Соқио чун гашти пайдои нури субҳ аз кӯҳсор

ساقیا چون گشت پیدا نور صبح از کوهسار

Бар сабӯҳии хез ва биншин ҷом Маҳмӯдӣ биор

بر صبوحی خیز و بنشین جام محمودی بیار

Осмони гашт аз шуъоъи офтоби ороста

آسمان گشت از شعاع آفتاب آراسته

Ҳамчуи шахси ман ба халъатҳои хоси шаҳриёр

همچو شخص من به خلعت‌های خاص شهریار

Гар яке хуршед бошад бар сипеҳри обгун

گر یکی خورشید باشد بر سپهر آبگون

Ҳаст бар халъати марои хуршеди тобандаи ҳазор

هست بر خلعت مرا خورشید تابنده هزار

Вар буд бар чархи гарданда ҳамеша саъди наҳс

ور بود بر چرخ گردنده همیشه سعد نحس

Хлътм саъдӣаст конро ҳеҷ наҳиссӣ нест ёр

خلعتم سعدیست کانرا هیچ نحسی نیست یار

Подшоҳои шукри ту пеш ки донам гуфт ман

پادشاها شکر تو پیش که دانم گفت من

Ҷуз ба пеши кирдигори зулҷалоли комгор

جز به پیش کردگار ذوالجلال کامگار

Рӯз ва шаб гӯям илоҳии шоҳи сайфи аддавла ро

روز و شب گویم الهی شاه سیف الدوله را

Дар саботи малики шоҳӣ ва ҷҳондорӣ бидор

در ثبات ملک شاهی و جهانداری بدار

Май даҳ эй соқӣ ки рӯзии сахти хуб ва хуррам аст

می ده ای ساقی که روزی سخت خوب و خرم است

Соткинии ҷФткон бар ҳар надимӣ баргумор

ساتکینی جفتکان بر هر ندیمی برگمار

Вар касе гуяд ки мастам кӣ тавонам хӯрд май

ور کسی گوید که مستم کی توانم خورد می

Кун ба нӯки музеии таркона ӯро ҳӯшёр

کن به نوک موزه ترکانه او را هوشیار

Гӯ машав маст ва ба пеши шоҳи мо ҳушёр бош

گو مشو مست و به پیش شاه ما هشیار باش

Зонка бошад пеш ӯ ҳушёри мардуми номдор

زانکه باشد پیش او هشیار مردم نامدار

Кӯ худовандӣаст олам дар ҳамаи анвоъи илм

کاو خداوندیست عالم در همه انواع علم

Ёдгор аз хусравони кӯи боди доими ёдгор

یادگار از خسروان کاو باد دایم یادگار

Подшоҳиро ҷамолу шаҳриёриро шараф

پادشاهی را جمال و شهریاری را شرف

Сарвариро ихтиёру хусравиро ифтихор

سروری را اختیار و خسروی را افتخار

Аз синон ӯ ҳаме бошад наҳифи андари наҳиф

از سنان او همی باشد نهیب اندر نهیب

Зинҳор аз теғ ӯ хоҳад ба ҷумла зинҳор

زینهار از تیغ او خواهد به جمله زینهار

Чун барафрӯзад ҳисомаш дар миёни маърака

چون برافروزد حسامش در میان معرکه

Бадсиголаш дар димоғ хештан бинад шарор

بدسگالش در دماغ خویشتن بیند شرار

Хсрўо то подшоҳӣ дар ҷаҳони мавҷӯди гашт

خسروا تا پادشاهی در جهان موجود گشت

Рӯзгоратро ҳаме кард аз замонаи ихтиёр

روزگارت را همی کرد از زمانه اختیار

Чун ба тахт подшоҳӣ барнишастӣ дар замон

چون به تخت پادشاهی برنشستی در زمان

Подшоҳии пеши ту бандади миёнро бандаи вор

پادشاهی پیش تو بندد میان را بنده‌وار

Навбаҳори бадсиголон шаҳрёро шуд хазон

نوبهار بدسگالان شهریارا شد خزان

То раҳеро хлътӣ додӣ баҳори андари баҳор

تا رهی را خلعتی دادی بهار اندر بهار

То ҳаме ёбад замин аз доираи доими сукӯн

تا همی یابد زمین از دایره دایم سکون

То кунад пайвастаи меҳр аз баҳри ин маркази мадор

تا کند پیوسته مهر از بهر این مرکز مدار

Комрону дирзӣу шоҳи банду шаҳри гир

کامران و دیرزی و شاه بند و شهر گیر

Сими бахшу зари даҳу душмани кашу ханҷари гузор

سیم بخش و زر ده و دشمن کش و خنجر گذار

Ҳамчунин мари бандагони хешро гардони бузург

همچنین مر بندگان خویش را گردان بزرگ

Гуҳ ба халъатҳои фахрии гуҳ ба зар бо айёр

گه به خلعت‌های فاخر گه به زر با عیار