эй тарки туро бо дили аҳрор чаҳ кораст

ای ترک ترا با دل احرار چه کارست

На ин дили мо ғорати таркони тторст

نه این دل ما غارت ترکان تتارست

Аз мо бастонеи дил ва моро надиҳӣ дил

از ما بستانی دل و ما را ندهی دل

Бо мо чаҳ сабаб ҳаст туро , ё чаҳ шумораст

با ما چه سبب هست ترا، یا چه شمارست

Моро ба аз ин дору дили мо ба аз ин ҷӯй

ما را به از این دار و دل ما به از این جوی

Ман ҳеҷ надонам ки маро бо ту чаҳ кораст

من هیچ ندانم که مرا با تو چه کارست

Ҳаргоҳ ки ман ҷаҳд кунам дил ба кафи орм

هرگاه که من جهد کنم دل به کف آرم

Бозаши ту бдздии зи ман ин Корина кораст

بازش تو بدزدی ز من این کارنه کارست

Ман пори басии ранҷу ъноӣ ту кашидам

من پار بسی رنج و عنای تو کشیدم

Имсол ба ҳаш бош ки имсол на пораст

امسال به هش باش که امسال نه پارست

На дил диҳадам каз ту кунам рӯй ба иксўӣ

نه دل دهدم کز تو کنم روی به یکسوی

На бо ту азин беш марои ранҷу мрорст

نه با تو ازین بیش مرا رنج و مرارست

Ҳар рӯз дигар хуй ва дигар одат ва кибраст

هر روز دگر خوی و دگر عادت و کبرست

Ин хуии баду одати ту чанд ҳазораст

این خوی بد و عادت تو چند هزارست

Хуии ту ҳаме гардаду хуӣ ки нагардад

خوی تو همی‌گردد و خویی که نگردد

Хуии малики пилтан шер шикораст

خوی ملک پیلتن شیر شکارست

Масъӯди малики онкӣ ба ҷанби ҳунар ӯ

مسعود ملک آنکه به جنب هنر او

Андари маликон ҳар чаҳ ҳунар буд ъўорст

اندر ملکان هر چه هنر بود عوارست

Он млкстонӣ ки ҳар он малик ки бастанд

آن ملکستانی که هر آن ملک که بستاند

Кӯи теғи бадв тез кунад млкспорст

کو تیغ بدو تیز کند ملکسپارست

Дар лашкари Искандар аз асб набӯдӣ

در لشکر اسکندر از اسب نبودی

Чндонкаҳ дар ин лашкар аз пел қатораст

چندانکه در این لشکر از پیل قطارست

Даҳ понздаҳи ман беш набад гурзи Фаридун

ده پانزده من بیش نبد گرز فریدون

Ҳафтод манӣ гурзи шаҳ шер шикораст

هفتاد منی گرز شه شیر شکارست

Аз чӯби бадии тахти сулаймони паямбар

از چوب بدی تخت سلیمان پیمبر

Венаи тахти шаҳи машриқ аз зар айёраст

وین تخت شه مشرق از زر عیارست

Гӯйанд ки он тахти варои боди ббрдӣ

گویند که آن تخت ورا باد ببردی

Вена назд ман эй дӯст на фахраст ва на ораст

وین نزد من ای دوست نه فخرست و نه عارست

Зеро ки ҳар он чиз ки бодаш бирабоед

زیرا که هر آن چیز که بادش برباید

Бошад сабк ва ҳар чаҳ сабк бошад хораст

باشد سبک و هر چه سبک باشد خوارست

Ар рӯй мулӯконаш ҳар рӯз нишотаст

ار روی ملوکانش هر روز نشاطست

Вази кӣсаи шоҳонаш ҳар рӯз нисораст

وز کیسهٔ شاهانش هر روز نثارست

Ҳар чанд ки хубаст , дарави хубтарин чиз

هر چند که خوبست، درو خوبترین چیز

Дидори шаҳи пилтани ширшкорст

دیدار شه پیلتن شیرشکارست

Омад маликои ид ва май лаъли ҳамеи гир

آمد ملکا عید و می لعل همی‌گیر

Кин май сабаби растан бунён зрораст

کاین می سبب رستن بنیان ضرارست

Май бар ту ҳалоласт ки дар дори қарорӣ

می بر تو حلالست که در دار قراری

Ваонро буза бошад ки на дар дор қарораст

وان را بزه باشد که نه در دار قرارست

То хоки фурӯтар буду нори зибртар

تا خاک فروتر بود و نار زبرتر

То пеши ҳавои нору ҳаво аз паии норст

تا پیش هوا نار و هوا از پی نارست

Гӯшт ба сӯии нӯш ҷаҳонгир бузургаст

گوشت به سوی نوش جهانگیر بزرگست

Чашмат ба сӯии он санам бода гусораст

چشمت به سوی آن صنم باده گسارست