Даромад ногуҳи аи з дар ҳоҷиби бор

درآمد ناگه ا ز در حاجبِ بار

Ки бсўомтр зоҳид омад аз ғор

که بسوامتر زاهد آمد از غار

Ба истиқбол ҷсрт рафт чун бод

به استقبال جسرت رفت چون باد

Бараҳнаи пои давон дар поиш афтод

برهنه پا دوان در پایش افتاد

Ҷилоӣ дида дод аз хоки роҳаш

جلای دیده داد از خاک راهش

Ба тоъат шуд бадали як як гуноҳаш

به طاعت شد بدل یک یک گناهش

Забон бикшод к-эии пери брҳмн

زبان بگشاد کای پیر برهمن

Навозиш кард иқболи ту брмн

نوازش کرد اقبال تو برمن

зи ташрифи ту бар худ чун ннозм

ز تشریف تو بر خود چون ننازم

Ки то рӯзи қиёмати сарфарозам

که تا روز قیامت سرفرازم

Замин бар осмон нозад зи поят

زمین بر آسمان نازد ز پایت

Ба чашми моҳ ва хур барҷост ҷоят

به چشم ماه و خور برجاست جایت

Ба сад иззати дарун шаҳраш оварад

به صد عزت درون شهرش آورد

Ба маснад бар нишонду ваъда аш кард

به مسند بر نشاند و وعده اش کرد

Ки ҳар хизмат ки фармое кунам он

که هر خدمت که فرمایی کنم آن

Ба хўшнўдии фидои созами дилу ҷон

به خوشنودی فدا سازم دل و جان

Ҷавобаш дод ки эй Фрмондҳи бахт

جوابش داد که ای فرمانده بخت

Ба комати боди доими афсару тахт

به کامت باد دائم افسر و تخت

Надорам ҳеҷ ҳоҷат каз ту хоҳам

ندارم هیچ حاجت کز تو خواهم

Ки дар малики қаноати подшоҳам

که در ملک قناعت پادشاهم

Марои азлати ҳамин фармӯдау бас

مرا عزلت همین فرموده و بس

Ки ғайр аз ҳақ нахоҳам ҳоҷат аз кас

که غیر از حق نخواهم حاجت از کس

Вале ин ҳоҷат аз ту боядам хост

ولی این حاجت از تو بایدم خواست

Ки аз девон , халал дар тоъати мост

که از دیوان، خلل در طاعت ماست

Ду деванд он зи лнкои фитнаи ангез

دو دیوند آن ز لنکا فتنه انگیز

Сияҳи раъйу табаи кирдору хўнриз

سیه رأی و تبه کردار و خونریز

Дуои мо басаст аз баҳри онҳо

دعای ما بس است از بهر آنها

Валикин бар наёрам аз забонҳо

ولیکن بر نیارم از زبانها

Касе каши номи яздон вирд ҷонаст

کسی کش نام یزدان ورد جانست

Дуои бади забонашро зиёнаст

دعای بد زبانش را زیانست

Ту чун фармондиҳии фарёди мо рас

تو چون فرماندهی فریاد ما رس

Ки ин борост бар фармондиҳу бас

که این باراست بر فرمانده و بس

Раоёи гӯсфандон , шаҳ шубон аст

رعایا گوسفندان، شه شبان است

зи гурги фитнаи шанро посбон аст

ز گرگ فتنه شان را پاسبان است

Ба ман ҳамроҳ кун роми қавии дил

به من همراه کن رام قوی دل

Ки бо девон шавад онҷои муқобил

که با دیوان شود آنجا مقابل

Ба теғу тири хӯнҳо брФшонд

به تیغ و تیر خونها برفشاند

Ҷаҳонро аз бд девон раҳанд

جهان را از بد دیوان رهاند

зи номи ром , ҷсрти гашт бе ҳуш

ز نام رام، جسرت گشت بی هوش

Дарин андеша дерӣ монад хомӯш

درین اندیشه دیری ماند خاموش

Ҷавобаш дод к-эии пери накӯи ном

جوابش داد کای پیر نکو نام

Марои перонаи сар , фарзанд шуд ром

مرا پیرانه سر، فرزند شد رام

Чаҳ донад ӯ тариқи рзмсозӣ

چه داند او طریق رزمسازی

Ки Тифласт ва надонад ғайри бозӣ

که طفل است و نداند غیر بازی

Хусусан ҷанг бо девони саркаш

خصوصاً جنگ با دیوان سرکش

Ки аз ҷодӯ баборанд обу оташ

که از جادو ببارند آب و آتش

Маро то чанд гӯйӣ ром бисипор

مرا تا چند گویی رام بسپار

Маро дар кор ӯ маъзӯр май дор

مرا در کار او معذور می دار

Ки аз ҷони азизаш дӯст дорам

که از جان عزیزش دوست دارم

Ба ҷанги душманонаш чун гузорам

به جنگ دشمنانش چون گذارم

Агар фармони диҳӣ бо лашкари хеш

اگر فرمان دهی با لشکر خویش

Биёями дафъи девонро кунам беш

بیایم دفع دیوان را کنم بیش

зи ҳарфи рой бсўомтр ошуфт

ز حرف رای بسوامتر آشفت

Ба абрӯ чин фиканд ва аз ғазаб гуфт

به ابرو چین فکند و از غضب گفت

ХлоФ ваъда кардӣ оҳи сад оҳ

خلاف وعده کردی آه صد آه

Ту бош эмин ки ман рафтам азин роҳ

تو باش ایمن که من رفتم ازین راه

Дарин аснои вазир аз ҷой бархест

درین اثنا وزیر از جای برخاست

Суханро аз дуоӣ давлат орост

سخن را از دعای دولت آراست

Ки шоҳо ҳар чаҳ зоҳид гуяд он кун

که شاها هر چه زاهد گوید آن کن

Агар некаст вари бад ончунон кун

اگر نیک است ور بد آنچنان کن

Ки ҳошо гар биҷунбанд забон ро

که حاشا گر بجنباند زبان را

Зани ди барҳами замину осмон ро

زن د برهم زمین و آسمان را

Кунун бояд ризоӣ ӯ нигаҳдошт

کنون باید رضای او نگهداشت

Ҷаҳонро аз дуоӣ ӯ нигаҳдошт

جهان را از دعای او نگهداشت

Ба бад аҳдӣ машав дар халқи бадном

به بد عهدی مشو در خلق بدنام

Таваккул кун бидиҳ ҳамроҳ ӯ ром

توکل کن بده همراه او رام

Туро чун ният хайраст дар пеш

ترا چون نیت خیر است در پیش

Шавад хайри охир карт миндиш

شود خیر آخر کارت میندیش

Дигар ҳргаҳи чунин кас дар миёнаст

دگر هرگه چنین کس در میانست

зи девони ром дар амн ва амон аст

ز دیوان رام در امن و امان است

Ба ҷсрт кард маъқӯли ин сухан ро

به جسرت کرد معقول این سخن را

Ки то биспурад рому лчмн ро

که تا بسپرد رام و لچمن را