Дўоли риҳлат чун бар задам бар кӯси сафар

دوال رحلت چون بر زدم بر کوس سفر

Ҷуз аз ситора надидам бар осмони лашкар

جز از ستاره ندیدم بر آسمان لشکر

Чу ҳоҷёни з май аз шаби сиёҳи пӯшида

چو حاجیان ز می از شب سیاه پوشیده

Чу бандагони змҷраҳи сипеҳри бастаи камар

چو بندگان زمجره سپهر بسته کمر

Ба ҳаст ва нест дар оради Аннани ман дар мушт

به هست و نیست در آرد عنان من در مشت

Чу ду Фриштаҳам аз ду сӯи қазоу қадар

چو دو فریشته ام از دو سو قضا و قدر

Мабош ва бош зи биму умед бо тану ҷон

مباش و باش ز بیم و امید با تن و جان

Мҷўӣу ҷӯии зи ҳирсу футуҳ дар дилу сар

مجوی و جوی ز حرص و فتوح در دل و سر

Маро ба чун шавад ва кошкӣ ва шояд буд

مرا به چون شود و کاشکی و شاید بود

Ҳазари нигошта дар пеши чашми як дафтар

حذر نگاشته در پیش چشم یک دفتر

Агар чаҳ хонд ҳамеи ақли мрмро дар гӯш

اگر چه خواند همی عقل مرمرا در گوش

Қазо чу коргар омад чаҳ фоидаи зи ҳазар

قضا چو کارگر آمد چه فایده ز حذر

Гуҳ аз наҳифам гум шуд ҳаме чу морони пой

گه از نهیبم گم شد همی چو ماران پای

Гуҳами зи ҳирси баромади ҳаме чу мӯрони пар

گهم ز حرص برآمد همی چو موران پر

Тан аз диранги ҳаросу дил аз шитоби умед

تن از درنگ هراس و دل از شتاب امید

Ба тؤу суръати кайвон ҳаме намӯду қамар

به طؤ و سرعت کیوان همی نمود و قمر

Чу хору гули зи гулу хор рӯйу ғамзаи дӯст

چو خار و گل ز گل و خار روی و غمزه دوست

зи туфу нами лаби ман хушк буду мижгон тар

ز تف و نم لب من خشک بود و مژگان تر

Вагарнаи гетии хушк аз туфи дилам будӣ

وگرنه گیتی خشک از تف دلم بودی

зи ашги чашмам бар хинги зеварами зевар

ز اشگ چشمم بر خنگ زیورم زیور

Бидон дам андар ронадам ҳамеи зи дидаи сршг

بدان دم اندر راندم همی ز دیده سرشگ

Дил аз ҳавои ранҷуру тан аз балои музтар

دل از هوا رنجور و تن از بلا مضطر

Ба лавни зар шуда рӯй ман аз ғубори ниёз

به لون زر شده روی من از غبار نیاز

Ба ранг май шудаи чашми ман аз хумори сҳр

به رنگ می شده چشم من از خمار سهر

На буии мастӣ дар мағзи ман магар зон май

نه بوی مستی در مغز من مگر زان می

На ранг ҳастӣ дар дасти ман магар зон зар

نه رنگ هستی در دست من مگر زان زر

Раҳе чу теғ кашида кашидау тобон

رهی چو تیغ کشیده کشیده و تابان

Асари зи сами сутурон бар ӯ ба ҷои гуҳар

اثر ز سم ستوران بر او به جای گهر

Агар чаҳ теғ буд олат баридан ман

اگر چه تیغ بود آلت بریدن من

Ҳаме буридам он теғро ба гом овар

همی بریدم آن تیغ را به گام آور

Вагар ба тезӣ гардад бурӣдаи чиз аз теғ

وگر به تیزی گردد بریده چیز از تیغ

Азуи ҳаме ба дарозии бурӣдаи гашти назар

ازو همی به درازی بریده گشت نظر

Чу офтоб ниҳон шуд ниҳон шуд аз дида

چو آفتاب نهان شد نهان شد از دیده

Ниёам ӯ шаби дерандаи тира буд магар

نیام او شب دیرنده تیره بود مگر

Махуфи роҳӣ каз саҳми шӯру фитна ӯ

مخوف راهی کز سهم شور و فتنه او

Кашид даст наёраст кӯҳсору кӯр

کشید دست نیارست کوهسار و کور

Ки аз ҷигари ҷигари ман чун хӯн дил гашта

که از جگر جگر من چون خون دل گشته

Гуҳии зи хӯни дилами хӯн шудаи дили ахгар

گهی ز خون دلم خون شده دل اخگر

Гуҳӣ чу хоки парокандаи дили зи боди бало

گهی چو خاک پراکنده دل ز باد بلا

Гуҳам чу пӯсти трнҷидаҳи дили зи оташи ҳур

گهم چو پوست ترنجیده دل ز آتش حر

Шаҳоби вор ба дунболи душманон чу дев

شهاب وار به دنبال دشمنان چو دیو

Фурӯ буридам сад кӯҳи осмони пайкар

فرو بریدم صد کوه آسمان پیکر

Гуҳӣ ба кӯҳ шудӣ ҳам ҳадиси ман парвин

گهی به کوه شدی هم حدیث من پروین

Гуҳӣ ба дашт шудӣ ҳам Аннани ман сарсар

گهی به دشت شدی هم عنان من صرصر

Басони нуқтаи мавҳуми дили зи ҳавли бало

بسان نقطه موهوم دل ز هول بلا

Чу ҷузъи лоитҷзои тан аз наҳифи хатар

چو جزء لایتجزا تن از نهیب خطر

Валек аз ҳамаи патёраи эмин аз паии онк

ولیک از همه پتیاره ایمن از پی آنک

Мдиҳ соҳиб хондам ҳаме чу ҳрзи зибр

مدیح صاحب خواندم همی چو حرز زبر

Имоди давлати Мансури бен Саид ки ёфт

عماد دولت منصور بن سعید که یافت

Фалаки зи фарши қадару ҷаҳони зи қадараши фар

فلک ز فرش قدر و جهان ز قدرش فر

Ба боғи инс ки рӯйиш чу гул шукуфта шавад

به باغ انس که رویش چو گل شکفته شود

зи баҳри соилу зоири саодати орад бар

ز بهر سایل و زایر سعادت آرد بر

Ба қӯти нъму пушт неъмат ӯйаст

به قوت نعم و پشت نعمت اویست

Умед ёфта бар лашгари ниёзи зафар

امید یافته بر لشگر نیاز ظفر

Куҷои сафинаи азмаш бар об ҳзм нишаст

کجا سفینه عزمش بر آب حزم نشست

Ншоидши магар аз маркази замини лангар

نشایدش مگر از مرکز زمین لنگر

Шикваи ҷоҳашгар дидаро шудӣ маҳсус

شکوه جاهش گر دیده را شدی محسوس

Сипеҳру анҷум будӣ азуи духону шарар

سپهر و انجم بودی ازو دخان و شرر

зи мода бӯдани хуршедро мафохири тест

ز ماده بودن خورشید را مفاخر تست

Ки табъ ӯст маъонии бикрро модар

که طبع اوست معانی بکر را مادر

зи баҳри онкӣ ба асл аз гёсти хома ӯ

ز بهر آنکه به اصل از گیاست خامه او

Босли ҳам з гё ёфтанд заҳру шукр

باصل هم ز گیا یافتند زهر و شکر

Ба наъти мӯҷази теғаши замонаро монад

به نعت موجز تیغش زمانه را ماند

Ки бар вале ҳама нафъасту бръду ҳамаи зр

که بر ولی همه نفع است و برعد و همه ضر

Бузургвори кримо чу табъ ту дарёст

بزرگوار کریما چو طبع تو دریاست

Шигифт нест зи табъи ту гавҳару анбар

شگفت نیست ز طبع تو گوهر و عنبر

Макорими ту агар зинда монад нест шигифт

مکارم تو اگر زنده ماند نیست شگفت

Ки маҷлиси ту биҳиштасту дасти ту кавсар

که مجلس تو بهشت است و دست تو کوثر

Надид ёради душмани масоф ҷустан ту

ندید یارد دشمن مصاف جستن تو

Агар чаҳ созад аз рӯзу шаби сипоҳу ҳашар

اگر چه سازد از روز و شب سپاه و حشر

Накард ёрад бе рои ту ммру ммор

نکرد یارد بی رای تو ممر و ممار

Сипеҳри зуди ммору нуҷуми тези ммр

سپهر زود ممار و نجوم تیز ممر

Ба ҳалу ақди ҳамеи ҳукму амри нофизи ту

به حل و عقد همی حکم و امر نافذ تو

Равад чу абр ба баҳр ва расад бод ба бар

رود چو ابر به بحر و رسد باد به بر

Агар набошад фармони ҳзми ту мақбул

اگر نباشد فرمان حزم تو مقبول

Або кунад з пазируфтани арзи ҷавҳар

ابا کند ز پذیرفتن عرض جوهر

Вагар зи азму зи ҳзми ту офарӣда шудӣ

وگر ز عزم و ز حزم تو آفریده شدی

Ба табъи роҷеъ ва моил наомадӣ ахтар

به طبع راجع و مایل نیامدی اختر

Бсохтнди чаҳор охшиҷи душман аз он

بساختند چهار آخشیج دشمن از آن

Ки раъии тест ба ҳақ гашта дар миёни довар

که رأی تست به حق گشته در میان داور

Ба чарх ва баҳр наёрам туро сифат кардан

به چرخ و بحر نیارم تو را صفت کردن

Ки чарх бо ту заминасту баҳр бо ту шимур

که چرخ با تو زمین است و بحر با تو شمر

зи баҳр рӯй ту хуршеди хостӣ ки шудӣ

ز بهر روی تو خورشید خواستی که شدی

Шуъоъи зарраи ш чун нури дидаи ҳиси басар

شعاع ذره ش چون نور دیده حس بصر

Ба рӯзи бахшиши ту абри хостӣ ки шудӣ

به روز بخشش تو ابر خواستی که شدی

зи баҳри ҷӯади кафи ту чу қатраҳои дрр

ز بهر جود کف تو چو قطره های درر

Баӣ зи халқ ва ҳам аз халқӣ ва аҷаб набӯд

بهی ز خلق و هم از خلقی و عجب نبود

Ки ҳам з гавҳар доранд афсари гавҳар

که هم ز گوهر دارند افسر گوهر

Ба неъмати ту ки то ғоибами зи маҷлиси ту

به نعمت تو که تا غایبم ز مجلس تو

Накард дар дили ман шодии халоси асар

نکرد در دل من شادی خلاص اثر

Бабанд гӯ дар умрами замонаро чу нъм

ببند گو در عمرم زمانه را چو نعم

Наме кушояд аз маҷлиси ту бар ман дар

نمی گشاید از مجلس تو بر من در

Дар обу озарам аз чашму дил ба рӯз ва ба шаб

در آب و آذرم از چشم و دل به روز و به شب

На ҳеҷ ҷои мақом ва на ҳеҷ ҷои мақар

نه هیچ جای مقام و نه هیچ جای مقر

Валек мадҳу санои туро ба хотиру табъ

ولیک مدح و ثنای تو را به خاطر و طبع

Чу чндни андари обам чу авд бар озар

چو چندن اندر آبم چو عود بر آذر

зи шавқи талъату ҳирси хаёл ту ҳастам

ز شوق طلعت و حرص خیال تو هستم

Ба рӯз чун ҳрбо ва ба шаб чу нилӯфар

به روز چون حربا و به شب چو نیلوفر

Ризои диҳӣ ба ҳақиқат ки корами андари дил

رضا دهی به حقیقت که کارم اندر دل

Магар ба сар барам ин умри нозанин ба магар

مگر به سر برم این عمر نازنین به مگر

зи фарқ то ба қадами оташам маро дарёб

ز فرق تا به قدم آتشم مرا دریاب

Ки зуд гардад оташ ба табъи хокистар

که زود گردد آتش به طبع خاکستر

Ба маҷлиси ту зи ман нойиби ин қасида бас аст

به مجلس تو ز من نایب این قصیده بس است

Ки ҳеҷ ҳоҷат ноед ба нойиби дигар

که هیچ حاجت ناید به نایب دیگر

наме тавонам хонданаш ба ном дар ятем

نمی توانم خواندنش به نام در یتیم

Ки ақлу фикраш имрӯза модарасту падар

که عقل و فکرش امروزه مادرست و پدر

зи шарқу ғарби зи рояти ҳаме амон хоҳад

ز شرق و غرب ز رایت همی امان خواهد

Ки ҳаст ӯро бар табъу хотири ту гузар

که هست او را بر طبع و خاطر تو گذر

Ҳамеша то моҳ аз қурбу баъди чашмаи меҳр

همیشه تا ماه از قرب و بعد چشمه مهر

Гуҳӣ чу чифта камон гардаду гуҳӣ чу сипар

گهی چو چفته کمان گردد و گهی چو سپر

Замона бошад обистанӣ ба рӯз ва ба шаб

زمانه باشد آبستنی به روز و به شب

Сипеҳр бошад бозӣгарӣ ба хайр ва ба шар

سپهر باشد بازیگری به خیر و به شر

Ба пои ҳиммат бар фарқи офтоби хиром

به پای همت بر فرق آفتاب خرام

Ба чашми неъмат дар рӯй рӯзгори нигар

به چشم نعمت در روی روزگار نگر

Шароби шодии нӯш ва навой лаҳви нюаш

شراب شادی نوش و نوای لهو نیوش

Либоси давлати пӯшу бисоти фахри сипар

لباس دولت پوش و بساط فخر سپر

Веляти сарви сеӣ бод саркашеда ба абр

ولیت سرو سهی باد سرکشیده به ابر

Адуати сарви мусаттаҳ ки брнёрди сар

عدوت سرو مسطح که برنیارد سر

зи дасти табъ ҳамеша ба теғи арраи сифат

ز دست طبع همیشه به تیغ اره صفت

Бурӣдаи бод чу нохуни адуатро ҳнҷр

بریده باد چو ناخن عدوت را حنجر