Омадаи наврӯзи ҳам аз бомдод
آمده نوروز هم از بامداد
Омаданаши фарруху фархундаи бод
آمدنش فرخ و فرخنده باد
Бози ҷаҳони хурраму хуби истод
باز جهان خرم و خوب ایستاد
Марди зимистону баҳорони бзод
مرد زمستان و بهاران بزاد
зи абри сияҳ рӯй самани буии род
ز ابر سیهروی سمنبوی راد
Гетӣ гардид чу доролқрор
گیتی گردید چو دارالقرار
Рӯй гул сурх биёростанд
روی گل سرخ بیاراستند
Зулфаки шамшоди бпиростнд
زلفک شمشاد بپیراستند
Кебекон бар кӯҳ ба так хостнд
کبکان بر کوه به تک خاستند
Булбулакон занад ва сто хостанд
بلبلکان زند و ستا خواستند
Фохтагон ҳамбар бншостнд
فاختگان همبر بنشاستند
Ноӣ занон бар сари шохи чанор
نایزنان بر سر شاخ چنار
Лола ба шамшоди бромихтнд
لاله به شمشاد برآمیختند
Жола ба гулнори дроўихтнд
ژاله به گلنار درآویختند
Бар сари он машки фурӯ бехтанад
بر سر آن مشک فرو بیختند
Ваз бар ин дар фурӯ рехтанд
وز بر این در فرو ریختند
Нақш ва тамосил барангехтанд
نقش و تماثیل برانگیختند
Аз дили хок ва ду рухи кӯҳсор
از دل خاک و دو رخ کوهسار
Қмрикон ноӣ биёмухтанд
قمریکان نای بیاموختند
Слслкони машк таббат сӯхтанд
صلصلکان مشک تبت سوختند
Зарди гулон шамъ барафрӯхтанд
زرد گلان شمع برافروختند
Сурхи гулон ёқӯт андӯхтанд
سرخ گلان یاقوت اندوختند
Срўбнони ҷома нав дӯхтанд
سروبنان جامهٔ نو دوختند
Зини сӯ ва зон сӯ ба лаби ҷӯйбор
زین سو و زان سو به لب جویبار
Булбулакон бар глкон тохтанд
بلبلکان بر گلکان تاختند
Оҳўкони гӯш барафрохтанад
آهوکان گوش برافراختند
Гӯрихарони маймана ҳо сохтанд
گورخران میمنهها ساختند
Зоғон гулзор бипардохтанд
زاغان گلزار بپرداختند
Бидлкони ҷон ва равон бохтанд
بیدلکان جان و روان باختند
Бо таркони чглу Қандаҳор
با ترکان چگل و قندهار
Бози ҷаҳони хуррам ва хуш ёфтем
باز جهان خرم و خوش یافتیم
Зии саман ва сӯсан бишитофтем
زی سمن و سوسن بشتافتیم
Зулф прирўён бартофтем
زلف پریرویان برتافتیم
Дили зи ғам ҳиҷрон бшикофтем
دل ز غم هجران بشکافتیم
Хубтар аз буқаламун ёфтем
خوبتر از بوقلمون یافتیم
Бўқлмўниҳои дрнўбҳор
بوقلمونیها درنوبهار
Пайкар дар пайкари бнгоштим
پیکر در پیکر بنگاشتیم
Лола бар лола фурӯ коштем
لاله بر لاله فرو کاشتیم
Гетиро чун Ирам ингоштем
گیتی را چون ارم انگاشتیم
Дашт ба ёқӯт тар анбоштем
دشت به یاقوتتر انباشتیم
Боз ба ҳар гӯша барафроштем
باز به هر گوشه برافراشتیم
Шохи гулу Настарани обдор
شاخ گل و نسترن آبدار
Бози ҷаҳони гашт чу хуррами биҳишт
باز جهان گشت چو خرم بهشت
Хуед дамид аз ду биногваши мушт
خوید دمید از دو بناگوش مشت
Абр ба оби мижа дар рӯй кишт
ابر به آب مژه در روی کشت
Гул ба млу мл ба гули андари сиришт
گل به مل و مل به گل اندر سرشت
Боди саҳаргоҳии Урдӣбиҳишт
باد سحرگاهی اردیبهشت
Кард гулу гавҳар бар мо нисор
کرد گل و گوهر بر ما نثار
Саҳрои гӯйӣ ки хўрнқ шудаи сет
صحرا گویی که خورنق شدهست
Бустони ҳамранги стбрқ шудаи сет
بستان همرنگ ستبرق شدهست
Булбули ҳамтабъи Фрздқ шудаи сет
بلبل همطبع فرزدق شدهست
Сӯсан чун дибаҳи азрақ шудаи сет
سوسن چون دیبه ازرق شدهست
Бодаи хушбӯии мрўқ шудаи сет
بادهٔ خوشبوی مروق شدهست
Поктар аз об ва қавӣтар зи нор
پاکتر از آب و قویتر ز نار
Мурғ набинӣ ки чаҳ хонд ҳаме
مرغ نبینی که چه خواند همی
Меғ набинӣ ки чаҳ ронад ҳаме
میغ نبینی که چه راند همی
Дашт набинӣ ба чаҳ монад ҳаме
دشت نبینی به چه ماند همی
Дӯст набинӣ чаҳ сетанд ҳаме
دوست نبینی چه ستاند همی
Боғ батонро бинишонад ҳаме
باغ بتان را بنشاند همی
Бар саману Настарану лолаи зор
بر سمن و نسترن و لالهزار
Ман биравам низ баҳорӣ кунам
من بروم نیز بهاری کنم
Бар Рахш аз мадҳ нигорӣ кунам
بر رخش از مدح نگاری کنم
Бар сараш аз дард хуморӣ кунам
بر سرش از درد خماری کنم
Бар таниш аз шеър шиорӣ кунам
بر تنش از شعر شعاری کنم
Винҳмаҳро зуд нисорӣ кунам
وینهمه را زود نثاری کنم
Пеши амироломрои Бахтиёр
پیش امیرالامرا بختیار
Бори худоӣ ки ба тавфиқи бахт
بار خدایی که به توفیق بخت
Бар малик шарқ азизаст сахт
بر ملک شرق عزیزست سخت
Мейри ҳамеи бркшдши лухти лухт
میر همیبرکشدش لخت لخت
Ва охир кораш бидиҳад тоҷу тахт
و آخر کارش بدهد تاج و تخت
Андаки андаки сари шохи дарахт
اندک اندک سر شاخ درخت
Олӣ гардад ба миёни марғзор
عالی گردد به میان مرغزار
Эзади теғаши сабаб зарб кард
ایزد تیغش سبب ضرب کرد
Қутби ҳамаи шарқу ҳама ғарб кард
قطب همه شرق و همه غرب کرد
То падараш кунят бўҳрб кард
تا پدرش کُنیتِ بوحرب کرد
Бскаҳ шуд ва бо маликон ҳарб кард
بسکه شد و با ملکان حرب کرد
Аз лутф ва он сухан чарб кард
از لطف و آن سخن چرب کرد
Халқи ҷаҳони толибашу дӯстдор
خلق جهان طالبش و دوستدار
Аз караму неъмати волоӣ ӯ
از کرم و نعمت والای او
Кас нашунида сети зи лаби лой ӯ
کس نشنیدهست ز لب لای او
Фари худоӣ ҳама олой ӯ
فر خدایی همه آلای او
Ҳаст бар он қолабу болой ӯ
هست بر آن قالب و بالای او
Сӯрат ӯу рухи зебоӣ ӯ
صورت او و رخ زیبای او
Ҳаст чунон моҳи ду панҷ ва чаҳор
هست چنان ماه دو پنج و چهار
Меҳтари озодаи меҳтари маниш
مهتر آزادهٔ مهتر منش
Каз хирадаш ҷонаст аз ҷони таниш
کز خردش جانست از جان تنش
Карда зФрмскн дар масканаш
کرده ظفرمسکن در مسکنش
Бастаи вафои доман дар доманаш
بسته وفا دامن در دامنش
Халқ надонам ба сухани гуфтанаш
خلق ندانم به سخن گفتنش
Дар ҳамаи гетии зи сғору кбор
در همه گیتی ز صغار و کبار
Ҳимматҳои мулкии бинмш
همتهای ملکی بینمش
Сиратҳои мулкии бинмш
سیرتهای ملکی بینمش
Давлатҳои фалакии бинмш
دولتهای فلکی بینمش
Муддати бурҷи фалакии бинмш
مدت برج فلکی بینمش
Бўё чун машки зкии бинмш
بویا چون مشک زکی بینمش
Гоҳи ҷавонмардӣу гоҳи виқор
گاه جوانمردی و گاه وقار
Ҳимматаш аз чарх ҳаме бугзарад
همتش از چرخ همیبگذرد
Райш дар ғайб ҳаме бингарад
رایش در غیب همیبنگرد
Ҳайбат ӯ чнгли шерони дард
هیبت او چنگل شیران درد
Давлат ӯ саъди абади пурвирд
دولت او سعد ابد پرورد
Бахташ ҳар рӯз ҳаме оварад
بختش هر روز همیآورد
Қофилаи неъматро бар қатор
قافلهٔ نعمت را بر قطار
То гули худрӯй буд хӯбрӯй
تا گل خودروی بود خوبروی
То шикани зулф буд мшкбўӣ
تا شکن زلف بود مشکبوی
То бути Кашмӣр буд ҷаъди мӯӣ
تا بت کشمیر بود جعد موی
То зани бдмҳр буд ҷангҷӯӣ
تا زن بدمهر بود جنگجوی
То зибр сарв кунад гуфтугӯӣ
تا زبر سرو کند گفتگوی
Булбули хўшгўӣ ба овози зор
بلبل خوشگوی به آواز زار
Умри худовандами пояндаи бод
عمر خداوندم پاینده باد
Бахташ ҳар рӯзи физояндаи бод
بختش هر روز فزاینده باد
Дасташи ҳаргоҳи гушояндаи бод
دستش هرگاه گشاینده باد
Райш ҳар занги здоиндаҳи бод
رایش هر زنگ زداینده باد
Дарди равандаи тараби ояндаи бод
درد رونده طرب آینده باد
Маликат ӯро ба ҳақи кирдигор
ملکت او را به حق کردگار