Нигорхона чинаст ё шукуфтаи баҳор

نگارخانه چین است یا شکفته بهار

Маи ду панҷ ва чаҳораст ё бути Фархор

مه دو پنج و چهارست یا بت فرخار

з ҳар чаҳор нави ойинтар ва бадеъ тараст

ز هر چهار نو آئین تر و بدیع ترست

Нигор ман ки замона чу ӯ надид нигор

نگار من که زمانه چو او ندید نگار

Чу офтоби зи ман то ҷудо шуданд ба сар

چو آفتاب ز من تا جدا شدند به سر

Шудаст бар ман рӯзи фироқ ӯ шаби тор

شدست بر من روز فراق او شب تار

зи ашки дида дар обам чу шохи нилӯфар

ز اشک دیده در آبم چو شاخ نیلوفر

Кабӯд гаштау ларзону зарду кўж ва назор

کبود گشته و لرزان و زرد و کوژ و نزار

Нишаста будам дӯш аз фироқаши андҳгин

نشسته بودم دوش از فراقش اندهگین

Ба табъи гавҳари санҷ ва ба дидаи гавҳарбор

به طبع گوهر سنج و به دیده گوهربار

Чу зулфаконаш карда зи захми кафи сина

چو زلفکانش کرده ز زخم کف سینه

Чу ъорзинш карда зи хӯни дидаи канор

چو عارضینش کرده ز خون دیده کنار

Даромад аз дар ҳуҷра ба сад ҳазор кашӣ

درآمد از در حجره به صد هزار کشی

Фурӯ нишаст ба пешам чу сад ҳазор нигор

فرو نشست به پیشم چو صد هزار نگار

Ҳазор гӯнаи гулнор бар мау парвин

هزار گونه گلنار بر مه و پروین

Ҳазор силсилаи машк бар гулу гулнор

هزار سلسله مشک بر گل و گلنار

з рӯй карда ҳамаи ҳуҷраи бӯстони Ирам

ز روی کرده همه حجره بوستان ارم

Ба зулф карда ҳамаи хонаи кулбаи аттор

به زلف کرده همه خانه کلبه عطار

Ҳазор бӯсаи ҳамеи хостами ман аз вай гуфт

هزار بوسه همی خواستم من از وی گفت

Бидиҳ ҳазор валикини мадаи фузуни зи ҳазор

بده هزار ولیکن مده فزون ز هزار

Дар он миён ки ҳамеи бӯсаи додмш бар лаб

در آن میان که همی بوسه دادمش بر لب

Ҳазор бор ғалат кардам аз миёнаи шумор

هزار بار غلط کردم از میانه شمار

Гуҳӣ ба шодӣ гуфтам ҳаме ки бода бигир

گهی به شادی گفتم همی که باده بگیر

Гуҳӣ ба зорӣ гуфтам ҳаме бӯса биор

گهی به زاری گفتم همی بوسه بیار

Чу бода будӣ бар даст ман баровардӣ

چو باده بودی بر دست من برآوردی

Навой борбаду ганҷи гову сабзи баҳор

نوای باربد و گنج گاو و سبز بهار

Ҳаме навохтӣ он лаъибати бадеъ ки ҳаст

همی نواختی آن لعبت بدیع که هست

Забонаши ҳашт валикин ба лаҳни мўсиқор

زبانش هشت ولیکن به لحن موسیقار

Чу бода ӯро будӣ бхўондмии пешаш

چو باده او را بودی بخواندمی پیشش

Мдиҳи шоҳи ҷаҳони хусрави сғору кбор

مدیح شاه جهان خسرو صغار و کبار

Амири ғозии Маҳмӯди сайфи давлату дайн

امیر غازی محمود سیف دولت و دین

Хдоигони ҷаҳонгири шоҳи гетии дор

خدایگان جهانگیر شاه گیتی دار

МтФзии мулкии хусравии худовандӣ

مطفزی ملکی خسروی خداوندی

Ки мейри шаҳр гушойасту шоҳи шери шикор

که میر شهر گشای است و شاه شیر شکار

Ба маҷлиси андари рӯйиш баланд хуршедаст

به مجلس اندر رویش بلند خورشیدست

Ба маърака дар тираши ситораи сайёр

به معرکه در تیرش ستاره سیار

Рабӯди ҳайбат ӯ аз тани сипеҳри кажӣ

ربود هیبت او از تن سپهر کژی

Бабради ханҷар ӯ сари замонаи хумор

ببرد خنجر او سر زمانه خمار

Задудаи теғаш то бе қарори гашт ба разм

زدوده تیغش تا بی قرار گشت به رزم

Ба дасти фаррух ӯ мамлакат гирифт қарор

به دست فرخ او مملکت گرفت قرار

Ҳар онкӣ аз сари баранда ханҷараш биҷаҳад

هر آنکه از سر برنده خنجرش بجهد

Ба ҳар куҷо ки равад надиҳадаши фалаки зинҳор

به هر کجا که رود ندهدش فلک زنهار

Касе ки гирди зи даргоҳ фаррухаш сояд

کسی که گرد ز درگاه فرخش ساید

Нагашт ёради гардиши замонаи ғаддор

نگشت یارد گردش زمانه غدار

Ба зери пои нкўхўоҳши оташ об шавад

به زیر پای نکوخواهش آتش آب شود

Ба дасти душманаши андари з гул бирӯяд хор

به دست دشمنش اندر ز گل بروید خار

Ҷаму Фаридунгар ҷашн сохтанд равост

جم و فریدون گر جشن ساختند رواست

Чунин буд раҳу ойини хусравони кбор

چنین بود ره و آیین خسروان کبار

Ниҳоди ҷашнии шоҳи ҷаҳон аз он бартар

نهاد جشنی شاه جهان از آن برتر

Ки ҳаст аз эшон бартар ба хусравии садбор

که هست از ایشان برتر به خسروی صدبار

Чу расми порсиён носутӯда дид ҳаме

چو رسم پارسیان ناستوده دید همی

Ба расми тозии ҷашнии ниҳоди хусрави вор

به رسم تازی جشنی نهاد خسرو وار

Зиҳӣ ба сирати ту тоза гашта расми араб

زهی به سیرت تو تازه گشته رسم عرب

Ба ту фурӯхта дайни Муҳамади мухтор

به تو فروخته دین محمد مختار

Касе ки мункир бошад худои бичўн ро

کسی که منکر باشد خدای بیچون را

Буд ба асл ва ба нисбати зи дӯдаи куффор

بود به اصل و به نسبت ز دوده کفار

Чу дид талъати нӯронии биҳиштии ту

چو دید طلعت نورانی بهشتی تو

Кунад ба соъат бар ҳастӣ худои иқрор

کند به ساعت بر هستی خدای اقرار

Брҳмнӣ ки ба зуннор буд нозаш ӯ

برهمنی که به زنار بود نازش او

зи бими теғи ту май бугсалади зи тани зуннор

ز بیم تیغ تو می بگسلد ز تن زنار

Вагарнаи ҳайбати он теғи аждаҳои пайкар

وگرنه هیبت آن تیغ اژدها پیکر

Кунад ба соъати зуннор бар майонаш мор

کند به ساعت زنار بر میانش مار

Аз ончии пор ту кардӣ шҳо ҳазор яке

از آنچه پار تو کردی شها هزار یکی

Накард рустами дастони зол дар пайкор

نکرد رستم دستان زال در پیکار

Ҳазор як зон комсол кард хоҳии боз

هزار یک زان کامسال کرد خواهی باز

Ба теғи тез ба ҳинд андарун накардӣ пор

به تیغ تیز به هند اندرون نکردی پار

Хабар шунидем аз рустаму зи ту дидем

خبر شنیدیم از رستم و ز تو دیدیم

Аёну ҳаргиз кӣ чун аён буд ахбор

عیان و هرگز کی چون عیان بود اخبار

Ҳазор сол бизӣ шод то ба ҳар солӣ

هزار سال بزی شاد تا به هر سالی

Кушода гардад бар дасти ту ҳазор ҳисор

گشاده گردد بر دست تو هزار حصار

Битоб бар ҳамаи офоқи офтоби сифат

بتاب بر همه آفاق آفتاب صفت

Бигард гирди ҳамаи олами осмони кирдор

بگرد گرد همه عالم آسمان کردار

Ба маъракаи андар бо душманон чу баҳр Биҷӯш

به معرکه اندر با دشمنان چو بحر بجوش

Ба маҷлиси андар бар дӯстон чу абри бабор

به مجلس اندر بر دوستان چو ابر ببار

Замини чунонкии ту доне ба теғ тез бигир

زمین چنانکه تو دانی به تیغ تیز بگیر

Ҷаҳони чунон ки ту хоҳӣ ба ком дил бигзор

جهان چنان که تو خواهی به کام دل بگذار

Хазинаҳои мулӯки замини ҳамаи брбхш

خزینه های ملوک زمین همه بربخش

Ниҳодаҳои шаҳони ҷаҳон ҳама бурдор

نهاده های شهان جهان همه بردار

з чарх ёфта доду з бахт гашта ба ком

ز چرخ یافته داد و ز بخت گشته به کام

зи малики рӯзии манду зи умри бархӯрдор

ز ملک روزی مند و ز عمر برخوردار