Наврӯз бузургам бизан эй мутриб , имрӯз
نوروز بزرگم بزن ای مطرب، امروز
Зеро ки буд навбати наврӯз ба наврӯз
زیرا که بود نوبت نوروز به نوروز
Барзани ғазалӣ , нағзу дили ангезу дили афрӯз
برزن غزلی، نغز و دلانگیز و دلافروز
Вар нест туро бишинав ва аз мурғи биомуз
ور نیست ترا بشنو و از مرغ بیاموز
Кин фохтаи зини гўз ва дигар фохта зон гўз
کاین فاخته زین گوز و دگر فاخته زان گوز
Бар қофияи хуб ҳаме хонд ашъор
بر قافیهٔ خوب همیخواند اشعار
Кебекони дарии ғолия дар чашм кашиданд
کبکان دری غالیه در چشم کشیدند
Сарвони сеӣ ъбқрӣ сабз хариданд
سروان سهی عبقری سبز خریدند
Бодоми бенон миқнаа бар сари бдриднд
بادام بنان مقنعه بر سر بدریدند
Шоҳи спермони чинӣ дар зулф кашиданд
شاه اسپرمان چینی در زلف کشیدند
Тӯтии бачагонро салб сабз буриданд
طوطی بچگان را سلب سبز بریدند
Шалворак бо поичаҳҳои тбриўор
شلوارک با پایچههای طبریوار
Кебекон беозор ки бар кӯҳ баланданд
کبکان بیآزار که بر کوه بلندند
Бе қаҳқаҳаи як бор надидам ки биханданд
بیقهقهه یک بار ندیدم که بخندند
Ҷузи хорбнони ҷойгаҳ худ напасанданд
جز خاربنان جایگه خود نپسندند
Бар паҳлу аз ин нима , бидон нима бигарданд
بر پهلو از این نیمه ، بدان نیمه بگردند
Ҳар соъткии сина ба минқор баранданд
هر ساعتکی سینه به منقار برندند
Чун ҷазаъи пари сина ва чун басади минқор
چون جزع پر سینه و چون بسد منقار
Шабгири зи гули фохтагон бонг бароранд
شبگیر ز گل فاختگان بانگ برآرند
Гўиикаҳи саҳаргоҳи ҳаме хоб гузоранд
گوییکه سحرگاه همی خواب گزارند
Моҳи се шабаҳ аз бар гардан бинагоранд
ماه سه شبه از بر گردن بنگارند
Аз ғолия , бе онкии ҳаме ғолия доранд
از غالیه، بیآنکه همی غالیه دارند
Садбор ба рӯзӣ дар , пурҳо бишуморанд
صدبار به روزی در، پرها بشمارند
Чун ним дабирӣ ки ғалат карда ба ашмор
چون نیم دبیری که غلط کرده به اشمار
Чун оҳўкон сам бунаанду бгрознд
چون آهوکان سم بنهند و بگرازند
Гӯйӣ ки ҳама муҳра нарад шабаҳ бозанад
گویی که همه مهرهٔ نرد شبه بازند
Он гардани махрӯт ҳар онгаҳ ки бёзнд
آن گردن مخروط هر آنگه که بیازند
Ду гӯшаи шизин камоне бтрознд
دو گوشهٔ شیزین کمانی بطرازند
Чун гардани симини тарозии бФрознд
چون گردن سیمین طرازی بفرازند
Бар фарқи сару тир бар аз шиз ба дидор
بر فرق سر و تیر بر از شیز به دیدار
Ҳар соъткии бти суханӣ чанд бигӯед
هر ساعتکی بط سخنی چند بگوید
Дар оби ҷаҳди ҷома дигар бор бишӯяд
در آب جهد جامه دگر بار بشوید
Дар об кунад гардан ва дар об бирӯяд
در آب کند گردن و در آب بروید
Гўиикаҳи ҳамеи чизе дар об биҷӯед
گوییکه همی چیزی در آب بجوید
Чун сина биҷунбанд ва як лухти бпўид
چون سینه بجنباند و یک لخت بپوید
Аз ҳар сар париш биҷаҳад лؤлؤи шҳўор
از هر سر پرش بجهد لؤلؤ شهوار
Дроҷ кунад гирди гёзори такопуӣ
دراج کند گرد گیازار تکاپوی
Аз ғолияи аҷамии бздаҳ бар сар ҳар мӯӣ
از غالیه عجمی بزده بر سر هر موی
Ҳзмони бикунади бонги намозӣ ба лаби ҷӯй
هزمان بکند بانگ نمازی به لب جوی
Дар саҷда равад хайрӣ бо лолаи худрӯй
در سجده رود خیری با لالهٔ خودروی
То сурх кунад гардан , то сабз кунад рӯй
تا سرخ کند گردن، تا سبز کند روی
Сурхӣ на ба шингарфашу сабзӣ на ба зангор
سرخی نه به شنگرفش و سبزی نه به زنگار
Бод аз смнстон ба так омад ба тилоия
باد از سمنستان به تک آمد به طلایه
То ҳарб кунад бо сипаҳи абри нФоиаҳ
تا حرب کند با سپه ابر نفایه
Абр аз тарафи кӯҳи баромади ду се поя
ابر از طرف کوه برآمد دو سه پایه
Азшрм ба рухсораи Фрўҳштаҳи вқоиаҳ
ازشرم به رخساره فروهشته وقایه
Оварад лӣ ба ҷувол ва ба ъбоиаҳ
آورد لی به جوال و به عبایه
Аз соҳили дарё чу ҳмолон ба ктФсор
از ساحل دریا چو حمالان به کتفسار
Чун боди бадви дрнгрд дилаш бисӯзад
چون باد بدو درنگرد دلش بسوزد
Бо кӣнаи деринаи азуи кӣнаи нтўзд
با کینهٔ دیرینه ازو کینه نتوزد
Гоҳе бикашади машъала гоҳе бФрўзд
گاهی بکشد مشعله گاهی بفروزد
Гоҳе бадаради перҳан ва гоҳ бидӯзад
گاهی بدرد پیرهن و گاه بدوزد
Гоҳяши биомузад ва гоҳе бномўзд
گاهیش بیاموزد و گاهی بناموزد
Гоҳе ба биёбонаш баради гоҳ ба кҳсор
گاهی به بیابانش برد گاه به کهسار
Абр аз фазаъи бод чу аз кӯҳи бхизд
ابر از فزع باد چو از کوه بخیزد
Бо боди дроўизду лухтии бстизд
با باد درآویزد و لختی بستیزد
Теғии бикашади мункиру меғии бнгизд
تیغی بکشد منکر و میغی بنگیزد
Охир на бас ояд ба ҳазимат бигурезад
آخر نه بس آید به هزیمت بگریزد
Чун меҳтари мо моли ҳамаи поки бирезад
چون مهتر ما مال همه پاک بریزد
Ҳам дар беандоза ва ҳам лؤлؤи шҳўор
هم در بیاندازه و هم لؤلؤ شهوار