ

گاه توبه کردن آمد از مدایح و ز هجی

Каз ?ҳеҷии байнами зиён ва аз мадоеҳи суди не

کز هجی بینم زیان و از مدایح سود نی

Гар хсисонрои ?ҳеҷии гӯйӣ , балӣ бошад мдиҳ

گر خسیسانرا هجی گویی، بلی باشد مدیح

Гар бхилонрои мдиҳи оре , балӣ бошад ?ҳеҷӣ

گر بخیلانرا مدیح آری، بلی باشد هجی

Рӯзгорӣ пешмон омад , бад-ӣни санъати ҳаме

روزگاری پیشمان آمد، بدین صنعت همی

Ҳам хазина , ҳам қабӣла , ҳам вилоят , ҳам луӣ

هم خزینه، هم قبیله، هم ولایت، هم لوی

Аз миёни хонаи каъба фурӯ овехтанд

از میان خانهٔ کعبه فرو آویختند

Шеъри некӯро ба заррини силсилаи пеши ъзӣ

شعر نیکو را به زرین سلسله پیش عزی

Амрؤи алқис ва лабеду ахтлу аъшии Қайс

امرؤ القیس و لبید و اخطل و اعشی قیس

Бртллҳо навҳа кардандӣ ва бар расми балӣ

برطللها نوحه کردندی و بر رسم بلی

Мо ҳама бар назму шеъру қофия навҳа кунем

ما همه بر نظم و شعر و قافیه نوحه کنیم

На бар атлолу диёр ва на вуҳуш ва на збӣ

نه بر اطلال و دیار و نه وحوش و نه ظبی

Бӯи нўосу бӯи ҳаддоду бўмлик , ибни албшир

بو نواس و بو حداد و بوملیک، ابن البشیر

Бӯи давоад ва бен дариду ибни аҳмар , ёфтӣ

بو دواد و بن درید و ابن احمر، یافتی

Онкӣ гуфта сет « ознтно » онкӣ гуфт « алзоҳбин »

آنکه گفته‌ست «آذنتنا» آنکه گفت «الذاهبین»

Онкӣ гуфт « алсиФи асдқ » онкӣ гуфт « аблии алҳўӣ »

آنکه گفت «السیف اصدق» آنکه گفت« ابلی الهوی»

Бўолълоءу бўолъбосу бўслику бўолмсл

بوالعلاء و بوالعباس و بوسلیک و بوالمثل

Онкӣ аз влўолҷ омад онкӣ омад аз ҳарӣ

آنکه از ولوالج آمد آنکه آمد از هری

Аз ҳакямони хуросон , кӯи шаҳиду рӯдакӣ

از حکیمان خراسان، کو شهید و رودکی

Бўшкўри балхӣу бўолФтҳи бастии ҳкзӣ

بوشکور بلخی و بوالفتح بستی هکذی

Гӯ бияёд ва бибинед ин шарифи айём ро

گو بیاید و ببینید این شریف ایام را

То кунад ҳаргизи шуморо шоирӣ кардани карӣ ?

تا کند هرگز شما را شاعری کردن کری؟

Рӯзгории кони ҳакямон ва сухангӯён баданд

روزگاری کان حکیمان و سخنگویان بدند

Буд ҳар якро ба шеъри нағзи гуфтани аштҳӣ

بود هر یک را به شعر نغز گفتن اشتهی

Андарин айёми мо бозор ҳазласту фусӯс

اندرین ایام ما بازار هزلست و فسوس

Кори бўбкр рубобӣ дораду танзи ҷҳӣ

کار بوبکر ربابی دارد و طنز جحی

Ҳар крои шеърии барӣ , ё мдҳтии пеш оварӣ

هر کرا شعری بری، یا مدحتی پیش آوری

Гуяд ин яксар дурӯғаст ибтидо то антҳӣ

گوید این یکسر دروغست ابتدا تا انتهی

Гар мдиҳу офарини шоирон будӣ дурӯғ

گر مدیح و آفرین شاعران بودی دروغ

Шеъри ҳисони бен собит кӣ шунидӣ Мустафо

شعر حسان بن ثابت کی شنیدی مصطفی

Бар лабу дандони он шоир ки номаши нобиға

بر لب و دندان آن شاعر که نامش نابغه

Кӣ дуо кардӣ расӯли ҳошимии хиролўрӣ

کی دعا کردی رسول هاشمی خیرالوری

Шоирӣ аббос кард ва талҳа кард ва Ҳамза кард

شاعری عباس کرد و طلحه کرد و حمزه کرد

Ҷаъфар ва саъд вусъед ва Сайидам алқрӣ

جعفر و سعد وسعید و سید ام القری

Вари ато додан ба шеъри шоирон будӣ фусӯс

ور عطا دادن به شعر شاعران بودی فسوس

Аҳмади мурсали надодии каъбро ҳадяи радӣ

احمد مرسل ندادی کعب را هدیه ردی