Муҳамад эй ба ҷаҳони айни фазлу зоти ҳунар

محمد ای به جهان عین فضل و ذات هنر

Туе агар буд аз фазл ва аз ҳунари пайкар

تویی اگر بود از فضل و از هنر پیکر

Туро хатибӣ хонанд шояду зебад

تو را خطیبی خوانند شاید و زیبد

Ки ту фасеҳи хатибӣ ба назму насри андар

که تو فصیح خطیبی به نظم و نثر اندر

Гар ин лақабро бар худ дуруст хоҳӣ кард

گر این لقب را بر خود درست خواهی کرد

Ба вақти хутбаи дониши з авд кун минбар

به وقت خطبه دانش ز عود کن منبر

Ба лутф ва суръат обасту боди хотири ту

به لطف و سرعت آبست و باد خاطر تو

Ба тобу қӯти ақлат чаҳ хок ва чаҳ озар

به تاب و قوت عقلت چه خاک و چه آذر

Чу ту қарину рафиқ ва чу ту бародару дӯст

چو تو قرین و رفیق و چو تو برادر و دوست

Ки доштааст ва ки дорад бад-ӣни ҷаҳони андар

که داشته است و که دارد بدین جهان اندر

зи ҳасби ҳол чу заҳри ту Зуҳраам хӯн шуд

ز حسب حال چو زهر تو زهره ام خون شد

Ки назм кардае онро ба гуфта чу шукр

که نظم کرده ای آن را به گفته چو شکر

Хиради фаровони дории ҳаме чаро нолӣ

خرد فراوان داری همی چرا نالی

Азин дувоздаҳ бурҷи нигун ва ҳафт ахтар

ازین دوازده برج نگون و هفت اختر

Чаро ту аз баррау гов дар фиғон бошӣ

چرا تو از بره و گاو در فغان باشی

Ки бе сарваст яке зин ва бе лагади дигар

که بی سروست یکی زین و بی لگد دیگر

Ту аз ду пайкару харчанг чун хурӯш кунӣ

تو از دو پیکر و خرچنگ چون خروش کنی

Чу бад кунанд ба ту чун на андари ҷоноўр

چو بد کنند به تو چون نه اندر جاناور

Чаҳ бими дорӣ аз шер кӯ надорад чанг

چه بیم داری از شیر کو ندارد چنگ

Чаҳ хайри ҷӯӣ аз хӯша кӯ надорад бар

چه خیر جویی از خوشه کو ندارد بر

Туро чаҳ нуқсон кард ин тарозуии хусрон

تو را چه نقصان کرد این ترازوی خسران

Ки пилаҳоаш фурӯтар набошаду бартар

که پله هاش فروتر نباشد و برتر

зи каждуму зи камони ин ҳарос ва бим чарост

ز کژدم و ز کمان این هراس و بیم چراست

На дами инро неш ва на тири онро пар

نه دم این را نیش و نه تیر آن را پر

Азин бзичаҳи бастаи даҳон чаро тарсӣ

ازین بزیچه بسته دهان چرا ترسی

Ки ҳаргизаш на чаро гуҳи бад ва на обишхур

که هرگزش نه چرا گه بد و نه آبشخور

Чаҳ ҷӯии оби зи далвӣ ки об нест дарав

چه جویی آب ز دلوی که آب نیست درو

Чигуна тар шавад ар несташ бар оби гузар

چگونه تر شود ار نیستش بر آب گذر

зи моҳе ки дарав хор нест ин гила чист

ز ماهیی که درو خار نیست این گله چیست

Балии зи моҳии пари хор дидаанд зарар

بلی ز ماهی پر خار دیده اند ضرر

На пери хуонеи виҳки ҳамеи ту кайвон ро

نه پیر خوانی ویحک همی تو کیوان را

ХрФ шудаст азуи ҳеҷ неку бади мшмр

خرف شدست ازو هیچ نیک و بد مشمر

Гар аўрмзди тавоноу Комрон будӣ

گر اورمزد توانا و کامران بودی

На дар ваболаш будӣ на дар ҳубути мақар

نه در وبالش بودی نه در هبوط مقر

Чаҳ хонд бояд баҳромро ҳамеи хӯнӣ

چه خواند باید بهرام را همی خونی

Ба дасташи андари ҳаргиз ки дид теғу табар

به دستش اندر هرگز که دید تیغ و تبر

Дар офтоб агар тобу қӯтӣ будӣ

در آفتاب اگر تاب و قوتی بودی

Сиёҳ рӯй нагаштӣ зи ҷурми қурси қамар

سیاه روی نگشتی ز جرم قرص قمر

Самоъи ноҳиди охири зи мардумон ки шунид

سماع ناهید آخر ز مردمان که شنید

Ки хонд ӯро ахтаршиноси хунёгар

که خواند او را اخترشناس خنیاگر

Чаҳ ҷодуӣаст нагӯйӣ марои ту андари тир

چه جادوییست نگویی مرا تو اندر تیر

Ки ҳар ду ма шавад аз офтоби хокистар

که هر دو مه شود از آفتاب خاکستر

Чаҳ бад тавонад кардани маӣ ки гӯии замин

چه بد تواند کردن مهی که گوی زمین

Кунадаш тира аз он пас ки бошад ӯ анвар

کندش تیره از آن پس که باشد او انور

зи ахтарон ки ҳама сарнигӯн кунанд ғуруб

ز اختران که همه سرنگون کنند غروب

Чаҳ саъд бошаду наҳс ва чаҳ нафъ бошаду зр

چه سعد باشد و نحس و چه نفع باشد و ضر

Ту эй бародари худро Маяфкан аз раҳи рост

تو ای برادر خود را میفکن از ره راست

зи чарху ахтари ҳаргиз на хайри дон на шар

ز چرخ و اختر هرگز نه خیر دان نه شر

Ҳамаи қазоу қадари кирдигори олами рост

همه قضا و قدر کردگار عالم راست

Мадони ту давлату меҳнати ҷуз аз қазоу қадар

مدان تو دولت و محنت جز از قضا و قدر

Замонаи нодарраи бозичаҳо бурун оварад

زمانه نادره بازیچه ها برون آورد

зи бозии фалаки муҳраи бози бозигар

ز بازی فلک مهره باز بازیگر

Бидон яқин ки бад-ӣни гӯнаи офариди фалак

بدان یقین که بدین گونه آفرید فلک

Ба ҳикмати онкӣ бар ин гӯнаи сохташ чанбар

به حکمت آنکه بر این گونه ساختش چنبر

зи баҳри шевани зинсони кабӯд пӯшиш кард

ز بهر شیون زینسان کبود پوشش کرد

зи баҳри сураши баст аз ситорагони зевар

ز بهر سورش بست از ستارگان زیور

Бидид бояд ибрат набӯд бояд кӯр

بدید باید عبرت نبود باید کور

Шунид бояд панд ва нагашт бояд кар

شنید باید پند و نگشت باید کر

Ҷаҳонати ибрат ва пандаст рафтау монда

جهانت عبرت و پندست رفته و مانده

Ту мондаи бозшинос ва ту рафтаи бознгр

تو مانده بازشناس و تو رفته بازنگر

Агар зи мондаи надории хабар аҷаб набӯд

اگر ز مانده نداری خبر عجب نبود

зи рафтаи бории дории чунонкӣ буд хабар

ز رفته باری داری چنانکه بود خبر

Чу бингарем ҳмидўни пас аз қазои худо

چو بنگریم همیدون پس از قضای خدا

Балои мо ҳамаи қздор буду чолндр

بلای ما همه قزدار بود و چالندر

Ман ва ту ҳар ду фузулии шудему чарх аз бех

من و تو هر دو فضولی شدیم و چرخ از بیخ

Бикунадмону сазовор буду андари хур

بکندمان و سزاوار بود و اندر خور

зи тарс бар тани мо тез ва тоза афтодӣ

ز ترس بر تن ما تیز و تازه افتادی

Бидон замон ки раг мо биҷустӣ аз нашутур

بدان زمان که رگ ما بجستی از نشتر

Чу аҳли кӯшиш будему бобати пайкор

چو اهل کوشش بودیم و بابت پیکار

Ҳаме чаҳ бастем аз баҳри корзори камар

همی چه بستیم از بهر کارزار کمر

На даст рост гирифтӣ ба расми қабзаи теғ

نه دست راست گرفتی به رسم قبضه تیغ

На дасти чапро будӣ тавон банди сипар

نه دست چپ را بودی توان بند سپر

Бдонкаҳи моро дар назми даст нек афтод

بدانکه ما را در نظم دست نیک افتاد

зи худ ба ҷанг чаро сохтем рустами зар

ز خود به جنگ چرا ساختیم رستم زر

На ҳар ки бошад чираи брондни хома

نه هر که باشد چیره براندن خامه

Далер бошад бар кор бастани ханҷар

دلیر باشد بر کار بستن خنجر

Касе ки ханҷари пӯлод кор хоҳад баст

کسی که خنجر پولاد کار خواهد بست

Дилаш чу оҳану пӯлод бояд андар бар

دلش چو آهن و پولاد باید اندر بر

Танӣ чу хоро бояд сиррӣ чу савҳони сахт

تنی چو خارا باید سری چو سوهان سخت

Ки пой дорад бо дору гири ҳамлаи магар

که پای دارد با دار و گیر حمله مگر

Дар он замон ки шавад зери гирди лабҳо хушк

در آن زمان که شود زیر گرد لبها خشک

Бидон макон ки шавад зери худ сарҳо тар

بدان مکان که شود زیر خود سرها تر

Ҳамаи зи оҳани бенанди зевари мардон

همه ز آهن بینند زیور مردان

Чу хост гирди каммияту саманду ҷами зевар

چو خاست گرد کمیت و سمند و جم زیور

Диловаронро дил гардад аз ҳароси ду ним

دلاوران را دل گردد از هراس دو نیم

Муборизонро хӯн гардад аз наҳифи ҷигар

مبارزان را خون گردد از نهیب جگر

Чу лола гардад пушти замин ба таън ва ба зарб

چو لاله گردد پشت زمین به طعن و به ضرب

Шавад чу хайрӣ рӯй ҳаво ба кар ва ба фар

شود چو خیری روی هوا به کر و به فر

Хурӯши разм чу овози зер ва Бам набӯд

خروش رزم چو آواز زیر و بم نبود

Ҳадиси калаки дгрдону кори теғ дигар

حدیث کلک دگردان و کار تیغ دگر

Набӯд бояд гӯряш то ба охири умр

نبود باید گوریش تا به آخر عمر

Ки мардумон ба чунин зҳк ҳо шаванд смр

که مردمان به چنین ضحک ها شوند سمر

Ҳадиси хеш ҳаме гӯям эй бародари ман

حدیث خویش همی گویم ای برادر من

Ту зинҳор гумон дигар мадор ва мабар

تو زینهار گمان دگر مدار و مبر

Туро набояд коед зи ман кроҳитӣ

تو را نباید کاید ز من کراهیتی

Бад-ӣн ки гуфта шуд эй неки рой вае меҳтар

بدین که گفته شد ای نیک رای و ای مهتر

Кунун аз ончӣ хуш ояд туро бихоҳам гуфт

کنون از آنچه خوش آید تو را بخواهم گفت

Ки ҳаст аз ин пас ин давлатии туро бе мар

که هست از این پس این دولتی تو را بی مر

?герат чу сарви мусаттаҳи ҳамеи бпироинд

گرت چو سرو مسطح همی بپیرایند

Бидон ки зуд чу сарви сеӣ барории сар

بدان که زود چو سرو سهی برآری سر

зи сабри ҷавшани пӯшу набард мардон кун

ز صبر جوشن پوش و نبرد مردان کن

зи бأси мураккаби созу масофи гардон дар

ز بأس مرکب ساز و مصاف گردان در

Ту гирди гбнди хзрои броӣу шуғли талаб

تو گرد گبند خضرا برآی و شغل طلب

Ки ман ҳазимати гаштами зи гунбади ахзар

که من هزیمت گشتم ز گنبد اخضر

Маро агар пас азин давлатӣ диҳад ёрӣ

مرا اگر پس ازین دولتی دهد یاری

Ману санои худованду хомау дафтар

من و ثنای خداوند و خامه و دفتر

Ба мадҳати сқти алмалики азин чу дарёи дил

به مدحت ثقت الملک ازین چو دریا دل

Ба ғўс табъ барорам тавилаҳои гуҳар

به غوص طبع برآرم طویله های گهر

Амиди мутлақи тоҳир ки сарварони ҳаргиз

عمید مطلق طاهر که سروران هرگز

Надидаанд чу ӯ дар замонаи як сарвар

ندیده اند چو او در زمانه یک سرور

Бузургвории дарёдилӣ ки дар бахшиш

بزرگواری دریادلی که در بخشش

Ба пеши ҷўдши дарё кам ояд аз Фрғр

به پیش جودش دریا کم آید از فرغر

Баланд қадараш карда сети васфи чархи замин

بلند قدرش کرده ست وصف چرخ زمین

Кушода табъаш карда сети неъмати баҳри шимур

گشاده طبعش کرده ست نعمت بحر شمر

зи абри родии вази марғзори неъмат ӯ

ز ابر رادی وز مرغزار نعمت او

На оз гардад ташна на мкрмти лоғар

نه آز گردد تشنه نه مکرمت لاغر

Қалақ нагаштааст аз қурб ӯ марги хома

قلق نگشته است از قرب او مرگ خامه

Тиҳӣ нарафтааст аз даст ӯ магари соғар

تهی نرفته است از دست او مگر ساغر

Надидаанд зи айвони ҷоҳ ӯ кангар

ندیده اند ز ایوان جاه او کنگر

Наҷустаанд зи дарёии фазл ӯ маъбар

نجسته اند ز دریای فضل او معبر

зи авҷи ҳиммат ӯ чарх ҳо шавад тира

ز اوج همت او چرخ ها شود تیره

зи мавҷи бахшиш ӯ ганҷҳо баради кайфар

ز موج بخشش او گنج ها برد کیفر

Ба ҳеҷ вақт набӯдаст бе сахои дасташ

به هیچ وقت نبودست بی سخا دستش

Чунонкӣ ҳеҷ набӯдаст бе арзи ҷавҳар

چنانکه هیچ نبودست بی عرض جوهر

Чу баҳри модари табъи сахоаш буд равост

چو بحر مادر طبع سخاش بود رواست

Ки ҳаст хуии хуш ӯ бародари анбар

که هست خوی خوش او برادر عنبر

Ба дӯсти гардони иқболи дайну малики оре

به دوست گردان اقبال دین و ملک آری

Нагардад ахтар бечарху чарх бе меҳвар

نگردد اختر بی چرخ و چرخ بی محور

Брстм аз ҳамаи ғами кӯ ба чашми бахшоиш

برستم از همه غم کو به چشم بخشایش

зи садри ҷоҳ ба ман банда тез кард назар

ز صدر جاه به من بنده تیز کرد نظر

Худоӣ донад комрўзи андарин зиндон

خدای داند کامروز اندرین زندان

Зҷўду бахшиш ӯ неъматаст бас бе мар

زجود و بخشش او نعمتست بس بی مر

Ҳамеи зи раҳмат ӯ бошудам дарин дӯзах

همی ز رحمت او باشدم درین دوزخ

Насими сояи тӯбоу чашмаи кавсар

نسیم سایه طوبی و چشمه کوثر

На ман бубинам дар ҳар шараф чу ӯ махдум

نه من ببینم در هر شرف چو او مخدوم

На ӯ биёбад дар ҳар ҳунар чу ман чокар

نه او بیابد در هر هنر چو من چاکر

Агар халосӣ бошад маро ва хоҳад ӯ

اگر خلاصی باشد مرا و خواهد او

Набошадам ҳаваси лашкару ҳавои сафар

نباشدم هوس لشکر و هوای سفر

Ман остонаи даргоҳ ӯ кунам болин

من آستانه درگاه او کنم بالین

Бхсбми онҷо ва эмин шавам зи ранҷи сҳр

بخسبم آنجا و ایمن شوم ز رنج سهر

Бурун кунам зи серуми кибру бод бе хурдӣ

برون کنم ز سرم کبر و باد بی خردی

зи илми лашкари созами зи аҳли илми ҳашар

ز علم لشکر سازم ز اهل علم حشر

Шавам ба нонеи қонеъ ба ҷомае розӣ

شوم به نانی قانع به جامه ای راضی

Ба хати ақл тбро кунам зи аҷабу бтр

به خط عقل تبرا کنم ز عجب و بطر

Ҳама ба хиштаки шалвори брншинму бас

همه به خشتک شلوار برنشینم و بس

На асби тозӣ бояд маро на сози бзр

نه اسب تازی باید مرا نه ساز بزر

Чаҳ суди азин сухан чуннигору шеър чу дар

چه سود ازین سخن چون نگار و شعر چو در

Чу мо ба меҳнат гаштем ҳар ду зеру зибр

چو ما به محنت گشتیم هر دو زیر و زبر

Ду аҳли фазл ва ду озода ва ду мумтаҳанем

دو اهل فضل و دو آزاده و دو ممتحنیم

Ду хираи рой ва ду хираи сар ва ду хираи басар

دو خیره رای و دو خیره سر و دو خیره بصر

Дуои мост ба ҳар масҷид ва ба ҳар маҷлис

دعای ماست به هر مسجد و به هر مجلس

Дареғи мост ба ҳар маҳфил ва ба ҳар маҳзар

دریغ ماست به هر محفل و به هر محضر

Ту нав гирифтӣ дар ҳабсу банди маъзӯрӣ

تو نو گرفتی در حبس و بند معذوری

Агар битарсӣ азин банду бшгҳии зи хатар

اگر بترسی ازین بند و بشگهی ز خطر

Манам ки ъушрӣ аз умр шавам ман нагузашт

منم که عشری از عمر شوم من نگذشت

Магар ба меҳнат ва дар меҳнатам ҳануз эдар

مگر به محنت و در محنتم هنوز ایدر

Ба ҷой мондаам аз бандҳои сахти гарон

به جای مانده ام از بندهای سخت گران

Заъиф гаштаам аз ранҷҳои баси мункир

ضعیف گشته ام از رنج های بس منکر

Навону суст шуда рӯем аз тпончаҳи кабӯд

نوان و سست شده رویم از طپانچه کبود

Дар оби дидаи нмонми магар ба нилӯфар

در آب دیده نمانم مگر به نیلوفر

Шуда бар оби ду дидаи сабктар аз киштӣ

شده بر آب دو دیده سبک تر از کشتی

Агар чаҳ бандӣ дорам гаронтар аз лангар

اگر چه بندی دارم گران تر از لنگر

Балоу меҳнату андӯҳу ранҷу меҳнату ғам

بلا و محنت و اندوه و رنج و محنت و غم

Дамодаманд ба ман бар чу қатраҳои мтр

دمادمند به من بر چو قطره های مطر

зи бас ки гӯям имрӯзи ин бало будаст

ز بس که گویم امروز این بلا بودست

Тамоми номи балоҳо маро шудаст аз бар

تمام نام بلاها مرا شدست از بر

зи заъф перӣ гашта сет чун гилӣми куҳан

ز ضعف پیری گشته ست چون گلیم کهن

Ба ҳабс рӯем ва бӯда чу дибаҳи шаштар

به حبس رویم و بوده چو دیبه ششتر

з беҳамиятӣ эй дӯст чу ғлиўоҷм

ز بی حمیتی ای دوست چو غلیواجم

На модаи худро донам кунун ҳаме ва на нар

نه ماده خود را دانم کنون همی و نه نر

Алоҷро гзр пухта мехӯрам зеро

علاج را گزر پخته می خورم زیرا

Ки он чу сахти гзр суст шуд чу барги гзр

که آن چو سخت گزر سست شد چو برگ گزر

Дареғи шахс ки аз банд шуд наҳифу дўто

دریغ شخص که از بند شد نحیف و دوتا

Дареғи умр ки дар ҳабс шуд ҳбоу ҳадар

دریغ عمر که در حبس شد هبا و هدر

Ҳаме ба шеър кунам соҳирӣ аз он бошад

همی به شعر کنم ساحری از آن باشد

Ҳамеша ҳолам чун ҳоли соҳирон ба саҳар

همیشه حالم چون حال ساحران به سحر

Басони озару Монии бутгару наққош

بسان آذر و مانی بتگر و نقاش

Балоу меҳнати байнами ҳаме ба зиндон дар

بلا و محنت بینم همی به زندان در

Аз он ки меба парастанд гуфтҳои маро

از آن که می به پرستند گفت های مرا

Басони сӯрати Монӣу лаъибати озар

بسان صورت مانی و لعبت آذر

Замонаро писарӣ дар ҳунари змн ба набаст

زمانه را پسری در هنر زمن به نبست

Чаро ниҳон кунадам ҳамчуи бади ҳунари духтар

چرا نهان کندم همچو بد هنر دختر

Чаро ба умр чу куффор баста дорандам

چرا به عمر چو کفار بسته دارندم

Агар якеам азаматон пайғамбар

اگر یکی ام از امتان پیغمبر

Бад-ӣн ҳамоно зин умматам наме шимуранд

بدین همانا زین امتم نمی شمرند

Ки май буруни нгзорндм аз азоби сқр

که می برون نگذارندم از عذاب سقر

Ҳамеи суханҳо гарм оядам каз оташи дил

همی سخن ها گرم آیدم کز آتش دل

Даҳон чу кӯра шуд ва шуд забони дарави ахгар

دهان چو کوره شد و شد زبان درو اخگر

Тузон ки лухтӣ меҳнат кашидае дар ҳабс

توزان که لختی محنت کشیده ای در حبس

Бад-ӣн ки гуфтам донам ки дорем бовар

بدین که گفتم دانم که داریم باور

Яқин бидон ки на мардаст хасми дониши ман

یقین بدان که نه مردست خصم دانش من

Агар чаҳ пӯшад дар ҷанги ҷавшану мғФр

اگر چه پوشد در جنگ جوشن و مغفر

Балӣ валек қлмдони з дўкдон бигурехт

بلی ولیک قلمدان ز دوکدان بگریخت

Ба оқибат бтар омад ъамома аз мъҷр

به عاقبت بتر آمد عمامه از معجر

Бикуфтам дарӣ аз хами қлтбони боз

بکوفتم دری از خم قلتبان باز

Бигӯ брўтии боз эдар омадам зон дар

بگو بروتی باز ایدر آمدم زان در

Хуррам ва ним хурраму аблаҳу мхнси ман

خرم و نیم خرم و ابله و مخنث من

Хирад надораму девонаи зодам аз модар

خرد ندارم و دیوانه زادم از مادر

Вази онкӣ нодон будам чу гирд кардам риш

وز آنکه نادان بودم چو گرد کردم ریش

Маро ба номи ҳамаи риш гов хонд падар

مرا به نام همه ریش گاو خواند پدر

Чу ҳол фазл бидидам ки чист бгзидм

چو حال فضل بدیدم که چیست بگزیدم

зи кори пешаи ҷўлоҳгии зи баҳри писар

ز کار پیشه جولاهگی ز بهر پسر

Бадв навиштам ва пайғом додам ва гуфтам

بدو نوشتم و پیغام دادم و گفتم

Ки эй саодат дар фазли ҳеҷ ранҷ мабар

که ای سعادت در فضل هیچ رنج مبر

Агар саодати хоҳӣ чу номи хеши ҳаме

اگر سعادت خواهی چو نام خویش همی

Ба сӯии нақси гароӣу тариқи ҷаҳли сипар

به سوی نقص گرای و طریق جهل سپر

Матарсу бонги якояк чу саг ҳаме кун ъФ

مترس و بانگ یکایک چو سگ همی کن عف

Бхиз ва низ дамодам чу хари ҳамеи зани ър

بخیز و نیز دمادم چو خر همی زن عر

Ки брдрнди сегон ҳар кро нагардад саг

که بردرند سگان هر کرا نگردد سگ

Лагад зананд харон ҳар кро набошад хар

لگد زنند خران هر کرا نباشد خر

Ъности фазл на аз фазл буд авд буд

عناست فضل نه از فضل بود عود بود

Ки зор зор бисӯзад бар оташи миҷмар

که زار زار بسوزد بر آتش مجمر

Насиҳати падаронаи зи ман накӯ бишинав

نصیحت پدرانه ز من نکو بشنو

Магари гирди ҳунари ҳеҷ коФтсти ҳунар

مگر گرد هنر هیچ کآفتست هنر

зи фасли неъмати мзмр буд ки дар маҷлис

ز فصل نعمت مزمر بود که در مجلس

зи захм захма бинолад замони замони мзмр

ز زخم زخمه بنالد زمان زمان مزمر

Макор агар ки зи куштаи дареғ май даравӣ

مکار اگر که ز کشته دریغ می دروی

Дареғ май дуруд ҳар касе ки корд агар

دریغ می درود هر کسی که کارد اگر

зи изтироби намӯдан чаҳ фоидаи мо ро

ز اضطراب نمودن چه فایده ما را

Агар чаҳ ҳастем имрӯзи ъоҷзўи музтар

اگر چه هستیم امروز عاجزو مضطر

Нахондаем ки натавон зи гетии эмин буд

نخوانده ایم که نتوان ز گیتی ایمن بود

Надидаам ки натавон з чарх кард ҳазар

ندیده ام که نتوان ز چرخ کرد حذر

Казин замонаи басии чангу прбиФкндст

کزین زمانه بسی چنگ و پربیفکندست

Ҳужабри оҳани чангу уқоби оташи пар

هژبر آهن چنگ و عقاب آتش پر

Бидон ҳақиқат кин шуғл ва ин амал доранд

بدان حقیقت کاین شغل و این عمل دارند

Сипеҳри умри шикору ҷаҳони умри шукр

سپهر عمر شکار و جهان عمر شکر

Ба зоти хеш муассир наянд ва маҷбуранд

به ذات خویش مؤثر نیند و مجبورند

Дарин ҳама ки ту май бинии аиздисти асар

درین همه که تو می بینی ایزدیست اثر

Нахост мондан агар ганҷи шоягон будӣ

نخواست ماندن اگر گنج شایگان بودی

Бимонад ин сухани ҷонФзоӣ то маҳшар

بماند این سخن جانفزای تا محشر

Чу зикри мардуми умрӣ дигар буд пас аз он

چو ذکر مردم عمری دگر بود پس از آن

Ки собитаст ҳамаи солаи манзар аз мухбир

که ثابتست همه ساله منظر از مخبر

Бурӣда нест умеди халосу роҳати ман

بریده نیست امید خلاص و راحت من

Дар ин замона ки тоза шудаи сети адли умр

در این زمانه که تازه شده ست عدل عمر

зи кадхудои ҷаҳону шаҳриёри малики афрӯз

ز کدخدای جهان و شهریار ملک افروز

Хдоигони замини подшоҳи дайн парвар

خدایگان زمین پادشاه دین پرور

Сипеҳри ҳиммату хуршеди ройу дарёи дил

سپهر همت و خورشید رای و دریا دل

Замонаи дору замини хусраву ҷаҳони довар

زمانه دار و زمین خسرو و جهان داور

Ълоءи давлати масъӯди комкор ки малик

علاء دولت مسعود کامکار که ملک

Ба дасти фахр наад бар сараши ҳамеи афсар

به دست فخر نهد بر سرش همی افسر

Ниҳодаи маснади маймунаш бар сипеҳри шараф

نهاده مسند میمونش بر سپهر شرف

набиштаи номи ҳумоюнаш бар нигини зафар

نبشته نام همایونش بر نگین ظفر

Чу аз срии илм қадар ӯст то Айюқ

چو از ثری علم قدر اوست تا عیوق

зи бохтари сипаҳ ҷоҳ ӯст то ховар

ز باختر سپه جاه اوست تا خاور

Гузашти рояти иқбол ӯ з ҳар гардун

گذشت رایت اقبال او ز هر گردون

Расед ояти инсоф ӯ ба ҳар кишвар

رسید آیت انصاف او به هر کشور

Мзои ҳишмат ӯ абр шуд ба шарқ ва ба ғарб

مضای حشمت او ابر شد به شرق و به غرب

НФози давлат ӯ бод шуд ба баҳр ва ба бар

نفاذ دولت او باد شد به بحر و به بر

Чу шери шарза ва чун мори гурза бар сару даст

چو شیر شرزه و چون مار گرزه بر سر و دست

зи ҳавлаши афсари фағфуру ёраи қайсар

ز هولش افسر فغفور و یاره قیصر

Сипеҳрҳоро бар амр ӯ мадору маҷол

سپهرها را بر امر او مدار و مجال

Ситорагонро дар ҳукм ӯ масиру ммр

ستارگان را در حکم او مسیر و ممر

Гар ӯ нахоҳад ҳар сол хуш нахандад боғ

گر او نخواهد هر سال خوش نخندد باغ

Вар ӯ нагӯяд ҳар рӯз бар наёяд хур

ور او نگوید هر روز بر نیاید خور

Броздм ки чун ман нест ҳеҷ мадҳати гӯй

برازدم که چون من نیست هیچ مدحت گوی

Броздш ки чуну нест ҳеҷ мадҳати хар

برازدش که چنو نیست هیچ مدحت خر

Вазидаи бод дар офоқи боди давлат ӯ

وزیده باد در آفاق باد دولت او

Ки бар веляш насимаст ва бар адуи сарсар

که بر ولیش نسیم است و بر عدو صرصر

Гар ин қасида наомад чунонкӣ дар хур буд

گر این قصیده نیامد چنانکه در خور بود

з онкӣ ҳасташ маънии ракику лафзи абтар

ز آنکه هستش معنی رکیک و لفظ ابتر

Маро ба фазли ту маъзӯри дор кин сару тан

مرا به فضل تو معذور دار کاین سر و تن

зи нотавонӣ бар болашаст ва бар бистар

ز ناتوانی بر بالش است و بر بستر