Шодбош эй сипеҳри оинаи вор
شادباش ای سپهر آینه وار
Ки кушодӣ чу оинаи асрор
که گشادی چو آینه اسرار
Нест маълуми халқи олам ро
نیست معلوم خلق عالم را
Ки чаҳ бозича доштӣ дар кор
که چه بازیچه داشتی در کار
То ту найранг хеш бинмудӣ
تا تو نیرنگ خویش بنمودی
Ранг гетӣ шуд аз дар дидор
رنگ گیتی شد از در دیدار
Шиками рӯзгори обистан
شکم روزگار آبستن
Бачае зод чун ҳазор нигор
بچه ای زاد چون هزار نگار
Рӯзи фурсати зи меҳри баради фурӯғ
روز فرصت ز مهر برد فروغ
Боғи давлати з чарх дид баҳор
باغ دولت ز چرخ دید بهار
Ёфт сайру саботи муҳкаму рост
یافت سیر و ثبات محکم و راست
Малики собити зи кавкаби сайёр
ملک ثابت ز کوکب سیار
Чарх знгоргўн задуд чу субҳ
چرخ زنگارگون زدود چو صبح
Теғ барон фатҳро зангор
تیغ بران فتح را زنگار
Бутаи мамлакат ба ҷӯш омад
بوته مملکت به جوش آمد
Гавҳари маликро гирифт айёр
گوهر ملک را گرفت عیار
Дод иқболи малики ҳафт иқлӣм
داد اقبال ملک هفت اقلیم
Бар ҷаҳондори шаҳриёри қарор
بر جهاندار شهریار قرار
Подшои бўолмзФри иброҳӣм
پادشا بوالمظفر ابراهیم
Осмони ҷоҳи офтоби осор
آسمان جاه آفتاب آثار
Мулкии хусравӣ ки хўонндш
ملکی خسروی که خوانندش
Хусравони ҷаҳони мулӯки шикор
خسروان جهان ملوک شکار
Малик қутбасту рой ӯ гардун
ملک قطب است و رای او گردون
Чархи нуқтаи сету қадар ӯ паргор
چرخ نقطه ست و قدر او پرگار
Офтобӣаст он сипеҳри афрӯз
آفتابی است آن سپهر افروز
Осмонӣаст ин замона нигор
آسمانی است این زمانه نگار
Меҳр ӯро Наими хулди насим
مهر او را نعیم خلد نسیم
Кин ӯро асари чархи шарор
کین او را اثر چرخ شرار
Унсури гавҳари Қурайш аз ӯ
عنصر گوهر قریش از او
Бар ҷаҳон кибр мекунад ҳамвор
بر جهان کبر می کند هموار
То музайян ба ном олӣ ӯст
تا مزین به نام عالی اوست
Рӯй дунёу чеҳраи динор
روی دنیا و چهره دینار
Подшоҳои қазо падед оварад
پادشاها قضا پدید آورد
Халқро бозеи мшъбдўор
خلق را بازیی مشعبدوار
Ба дами ҷодуии бтФсонид
به دم جادویی بتفسانید
Оташи фитнаи кӯраи пайкор
آتش فتنه کوره پیکار
Дар шаби тираи балои монданд
در شب تیره بلا ماندند
Теғҳо чун ситорагони бедор
تیغ ها چون ستارگان بیدار
Размро дар замин парокан зуд
رزم را در زمین پراکن زود
Сипаҳии гшну лашкарии ҷаррор
سپهی گشن و لشکری جرار
Ҷўқҳо шани сипеҳри тирандоз
جوق ها شان سپهر تیرانداز
Фавҷҳоашон дурахши теғи гузор
فوج هاشان درخش تیغ گذار
Зиндаи пелони бастаро бигушоӣ
زنده پیلان بسته را بگشای
Шарзаи шерони хуфтаро бигзор
شرزه شیران خفته را بگذار
Ба каллаи гӯшае ишорат кун
به کله گوشه ای اشارت کن
Ҳамаи гетии пиёдаи байну савор
همه گیتی پیاده بین و سوار
Он малики зодагони нигари малико
آن ملک زادگان نگر ملکا
Ба гуҳи ҳамла бар ямину ясор
به گه حمله بر یمین و یسار
Гурзи кӯбон чу рустами дастон
گرز کوبان چو رستم دستان
Теғи дорон чу ҳайдари каррор
تیغ داران چو حیدر کرار
Абрҳо каш ба Рахш дар ҳар кӯҳ
ابرها کش به رخش در هر کوه
Сайлҳо рон ба теғ дар ҳар ғор
سیل ها ران به تیغ در هر غار
Фаршҳо сози хокро аз хӯн
فرش ها ساز خاک را از خون
Пардаҳо банди чархро зи ғубор
پرده ها بند چرخ را ز غبار
Сояи рояти Заҳӣрӣ ро
سایه رایت ظهیری را
Бар ҷаҳони соя эй ингор
بر جهان سایه همای انگار
Мағзи гетии зи ҷаври маст шуда аст
مغز گیتی ز جور مست شده است
Аз сар ӯ бабр ба гурзи хумор
از سر او ببر به گرز خمار
Шарбати теғи қоҳирии дарда
شربت تیغ قاهری درده
То нанолад замонаи бемор
تا ننالد زمانه بیمار
Даҳан мамлакат нахандад хуш
دهن مملکت نخندد خوش
То сари теғи ту бгриди зор
تا سر تیغ تو بگرید زار
Ҳар куҷо рӯй оре аз нусрат
هر کجا روی آری از نصرت
Пеши нусрати ҳамеи баради ҳанҷор
پیش نصرت همی برد هنجار
На қадари сӯй ту кашад лашкар
نه قدر سوی تو کشد لشکر
На қазои пеш ту занад девор
نه قضا پیش تو زند دیوار
Осмонӣ сазад ки пайваста
آسمانی سزد که پیوسته
Бар ҷаҳони гардии осмони кирдор
بر جهان گردی آسمان کردار
Офтобии раво буд ки ба табъ
آفتابی روا بود که به طبع
Нўрбхшӣ ба ҳар билоду диёр
نوربخشی به هر بلاد و دیار
Ҳеҷ доне чаҳ гӯям эй аҷабӣ
هیچ دانی چه گویم ای عجبی
Рости гӯйӣ ки нестам ҳушёр
راست گویی که نیستم هشیار
Мағзи ман хушк шуд чу хок ба ҳабс
مغز من خشک شد چو خاک به حبس
То бимонадам чу рег бар кҳсор
تا بماندم چو ریگ بر کهسار
Ин чаҳ гуфтор чун манӣ бошад
این چه گفتار چون منی باشد
Оре густохӣаст дар ашъор
آری گستاخی است در اشعار
Кист андари ҳамаи ҷаҳони охир
کیست اندر همه جهان آخر
Аз ҳамаи хусравони сғору кбор
از همه خسروان صغار و کبار
Ки накардааст то нахоҳад кард
که نکرده است تا نخواهد کرد
Бандагии туро ба ҷони иқрор
بندگی تو را به جان اقرار
Ҳар ки тоъат надорадат шабу рӯз
هر که طاعت نداردت شب و روز
Рӯз равшан кунӣ бар ӯ шаби тор
روز روشن کنی بر او شب تار
Агар аз саракашон бе давлат
اگر از سرکشان بی دولت
Бикашади саркашӣ ба нихвату ор
بکشد سرکشی به نخوت و عار
Хештанро бадв макун машғӯл
خویشتن را بدو مکن مشغول
Кор ӯро ба рӯзгор сипор
کار او را به روزگار سپار
Ҳеҷ дидӣ ки рӯзгор чаҳ кард
هیچ دیدی که روزگار چه کرد
Пас азин ҳама чунин кунад ҳамаи кор
پس ازین همه چنین کند همه کار
Чаҳ кунад беш аз ин кунад шоҳо
چه کند بیش از این کند شاها
Ҷои шоҳон ҳаме кунадат нисор
جای شاهان همی کندت نثار
Чархи гардонати банда нек аст
چرخ گردانت بنده نیک است
Ба баду нек бар ҷаҳонаши гумор
به بد و نیک بر جهانش گمار
То наад бар каф вале ту гул
تا نهد بر کف ولی تو گل
То хулд дар дили адуии ту хор
تا خلد در دل عدوی تو خار
Табъи онро бидон кунад хуррам
طبع آن را بدان کند خرم
Ҷони инро бад-ӣн кунад аФгор
جان این را بدین کند افگار
Шаҳрёрои ҷаҳони гарданкаш
شهریارا جهان گردنکش
Гашти ҳақро тамоми хдмтгор
گشت حق را تمام خدمتگار
Шуд ба фармони ту мФўз кард
شد به فرمان تو مفوض کرد
ӯҳдаи олами андак ва бисёр
عهده عالم اندک و بسیار
Дафтари хусравӣ рӯй замин
دفتر خسروی روی زمین
Дошт пеши ту гунбади даввор
داشت پیش تو گنبد دوار
То кунӣ равшану кушодау саҳл
تا کنی روشن و گشاده و سهل
Ҳар чаҳ тираи сету бастау душвор
هر چه تیره ست و بسته و دشوار
Ҳамаи гуфтор мунқатиъ кардам
همه گفتار منقطع کردم
Гарчи кам номдми ҳамеи гуфтор
گرچه کم نامدم همی گفتار
Малики шарқу шоҳи ғарби туе
ملک شرق و شاه غرب تویی
Ҷузи худои ҷаҳони надории ёр
جز خدای جهان نداری یار
Зини мубораки расӯл хеш бипурс
زین مبارک رسول خویش بپرس
Ки замин кард зери паии ҳамвор
که زمین کرد زیر پی هموار
Бози гӯ эй сари мулӯки замин
باز گو ای سر ملوک زمین
Ки накӯ боз гуяд ӯ ахбор
که نکو باز گوید او اخبار
То дар офоқи ҳеҷ шоҳӣ дид
تا در آفاق هیچ شاهی دید
Ки нахоҳад зи теғи ту зинҳор
که نخواهد ز تیغ تو زنهار
Хсрўо низ дам наёрад зад
خسروا نیز دم نیارد زد
Бе муроди ту олами ғаддор
بی مراد تو عالم غدار
Ба бишорати биҳишти гашти ҷаҳон
به بشارت بهشت گشت جهان
Нусрат оварад шохи тӯбои бор
نصرت آورد شاخ طوبی بار
На аҷабгар кунун мубашшири фатҳ
نه عجب گر کنون مبشر فتح
Пари برارد чу ҷаъфари тайёр
پر برآرد چو جعفر طیار
Пас азин шеър фатҳ гӯям аз онк
پس ازین شعر فتح گویم از آنک
Тез шуд фатҳи номаро бозор
تیز شد فتح نامه را بازار
То ҳамеи бандади об дар озар
تا همی بندد آب در آذر
То ҳамеи боради абр дар озор
تا همی بارد ابر در آزار
Бош аз давлати баҳори ойин
باش از دولت بهار آیین
Ҳамчуи озоди сарви бархӯрдор
همچو آزاد سرو برخوردار
Неъмату ҷоҳу шодии гетӣ
نعمت و جاه و شادی گیتی
Бидиҳ ва баркаш ва бигир ва бидор
بده و برکش و بگیر و بدار