Биор он боди пои кӯҳи пайкар
بیار آن باد پای کوه پیکر
Замини кӯбу раҳи анҷому ткоўр
زمین کوب و ره انجام و تکاور
Ҳиўни абри сайри тундари ово
هیون ابر سیر تندر آوا
Ки ланг ва гунг шуд взўи абру тундар
که لنگ و گنگ شد زو ابر و تندر
Таниш чун сӯрати Аржанги зебо
تنش چون صورت ارژنگ زیبا
Миён чун хомаи Монии мусаввир
میان چون خامه مانی مصور
Ҷаҳди беруни зи чанбар гар бихоҳӣ
جهد بیرون ز چنبر گر بخواهی
Кунад новирди гуҳ бар теғи чанбар
کند ناورد گه بر تیغ چنبر
Чу оҳани сулбу кафи хиздши зи оҳан
چو آهن صلب و کف خیزدش ز آهن
Чу озари тунд ва хуй зоядаш зи озар
چو آذر تند و خوی زایدش ز آذر
Қалами кирдори дасту поишу гӯш
قلم کردار دست و پایش و گوش
Чу нома дар навардади кӯҳу крдр
چو نامه در نوردد کوه و کردر
Ҳаво аз гирд ӯ чун абри тира
هوا از گرد او چون ابر تیره
Равони киштӣ ӯ бо чори лангар
روان کشتی او با چار لنگر
Чаро торик шуд аз чашми хуршед
چرا تاریک شد از چشم خورشید
Чу самаш серума гардонид мармар
چو سمش سرمه گردانید مرمر
Ҷаҳони размро бодии муҷассам
جهان رزم را بادی مجسم
Замини сиФро ваҳмии мусаввир
زمین صیف را وهمی مصور
Рикоби оризи лашкари кушанда
رکاب عارض لشکر کشنده
Ба ҳасан ӯ кашида хашми лашкар
به حسن او کشیده خشم لشکر
Имоди дайну қутби малики Мансур
عماد دین و قطب ملک منصور
Ки давлатро ба ном ӯст муфаххар
که دولت را به نام اوست مفخر
Худовандӣ ки зот хилқат ӯст
خداوندی که ذات خلقت اوست
Камоли сунъи яздони гарав гар
کمال صنع یزدان گرو گر
Хуҷастаи ном ӯ бар фарқи нусрат
خجسته نام او بر فرق نصرت
Намоянда чу андари тоҷи гавҳар
نماینده چو اندر تاج گوهر
На чун қадараш ба болои ҳафт гардун
نه چون قدرش به بالا هفت گردون
На чун ҷоҳаш ба паҳнои ҳафт кишвар
نه چون جاهش به پهنا هفت کشور
зи халқаши кӯҳи Бобули хӯрдаи осеб
ز خلقش کوه بابل خورده آسیب
зи ҷўдши ганҷи қоруни бардаи кайфар
ز جودش گنج قارون برده کیفر
Сифот ӯ з ҳар зиштии муназзаҳ
صفات او ز هر زشتی منزه
Хисол ӯ ба ҳар хӯбии мшҳр
خصال او به هر خوبی مشهر
Равад инсоф бо табъаши паёпай
رود انصاف با طبعش پیاپی
Дӯди иқбол бо амраши баробар
دود اقبال با امرش برابر
зи райши осмони малики чўнонк
ز رایش آسمان ملک چونانک
Замин аз офтоби нури густар
زمین از آفتاب نور گستر
Камол ӯ арӯси ойин дар овехт
کمال او عروس آیین در آویخت
зи гӯшу гардани айёми зевар
ز گوش و گردن ایام زیور
Хирад бо дастгоҳи ҷӯаду фазлаш
خرد با دستگاه جود و فضلش
Нахондаи кӯҳу дарёро тавонгар
نخوانده کوه و دریا را توانگر
Бзргои срўро чун ту набенанд
بزرگا سرورا چون تو نبینند
Ба гетии як бузург ва ҳеҷ сарвар
به گیتی یک بزرگ و هیچ سرور
Ҷаҳон бо ҳишматати ҳамдасту ҳамдил
جهان با حشمتت همدست و همدل
Фалак бо ртбтти ҳам пушт ва ҳамбар
فلک با رتبتت هم پشت و همبر
Ҳамоно ҳзму азм ту ниҳодаст
همانا حزم و عزم تو نهادست
Ба грўдн бар саботу сайри ахтар
به گرودن بر ثبات و سیر اختر
Бгриди калаки ту бар оҷу кофур
بگرید کلک تو بر عاج و کافور
Бихандади халқи ту бар машку анбар
بخندد خلق تو بر مشک و عنبر
Ниёз аз доварӣ кардан фурӯ монад
نیاز از داوری کردن فرو ماند
Чу шуд умедро ҷӯади ту довар
چو شد امید را جود تو داور
Ба саҳни марғзори неъмати ту
به صحن مرغزار نعمت تو
Амлро хобгоҳаст ва чаро хур
امل را خوابگاهست و چرا خور
зи гетии хшксол бухл бархест
ز گیتی خشکسال بخل برخاست
Аз он борандаи кафи ҷӯад парвар
از آن بارنده کف جود پرور
Мъолиро намонад рӯй бе ранг
معالی را نماند روی بی رنگ
Макоримро нагардад шахси лоғар
مکارم را نگردد شخص لاغر
Саноро тез бошад рӯзи бозор
ثنا را تیز باشد روز بازار
Ки бошад чун ту дар олами снохр
که باشد چون تو در عالم ثناخر
Ба ҳасани шеъри ман бар родии ту
به حسن شعر من بر رادی تو
Шигифтии байн ки чун афтод дар хур
شگفتی بین که چون افتاد در خور
Атои ту на маъмӯл ва на мбғз
عطای تو نه معمول و نه مبغض
Санои ман на мнҳўлу музаввар
ثنای من نه منحول و مزور
Худовандо марои авсофи хилқат
خداوندا مرا اوصاف خلقت
Чу нофа хотирӣ дорад муаттар
چو نافه خاطری دارد معطر
Миёни мавҷи мадҳи ту чунонам
میان موج مدح تو چنانم
Ки андари жарфи дарёи ошноўр
که اندر ژرف دریا آشناور
На дасти онкӣ дар поеи занами даст
نه دست آنکه در پایی زنم دست
На рӯй онкии байнам рӯй маъбар
نه روی آنکه بینم روی معبر
Ба ҷону тан ҳаме кушед хоҳам
به جان و تن همی کوشید خواهم
зи баҳр дар дарин дарёии мункир
ز بهر در درین دریای منکر
зи мадҳи ту ба мадҳи каси ниёзам
ز مدح تو به مدح کس نیازم
Кас аз дарёи ниёзади сӯии Фрғр
کس از دریا نیازد سوی فرغر
Валикин бар ман имрӯз аз ҷудоӣ
ولیکن بر من امروز از جدایی
Шаб диҷўр шуд рӯзи мунаввар
شب دیجور شد روز منور
Ҳаме бигзорам ӣнҷои қурси хуршед
همی بگذارم اینجا قرص خورشید
Нуҳум рӯй аз зарурати сӯии ховар
نهم روی از ضرورت سوی خاور
Ба зи қавму ҳмим афканд хоҳам
به ز قوم و حمیم افکند خواهم
Ба тимору ънои ранҷуру музтар
به تیمار و عنا رنجور و مضطر
Танӣ аз баҳри ту бо зории зер
تنی از بهر تو با زاری زیر
Рухӣ аз ҳиҷри ту бо зардии зар
رخی از هجر تو با زردی زر
зи туфи ранҷи андешаи ҷигари хушк
ز تف رنج اندیشه جگر خشک
зи бими ҷони ширини дидагон тар
ز بیم جان شیرین دیدگان تر
Мъозоллаҳи ним ранҷуру ғамгин
معاذالله نیم رنجور و غمگین
зи ҳиҷроннигор моҳи манзар
ز هجران نگار ماه منظر
Дили афрӯзӣ ки андари ҷӯии чашмам
دل افروزی که اندر جوی چشمم
Хаёлаш раст чун симини санавбар
خیالش رست چون سیمین صنوبر
Гул аз ҷаври ҷамолаш рӯй пурхӯн
گل از جور جمالش روی پرخون
Чанор аз рашки қадаши даст бар сар
چنار از رشک قدش دست بر سر
Шудаи матрӯк аз он тасвири Монӣ
شده متروک از آن تصویر مانی
Шудаи мансӯх аз он тимсоли озар
شده منسوخ از آن تمثال آذر
Дижам гашта зи рӯйиш рӯй лола
دژم گشته ز رویش روی لاله
Хаҷали мондаи зи чашмаши чашми ъбҳр
خجل مانده ز چشمش چشم عبهر
Фироқ ту бихоҳад гстридн
فراق تو بخواهد گستریدن
зи хору оташами болину бистар
ز خار و آتشم بالین و بستر
Ҳавои ту ба ман бркрд хоҳад
هوای تو به من برکرد خواهد
Замонаи мзлму офоқи мғбр
زمانه مظلم و آفاق مغبر
Ҳаме дар пеш бархоҳам гирифтан
همی در پیش برخواهم گرفتن
Раҳе бо саҳми дӯзахи ҳавли маҳшар
رهی با سهم دوزخ هول محشر
Кушандаи об ӯ бар кӯҳи шамшер
کشنده آب او بر کوه شمشیر
Хлндаҳи хораши андар хора нашутур
خلنده خارش اندر خاره نشتر
Сумумаш гирд карда об дар ҳавз
سمومش گرد کرده آب در حوض
Саробаш об карда санг дар ҷир
سرابش آب کرده سنگ در جر
зи тарс ӯ ҳаворо дидаи гирён
ز ترس او هوا را دیده گریان
зи бим ӯ шафақро чеҳраи ахзар
ز بیم او شفق را چهره اخضر
Қазоро дод хоҳам шаби талиъа
قضا را داد خواهم شب طلیعه
Саборо кард хоҳам рӯзи раҳбар
صبا را کرد خواهم روز رهبر
Ҳужабрӣ буд хоҳам оҳанӣни чанг
هژبری بود خواهم آهنین چنگ
Уқобӣ гашт хоҳам оташини пар
عقابی گشت خواهم آتشین پر
Магар ибра кунам шабҳои бе ҳад
مگر عبره کنم شبهای بی حد
Пас пушти афканами шхҳои бе мар
پس پشت افکنم شخ های بی مر
Чу киштӣ аз шикам дар панҷ дарё
چو کشتی از شکم در پنج دریا
Бурун оем ба пушти хинги зини вар
برون آیم به پشت خنگ زین ور
Барин лоғари тани гардани бурӣда
برین لاغر تن گردن بریده
Ки аз пӯлод суфта дорад афсар
که از پولاد سفته دارد افسر
Маро ҷое ҳаме бояд ниҳодан
مرا جایی همی باید نهادن
зи бозу чрғу шоҳини роҳ яксар
ز باز و چرغ و شاهین راه یکسر
Азирои сӯии садри ту азин пас
ازیرا سوی صدر تو ازین پس
Набошад қосиди ман ҷузи кабӯтар
نباشد قاصد من جز کبوتر
Бас осонаст бар ту каз фироқат
بس آسانست بر تو کز فراقت
Нагардад оби айши ман мукаддар
نگردد آب عیش من مکدر
Валикини бахт бад карда сет бар ман
ولیکن بخت بد کرده ست بر من
Ниҳодаи табъати андаки пояи бартар
نهاده طبعت اندک پایه برتر
Ҳаме чун аз ризои шоФии ту
همی چون از رضای شافی تو
Дар ин муддат насибам ҳаст камтар
در این مدت نصیبم هست کمتر
Чунон нолам ки бар маъшӯқи ошиқ
چنان نالم که بر معشوق عاشق
Чунон гарем ки бар фарзанди модар
چنان گریم که بر فرزند مادر
зи мангар захми ман грдондти шод
ز من گر زخم من گرداندت شاد
Ҳамон ёбӣ ба гӯш аз захми мзмр
همان یابی به گوش از زخم مزمر
Вагар оташи зании андари дили ман
و گر آتش زنی اندر دل من
Ҳамонгирӣ ки мағз аз дӯди миҷмар
همان گیری که مغز از دود مجمر
Агар пари заҳри гирдонеи даҳонам
اگر پر زهر گردانی دهانم
Забонам гуядат шукрӣ чу шукр
زبانم گویدت شکری چو شکر
Агар бар фарқи ман хашмати баборад
اگر بر فرق من خشمت ببارد
Чу борони зарра аз ҳар теғу ханҷар
چو باران ذره از هر تیغ و خنجر
Ба ҳақи неъмати тугар гушойам
به حق نعمت تو گر گشایم
Дарии ҷузи хизматат бар хештан бар
دری جز خدمتت بر خویشتن بر
Ҳаме то хомау соғар ба дастам
همی تا خامه و ساغر به دستم
Буд хандону гирёни дарду маҳзар
بود خندان و گریان درد و محضر
Маро дар ҳеҷ базм ва ҳеҷ маҷлис
مرا در هیچ بزم و هیچ مجلس
Маро бар ҳеҷ дарҷ ва ҳеҷ дафтар
مرا بر هیچ درج و هیچ دفتر
Нахоҳад ҷуз ба науммат рафт хома
نخواهد جز به نامت رفت خامه
Нахоҳад ҷуз ба ёдати гашти соғар
نخواهد جز به یادت گشت ساغر
Ҳаме то ҳол ёбад гӯии марказ
همی تا هال یابد گوی مرکز
Ҳаме то давр дорад чархи меҳвар
همی تا دور دارد چرخ محور
Замин равшан нагардад ҷуз ба хуршед
زمین روشن نگردد جز به خورشید
Арз қоим набошад ҷуз ба ҷавҳар
عرض قایم نباشد جز به جوهر
Нишаста бар сарири ъзи мураббаъ
نشسته بر سریر عز مربع
Ба фармони ту гардуни мудаввар
به فرمان تو گردون مدور
Ба ъушрат бар ҳамаи ромиши тавоно
به عشرت بر همه رامش توانا
Ба ҳиммат бар ҳама наҳиммат Музаффар
به همت بر همه نهمت مظفر
Ба ртбти ҷоҳ ту гашта мақдам
به رتبت جاه تو گشته مقدم
Ба мадҳати умр ту гашта мؤхр
به مدحت عمر تو گشته مؤخر