Дӯш дар рӯй гунбади хзро

دوش در روی گنبد خضرا

Монда буд ин ду чашми ман ъмдо

مانده بود این دو چشم من عمدا

Лавн анфос дошт пушти замин

لون انفاس داشت پشت زمین

Ранг зангор дошт рӯй ҳаво

رنگ زنگار داشت روی هوا

Кулбае буд пари з дар ятем

کلبه ای بود پر ز در یتیم

Пардае пари зи лؤлؤи лоло

پرده ای پر ز لؤلؤ لالا

Оинаи ранги айба Эй дидам

آینه رنگ عیبه ای دیدم

Рости болоаш дар хури паҳно

راست بالاش در خور پهنا

Мухталифи шаклҳо ҳаме дидам

مختلف شکل ها همی دیدم

Комад аз ахтарони ҳамеи пайдо

کامد از اختران همی پیدا

Афсарӣ буд бар сари иклил

افسری بود بر سر اکلیل

Камарӣ дошт бар миёни ҷавзо

کمری داشت بر میان جوزا

Рости парвин чу ҳафт қатраи шер

راست پروین چو هفت قطره شیر

Бар чакида ба ҷомаи хзро

بر چکیده به جامه خضرا

Фрқдони ҳамчуи дидагони ҳужабр

فرقدان همچو دیدگان هژبر

Шуд падед аз карони чархи ду то

شد پدید از کران چرخ دو تا

Бар карон дигар бенот алнъш

بر کران دگر بنات النعش

Шуд гурезон чун рамаи зи збо

شد گریزان چون رمه ز ظبا

Ҳамчуи ман дар миёни халқи заъиф

همچو من در میان خلق ضعیف

Дар миёни нуҷуми наҷми сҳо

در میان نجوم نجم سها

Гоҳ гуфтам ки монда шуд хуршед

گاه گفتم که مانده شد خورشید

Гоҳ гуфтам ки хуфт моҳи само

گاه گفتم که خفت ماه سما

Ки на ин мебарояд аз пас хок

که نه این می برآید از پس خاک

Ки на ин мебиҷунбад андари во

که نه این می بجنبد اندر وا

Ман балоро нишондаи пешу бадв

من بلا را نشانده پیش و بدو

Шуда хурсанд инат ҳавлу бало

شده خرسند اینت هول و بلا

Ҳиммати ман ҳама дар он баста

همت من همه در آن بسته

Ки маро умр ҳаст то фардо

که مرا عمر هست تا فردا

Мўиҳо бар танам чу панҷаи шер

مویها بر تنم چو پنجه شیر

Банд бар пои ман чу аждарҳо

بند بر پای من چو اژدرها

Нола зор кард натавонам

ناله زار کرد نتوانم

Ки ҳамаи кӯҳ пар шуд зи садо

که همه کوه پر شد ز صدا

Ашк ронадам зи дидагони чандон

اشک راندم ز دیدگان چندان

Каз дили санг бар дамид гё

کز دل سنگ بر دمید گیا

Гар бихоҳад аз ин ҳамаи ғаму ранҷ

گر بخواهد از این همه غم و رنج

Барраанд ба як ҳадиси маро

برهاند به یک حدیث مرا

Хоссаи шаҳриёри шарқи алӣ

خاصه شهریار شرق علی

Он чу хуршеди фард ва бе ҳамто

آن چو خورشید فرد و بی همتا

Он ки дар номҳо хитобаш ҳаст

آن که در نام ها خطابش هست

Аз амидони асри мавлоно

از عمیدان عصر مولانا

Давлат аз раъй ӯ гирифтаи шараф

دولت از رأی او گرفته شرف

Олам аз раъй ӯ гирифтаи зё

عالم از رأی او گرفته ضیا

Ханҷари адл аз ӯ намӯда ҳунар

خنجر عدل از او نموده هنر

Гавҳари малик аз ӯ фузуда баҳо

گوهر ملک از او فزوده بها

Раъй ӯро залил гашта қадар

رأی او را ذلیل گشته قدر

Азм ӯро мутӣъ гашта қазо

عزم او را مطیع گشته قضا

Теғ ӯ бар фанои умри далел

تیغ او بر فنای عمر دلیل

Ҷӯад ӯ бар бақои айши гўо

جود او بر بقای عیش گوا

Бас набошад саховат ӯ ро

بس نباشد سخاوت او را

Зодаи кӯҳ ва дода дарё

زاده کوه و داده دریا

Гар ҷаҳонӣ ба як ато бидиҳад

گر جهانی به یک عطا بدهد

Аз каф хеш нашимурд ба сахо

از کف خویش نشمرد به سخا

Дидаи олам аз ту шуд равшан

دیده عالم از تو شد روشن

Номаи давлат аз ту шуд воло

نامه دولت از تو شد والا

Маликро ртбтӣ намонад баланд

ملک را رتبتی نماند بلند

Ки нафармуди шаҳриёри ту ро

که نفرمود شهریار تو را

Ҷузи яке мартабат намонад ки ҳаст

جز یکی مرتبت نماند که هست

Ҷойгоҳи нишастани вузаро

جایگاه نشستن وزرا

Башитоб андари он ки то бикунӣ

بشتاب اندر آن که تا بکنی

Рӯй дорӣ ҳамеша дар боло

روی داری همیشه در بالا

эй чу борандаи абр дар маҷлис

ای چو بارنده ابر در مجلس

Вай чу ошуфтаи шер дар ҳиҷо

وی چو آشفته شیر در هیجا

Бози солӣ ду шуд ки дар ҳазрат

باز سالی دو شد که در حضرت

Нае аз пеши тахти шоҳи ҷудо

نه ای از پیش تخت شاه جدا

На ҳаме уфтадат муроди сафар

نه همی افتدت مراد سفر

На ҳаме оядат нишоти ғзо

نه همی آیدت نشاط غزا

Боз бар сози ҷанг аиро ҳаст

باز بر ساز جنگ ایرا هست

Хӯн ба ҷӯши омада ба маргу фано

خون به جوش آمده به مرگ و فنا

Зин кун он разми кӯфтаи шабдиз

زین کن آن رزم کوفته شبدیز

Кори банди он задудаи рўҳино

کار بند آن زدوده روهینا

Даштро кун ба ханҷарати ҷиҷўн

دشت را کن به خنجرت جیجون

Кӯҳро кун ба лашгарати саҳро

کوه را کن به لشگرت صحرا

Ман аз ин қисм хеш ме ҷӯям

من از این قسم خویش می جویم

Бозе дидаам дарин зебо

بازیی دیده ام درین زیبا

Ки ба ҳар сӯ гузар кунад сипаҳат

که به هر سو گذر کند سپهت

Ба ҳаво бар шавад ғубору ҳбо

به هوا بر شود غبار و هبا

Ман бигирам ғубори мавкиби ту

من بگیرم غبار موکب تو

Ки буд дардро алоҷу шифо

که بود درد را علاج و شفا

Дар ду дидаи кашам ки дидаи ман

در دو دیده کشم که دیده من

Гашт хоҳад зи гиряи нобӣно

گشت خواهد ز گریه نابینا

Дар ғами золи модарӣ ки шуда аст

در غم زال مادری که شده است

Аз ғаму дарду ранҷи ман шайдо

از غم و درد و رنج من شیدا

Нил карда Рахши зи силии ғам

نیل کرده رخش ز سیلی غم

Карда кофури дидагони зи бко

کرده کافور دیدگان ز بکا

Чун Асои хушк ва рафт натавонад

چون عصا خشک و رفت نتواند

Дар ду гом эй аҷаби магар ба Асо

در دو گام ای عجب مگر به عصا

Рости гӯйии ҳаме дар он нагарм

راست گویی همی در آن نگرم

Ки чаҳ нола кунад сабоҳу мсо

که چه ناله کند صباح و مسا

Зор гуяд ҳамеи куҷоеи пӯр

زار گوید همی کجایی پور

Каз ғамати марди модарати ӣнҷо

کز غمت مرد مادرت اینجا

Ман бар ин гӯнаи монда дар фарёд

من بر این گونه مانده در فریاد

Зошноёну дӯстон танҳо

زآشنایان و دوستان تنها

Бастад аз ман замона ҳар чаҳ бидод

بستد از من زمانه هر چه بداد

Бо ки кардааст худ замонаи вафо

با که کرده است خود زمانه وفا

Зон наёрад ситади ҳамеи ҷонам

زآن نیارد ستد همی جانم

Ки ту бхридаҳи аиш ва дода баҳо

که تو بخریده ایش و داده بها

То замирӣаст мрмро ба низом

تا ضمیری است مرمرا به نظام

То забонӣаст мрмро гуё

تا زبانی است مرمرا گویا

Ҳиммататро кунам ба воҷиби мадҳ

همتت را کنم به واجب مدح

Давлататро кунам ба хайри дуо

دولتت را کنم به خیر دعا

Аз чун ман кас дар ин чунин ҷое

از چون من کس در این چنین جایی

Чаҳ буд неи ҷузи дуоу сано

چه بود نی جز دعا و ثنا

Мар маро дод раъии ту ором

مر مرا داد رأی تو آرام

Мар маро кард ҷӯади ту ба наво

مر مرا کرد جود تو به نوا

Дастам аз бахшиши ту пари динор

دستم از بخشش تو پر دینار

Танам аз халъати ту пари дебо

تنم از خلعت تو پر دیبا

Шабӣ аз ман бурӣда нест салоат

شبی از من بریده نیست صلات

Рӯзӣ аз ман бурӣда нест ато

روزی از من بریده نیست عطا

Мари марои ончунон ҳамеи дорӣ

مر مرا آنچنان همی داری

Ки зи ман ҳам ҳасад баранд аъдо

که ز من هم حسد برند اعدا

Кард гуфтори ман ба давлати ту

کرد گفتار من به دولت تو

Обу хӯни мағзу дидаи шуъаро

آب و خون مغز و دیده شعرا

Эминами зонкаҳи қавли душмани ман

ایمنم زآنکه قول دشمن من

Нашавад ҳеҷ гӯна бар ту раво

نشود هیچ گونه بر تو روا

Зонкаҳи ҳаргизи гузидаи раъии ту ро

زآنکه هرگز گزیده رأی تو را

Ҳеҷ вақте ниўФтоди хато

هیچ وقتی نیوفتاد خطا