эй ба қадар аз бародарони бартар

ای به قدر از برادران برتر

Мари туро шуд бародари ту падар

مر تو را شد برادر تو پدر

Модари ту чу модар падараст

مادر تو چو مادر پدرست

Пас туро ҷадда бошаду модар

پس تو را جده باشد و مادر

Зон ту маъбуд гаштае он ро

زان تو معبود گشته ای آن را

Ки занаш духтараст бо хоҳар

که زنش دخترست با خواهر

Чун бзоиии ҳам андари он соъат

چون بزایی هم اندر آن ساعت

Ба сӯии чархи барфарозии сар

به سوی چرخ برفرازی سر

Боз ҳар бачае ки зод аз ту

باز هر بچه ای که زاد از تو

Дар нафасҳои ту براردи пар

در نفس های تو برآرد پر

Ҷойгаҳҳои ту чу дашт ва чу кӯҳ

جایگه های تو چو دشت و چو کوه

Хӯрданиҳои ту чу хушк ва чу тар

خوردنی های تو چو خشک و چو تر

Гоҳ зар бошӣу гуҳии ёқӯт

گاه زر باشی و گهی یاقوت

Гоҳ бошӣ абиру гуҳи анбар

گاه باشی عبیر و گه عنبر

Рӯй бинмоӣ кандарин зиндон

روی بنمای کاندرین زندان

Ҳастем чун ду дидаи андари хур

هستیم چون دو دیده اندر خور

Ҳам дўоҷии маро ва ҳам ҷбаҳ

هم دواجی مرا و هم جبه

Ҳам лиҳофии маро ва ҳам бистар

هم لحافی مرا و هم بستر

Гавҳари ту дар офариниш ҳаст

گوهر تو در آفرینش هست

Бартару поктар з ҳар гавҳар

برتر و پاک تر ز هر گوهر

Дар сиришти ту меҳр бошаду кин

در سرشت تو مهر باشد و کین

Халқро аз ту хайр зояду шар

خلق را از تو خیر زاید و شر

Ҳишмати тоҳири алӣ шуда Эй

حشمت طاهر علی شده ای

Бар валеу аду ба нафъ ва ба зр

بر ولی و عدو به نفع و به ضر

Донад эзад ки ман нишоти кунон

داند ایزد که من نشاط کنان

Кардам аз баҳри хизмати ту сафар

کردم از بهر خدمت تو سفر

Хештани ҷумла дар ту пайвастам

خویشتن جمله در تو پیوستم

Рост гӯям ҳаме ба ҳақ бингар

راست گویم همی به حق بنگر

Аз бузургӣ кунун равои дорӣ

از بزرگی کنون روا داری

Ки бимирами чунин ба ҳабси андар

که بمیرم چنین به حبس اندر

Гар бидонам ки ҳечгуна маро

گر بدانم که هیچگونه مرا

Гунаҳии мзмрст ё мазҳар

گنهی مضمرست یا مظهر

Дар шаҳаншоҳи осӣами осӣ

در شهنشاه عاصیم عاصی

Дар худованди кофарами кофар

در خداوند کافرم کافر

Чун умедам бурӣда шуд зи халос

چون امیدم بریده شد ز خلاص

Чаҳ нивисам зи ҳоли худ дигар

چه نویسم ز حال خود دیگر

Ҳоли атфоли ман чигуна буд

حال اطفال من چگونه بود

Гар расадашон зи ман ба марги хабар

گر رسدشان ز من به مرگ خبر

Беш азин ҳол худ нахоҳам гуфт

بیش ازین حال خود نخواهم گفت

Розӣами розӣам ба ҳар чаҳ бтар

راضیم راضیم به هر چه بتر

Ҳама кӯтоҳ кардаму гаштам

همه کوتاه کردم و گشتم

Қонеъу хуш ба ҳар қазоу қадар

قانع و خوش به هر قضا و قدر

Чанд аз ин кошкӣ ва шояд буд

چند از این کاشکی و شاید بود

Чанд бошад з чанд ва чун ва агар

چند باشد ز چند و چون و اگر

Дили азин ҳабсу банд хуш кардам

دل ازین حبس و بند خوش کردم

Магари ин умр бугзарад ба магар

مگر این عمر بگذرد به مگر

Чун ҳама бӯданӣ бихоҳад буд

چون همه بودنی بخواهد بود

Одамиро чаҳ фоидаи зи ҳазар

آدمی را چه فایده ز حذر

Ту худованди шоду хуррами зӣ

تو خداوند شاد و خرم زی

Соли мшмри зи умри қарни шимур

سال مشمر ز عمر قرن شمر

Ҳеҷ анда махӯр ки давлати ту

هیچ انده مخور که دولت تو

Созад асбоби ту ҳаме дар хур

سازد اسباب تو همی در خور

Ки шуд оби ҳаёти ҷон афзо

که شد آب حیات جان افزا

Бар каф ту набинад дар соғар

بر کف تو نبیند در ساغر

Бади ин рӯзгори бдхў ро

بد این روزگار بدخو را

Набӯд бар ту ҳеҷ вақти гузар

نبود بر تو هیچ وقت گذر

Бози бозичае бурун оварад

باز بازیچه ای برون آورد

Гардиши ин сипеҳри бозигар

گردش این سپهر بازیگر

Бод бингар ки дар навишт аз боғ

باد بنگر که در نوشت از باغ

Бирми чину дибаҳи шаштар

بیرم چین و دیبه ششتر

Тахт ҳо гашта зи оҳану пӯлод

تخت ها گشته ز آهن و پولاد

Ҳама занҷирҳо биравӣ шимур

همه زنجیرها بروی شمر

Ҳар замонӣ чу наварӯсони меҳр

هر زمانی چو نوعروسان مهر

Дркшд рӯй хуб дар мъҷр

درکشد روی خوب در معجر

Хушк шуд себи лаълро ҳамаи хӯн

خشک شد سیب لعل را همه خون

Дар тан аз бими бод чун нашутур

در تن از بیم باد چون نشتر

Зонка норангро бидид ки бод

زانکه نارنگ را بدید که باد

Ҳама рӯйиш бахаст зеру зибр

همه رویش بخست زیر و زبر

Рост чун соқии ту бар кафи даст

راست چون ساقی تو بر کف دست

Ҷоми заррин наад ҳамеи ъбҳр

جام زرین نهد همی عبهر

Аз шукуфаи рабиъи базм ту шуд

از شکوفه ربیع بزم تو شد

Гӯнаи обӣу туранҷи асФр

گونه آبی و ترنج اصفر

Шод ва хуррам нишину бодаи ситон

شاد و خرم نشین و باده ستان

Аз бути сарву қади маи манзар

از بت سرو و قد مه منظر

Чу руху қаду чашму ориз ӯ

چو رخ و قد و چشم و عارض او

Ба ҷамолу баҳоу зинату фар

به جمال و بها و زینت و فر

На нигоридаи хомаи Монӣ

نه نگاریده خامه مانی

На трозидаҳи риндаи озар

نه ترازیده رنده آذر

Рӯй неъмат ба чашми шодии байн

روی نعمت به چشم شادی بین

Саҳни давлат ба пои фахри сипар

صحن دولت به پای فخر سپر

Сари бахти ту сабзи бод чу маврид

سر بخت تو سبز باد چو مورد

Қади қадари ту рост чун ърър

قد قدر تو راست چون عرعر

Бар сари ҷоҳи ту ъамомаи ъз

بر سر جاه تو عمامه عز

Бар тани айши ту либоси бтр

بر تن عیش تو لباس بطر

Чун маи нави замони замони афзӯн

چون مه نو زمان زمان افزون

Ъзу ҷоҳи ту аз шаҳи сафдар

عز و جاه تو از شه صفدر

Малики шоҳи банди шаҳри гушой

ملک شاه بند شهر گشای

Хусрави пели зӯри шери шукр

خسرو پیل زور شیر شکر

Малик ӯ боди ҳафт кишвару бод

ملک او باد هفت کشور و باد

Амр ва наяш равон ба ҳар кишвар

امر و نهیش روان به هر کشور

Аз ҷамолаш фурӯхта айвон

از جمالش فروخته ایوان

Вази камолаши Фрохтаҳи афсар

وز کمالش فراخته افسر

Подшоҳӣ ӯу давлати ту

پادشاهی او و دولت تو

Собиту пойдор то маҳшар

ثابت و پایدار تا محشر

Бар ман ин шеърҳо ба айби мгир

بر من این شعرها به عیب مگیر

Хоҷаи бўолФтҳи ровии меҳтар

خواجه بوالفتح راوی مهتر

Ки чунин мадҳи баси шигифт буд

که چنین مدح بس شگفت بود

Аз чу ман оҷиз ва чу ман музтар

از چو من عاجز و چو من مضطر

Дар чунин банди ланги мондау Лук

در چنین بند لنگ مانده و لوک

Дар чунин симиҷ кӯр гаштау кар

در چنین سمج کور گشته و کر

Ту ба овози ҷонФзои бадеъ

تو به آواز جانفزای بدیع

Айбҳоӣ ки андрўсти бабр

عیب هایی که اندروست ببر