Чу равшан шуд аз нури хури бохтар

چو روشن شد از نور خور باختر

Шуд аз чашми сояи замини зостр

شد از چشم سایه زمین زاستر

Бар оварад хуршеди заррини ҳисом

بر آورد خورشید زرین حسام

Фурӯ рафт маи ҳамчуи симини сипар

فرو رفت مه همچو سیمین سپر

Чу хуршеди тобону сарви равон

چو خورشید تابان و سرو روان

Нигорин ман кард бар ман гузар

نگارین من کرد بر من گذر

Ба дасти андарун бе равони навон

به دست اندرون بی روان نوان

зи ман дар ғами ишқи нолндаҳ тар

ز من در غم عشق نالنده تر

зи тимори он лаъибати Зуҳраи феъл

ز تیمار آن لعبت زهره فعل

зи ҳиҷрони он рӯй хуршеди фар

ز هجران آن روی خورشید فر

Бадв гуфтам эй беҳтар аз ҷону дил

بدو گفتم ای بهتر از جان و دل

Чу барадии дили ман кунун ҷони бабр

چو بردی دل من کنون جان ببر

Дилами ҳамчу Зуҳрааст дар эҳтироқ

دلم همچو زهره است در احتراق

Танами ҳамчуи хуршеди андари сафар

تنم همچو خورشید اندر سفر

Чаро ҳар шабӣ эй длороми ёр

چرا هر شبی ای دلارام یار

Чаро ҳар замони ин нигорин писар

چرا هر زمان این نگارین پسر

Ба дашт дигар бинмти хобгоҳ

به دشت دگر بینمت خوابگاه

зи ҳавзӣ дигар бинмти обхўр

ز حوضی دگر بینمت آبخور

Туро эй чу оҳӯ ба чашму бтг

تو را ای چو آهو به چشم و بتگ

Сгоннд дар так чу мурғӣ биппар

سگانند در تک چو مرغی بپر

Чаро бо ту созанди коҳуу саг

چرا با تو سازند کاهو و سگ

Насозанд пайваста бо икдгр

نسازند پیوسته با یکدگر

Туро шаб ба саҳро намад пӯшишаст

تو را شب به صحرا نمد پوششست

Туро рӯз бар ки фалохани камар

تو را روز بر که فلاخن کمر

Чу хуршед ранҷат наёяд зи сайр

چو خورشید رنجت نیاید ز سیر

Чу наргиси зиёнати надории сҳр

چو نرگس زیانت نداری سهر

Маии ту ки ҳаргиз натарсӣ зи шаб

مهی تو که هرگز نترسی ز شب

Гулии ту ки тозаи шӯй аз мтр

گلی تو که تازه شوی از مطر

Чу нилӯфари инси ту бо ҷӯии об

چو نیلوفر انس تو با جوی آب

Чу лолаи ҳамеи ҷои ту дар Хизр

چو لاله همی جای تو در خضر

Бурӣда ба ҳикмати саропои ту

بریده به حکمت سراپای تو

БсФтаҳ ба найранги паҳлу ва бар

بسفته به نیرنگ پهلو و بر

Ба ҳиялат кунанд аз шукри неи ҷудо

به حیلت کنند از شکر نی جدا

Ту мақрун кунӣ неи ҳаме бо шукр

تو مقرون کنی نی همی با شکر

Неи нотавон чун диранг оварад

نی ناتوان چون درنگ آورد

Дили андари нишоту тани андари бтр

دل اندر نشاط و تن اندر بطر

Чун дар суфтаи вази оби зода чу дар

چون در سفته وز آب زاده چو در

Чу зари зард ва аз хоки зода чу зар

چو زر زرد و از خاک زاده چو زر

Шуд ӯ каҳрабои ранг чун гашти хушк

شد او کهربا رنگ چون گشت خشک

Зумурради сифат буд то буд тар

زمرد صفت بود تا بود تر

Чу шахсеаст дар ваии нафас чун равон

چو شخصیست در وی نفس چون روان

Чу шохист зу шодмонии самар

چو شاخیست زو شادمانی ثمر

Басӣ бӯда ҳамшира бо шохи гул

بسی بوده همشیره با شاخ گل

Басӣ бӯда ҳмхўобаҳ бо шери нар

بسی بوده همخوابه با شیر نر

Чу шахси далерони ҳамаи пари зи захм

چو شخص دلیران همه پر ز زخم

Чу дасти арӯсони ҳама дар сувар

چو دست عروسان همه در صور

Сараш гӯш гаштасту чашмаши даҳон

سرش گوش گشتست و چشمش دهان

Сарояд ба чашму ниўшд ба сар

سراید به چشم و نیوشد به سر

Чу оқили ҳаме то нагӯяд сухан

چو عاقل همی تا نگوید سخن

Азуи ҳеҷ пайдо наёяд ҳунар

ازو هیچ پیدا نیاید هنر

Чу булбул шуд ӯ бар гул рӯй дӯст

چو بلبل شد او بر گل روی دوست

Наво мезанад вақти шому саҳар

نوا می زند وقت شام و سحر

Ту гӯйӣ ки тӯтӣаст андари сухан

تو گویی که طوطیست اندر سخن

Ки аз об гардад ҳамеи гунгу кар

که از آب گردد همی گنگ و کر

Чу қамарӣ ҳаме ноладу ҳамчу ӯ

چو قمری همی نالد و همچو او

зи гарданаши тавқӣ ба гарданаш бар

ز گردنش طوقی به گردنش بر

Забон нест ӯроу ҷони не валек

زبان نیست او را و جان نی ولیک

зи даст ту гуёст чун ҷонвар

ز دست تو گویاست چون جانور

Дами ту магари мадҳат соҳиб аст

دم تو مگر مدحت صاحب است

Каз ӯ гунг гуё шуд ва бо хатар

کز او گنگ گویا شد و با خطر

Амидӣ ки ахбор ӯ ҳамчуи дайн

عمیدی که اخبار او همچو دین

Расидааст дар ҳар билоду кӯр

رسیده است در هر بلاد و کور

Абунасри Мансур кандар ҷаҳон

ابونصر منصور کاندر جهان

Шудаи ном ӯ чун ҳунари мштҳр

شده نام او چون هنر مشتهر

Азуи халқ ӯ чун зи гардуни нуҷум

ازو خلق او چون ز گردون نجوم

Взўи лафз ӯ чун зи дарёи дрр

وزو لفظ او چون ز دریا درر

зи ҳирс ато хоҳад андомҳош

ز حرص عطا خواهد اندامهاش

Ки ҳар як шавад даст ва по шуд гуҳар

که هر یک شود دست و پا شد گهر

Чунон каз паии шукр ӯ модҳш

چنان کز پی شکر او مادحش

Забон хоҳад андомҳо сар ба сар

زبان خواهد اندام ها سر به سر

Бзрго сазад гар кунӣ ифтихор

بزرگا سزد گر کنی افتخار

Ки бе шаки ҷаҳонро туе муфтахар

که بی شک جهان را تویی مفتخر

Туро сидқи бўбкру илми алӣ

تو را صدق بوبکر و علم علی

Туро фазли Усмону адли умр

تو را فضل عثمان و عدل عمر

Туе дар тани сарфарозони равон

تویی در تن سرفرازان روان

Туе дар сари комкории басар

تویی در سر کامکاری بصر

Ки кард аз ҳаводиси сипари ҷоҳи ту

که کرد از حوادث سپر جاه تو

Ки тир қазо шуд бар ӯ коргар

که تیر قضا شد بر او کارگر

Баномат ки зад даст дар шохи хушк

بنامت که زد دست در شاخ خشک

Ки чун нахл Марям наёвард бар

که چون نخل مریم نیاورد بر

Чу мадҳи туро гуфт натавон тамом

چو مدح تو را گفت نتوان تمام

Ҳем ҷой кардам сухани мухтасар

هیم جای کردم سخن مختصر

Ҳаме чун Сикандари бгштм аз онк

همی چون سکندر بگشتم از آنک

Бимонад ба ҳар шаҳр аз ман асар

بماند به هر شهر از من اثر

Сикандар надид оби ҳайвон ва ман

سکندر ندید آب حیوان و من

Ҳамеи байнам инак ба ҷоми ту дар

همی بینم اینک به جام تو در

Гар аз маҷлиси ту биёями қабул

گر از مجلس تو بیایم قبول

Басон Сикандар шавам бе магар

بسان سکندر شوم بی مگر

Ба торикии рӯзгори андарун

به تاریکی روزگار اندرون

Ба даст оядам кони гавҳар дигар

به دست آیدم کان گوهر دگر

Бизӣ то битобад ҳамеи меҳру моҳ

بزی تا بتابد همی مهر و ماه

Бимон то бимонад ҳамеи баҳр ва бар

بمان تا بماند همی بحر و بر

Ба чашми бақо рӯй иқболи байн

به چشم بقا روی اقبال بین

Ба пои тараби фарши давлати сипар

به پای طرب فرش دولت سپر

Бпоӣу биболу бабор ва битоб

بپای و ببال و ببار و بتاب

Чу кӯҳ ва чу сарв ва чу абр ва чу хур

چو کوه و چو سرو و چو ابر و چو خور

Муроду нишоту хазинаи ҷаҳон

مراد و نشاط و خزینه جهان

Биёб ва бибин ва бипош ва бихӯр

بیاب و ببین و بپاش و بخور