Бунёди дайн ва давлат медорад устувор

بنیاد دین و دولت می دارد استوار

Султони тоҷдору ҷаҳондори Бахтиёр

سلطان تاجدار و جهاندار بختیار

Хусрави ълоءи давлати шоҳӣ ки давлаташ

خسرو علاء دولت شاهی که دولتش

Андари замонаи фасли хазонро кунад баҳор

اندر زمانه فصل خزان را کند بهار

Масъӯди шоҳи машриқу мағриб ки ҳар замон

مسعود شاه مشرق و مغرب که هر زمان

Бар тоҷ ӯ сипеҳр саодат кунад нисор

بر تاج او سپهر سعادت کند نثار

Олии зи Ямани толеъ ӯ фарқи муштарӣ

عالی ز یمن طالع او فرق مشتری

Равшани зи нури талъат ӯ чашми рӯзгор

روشن ز نور طلعت او چشم روزگار

Дасташи ҳазор баҳри кушояд ба гоҳи ҷӯад

دستش هزار بحر گشاید به گاه جود

Рӯйиши ҳазор меҳри намояд ба рӯзи бор

رویش هزار مهر نماید به روز بار

Иқбол ӯ бар оби равон бар кашад бенон

اقبال او بر آب روان بر کشد بنان

Инсоф ӯ бар оташ сӯзон кунад нигор

انصاف او بر آتش سوزان کند نگار

То даст ӯ чу абр баборед бар ҷаҳон

تا دست او چو ابر ببارید بر جهان

Дар боғи малики шох ҷалолат гирифт бор

در باغ ملک شاخ جلالت گرفت بار

эй карда ихтиёри зи шоҳони туро худоӣ

ای کرده اختیار ز شاهان تو را خدای

Ҳаргиз надид чашми ҷаҳон чун ту ихтиёр

هرگز ندید چشم جهان چون تو اختیار

Бо адли ту з санг бирӯяд ҳамеи саман

با عدل تو ز سنگ بروید همی سمن

Бо саҳми ту з баҳр барояд ҳамеи ғубор

با سهم تو ز بحر برآید همی غبار

Дар разми фатҳи ёбӣ ва дар базми ганҷи бахш

در رزم فتح یابی و در بزم گنج بخش

Дар хашми афви хуӣ ва дар кӣнаи бурдбор

در خشم عفو خویی و در کینه بردبار

Шоҳии замини гушойӣ ва бар авҷи осмон

شاهی زمین گشایی و بر اوج آسمان

Дорад замини зи пояи тахти ту ифтихор

دارد زمین ز پایه تخت تو افتخار

Ту офтоби мулкӣ ва аз рӯй варои ту

تو آفتاب ملکی و از روی ورای تو

Чун рӯзҳои равшан гашта шубони тор

چون روزهای روشن گشته شبان تار

То бута осмон нашуду оташи офтоб

تا بوته آسمان نشد و آتش آفتاب

Нагирифт ақли гавҳари малики туро айёр

نگرفت عقل گوهر ملک تو را عیار

эй шоҳи шоҳи малики шикории ту дар ҷаҳон

ای شاه شاه ملک شکاری تو در جهان

Майдони малик беш набинад чу ту савор

میدان ملک بیش نبیند چو تو سوار

Бе шаки Аннани малик бад-инсон кунад ба даст

بی شک عنان ملک بدینسان کند به دست

Онро ки малик бошад парварда бар канор

آن را که ملک باشد پرورده بر کنار

эй хусравӣ ки бошад бар саҳни сайди ту

ای خسروی که باشد بر صحن صید تو

Пели дмонти борау шери жёни шикор

پیل دمانت باره و شیر ژیان شکار

Гардуни зи вақти одам то вақти малики ту

گردون ز وقت آدم تا وقت ملک تو

Буд аз барои малики туро андари интизор

بود از برای ملک تو را اندر انتظار

Соҳибқирони туеу балии тоиъи қирон

صاحبقران تویی و بلی طایع قران

Ин ҳукм буд ва кард маликро бад-ӣни мадор

این حکم بود و کرد ملک را بدین مدار

эй дар ҷаҳони давлати шоистаи подшоҳ

ای در جهان دولت شایسته پادشاه

Вай аз мулӯк гетӣ боиста ёдгор

وی از ملوک گیتی بایسته یادگار

То ширзоди шери дили шери зӯри ту

تا شیرزاد شیر دل شیر زور تو

Лашкар ба ғзу ҳинд фурӯ ронад ширўор

لشکر به غز و هند فرو راند شیروار

Бозуии давлати ту чу бикшод дасти фатҳ

بازوی دولت تو چو بگشاد دست فتح

Фармуд теғро ба гуҳи корзори кор

فرمود تیغ را به گه کارزار کار

Роят кашид бар маи вдри гирди рояташ

رایت کشید بر مه ودر گرد رایتش

Гардони корзор чу шерони марғзор

گردان کارزار چو شیران مرغزار

Ҳар сӯ масоф карда зираи пӯши сад рафиқ

هر سو مصاف کرده زره پوش صد رفیق

Яксар Аннани кушодаи Аннани дори сӣ ҳазор

یکسر عنان گشاده عنان دار سی هزار

Аз лашкараш ҳануз наҷунбида як нафар

از لشکرش هنوز نجنبیده یک نفر

Каз ҳавл ӯ наҳифи баромади зи гнгбор

کز هول او نهیب برآمد ز گنگبار

Чун рустам аз ғилоф баровард гоўсор

چون رستم از غلاف برآورد گاوسار

Чун ҳайдар аз ниёами броҳихти зулфиқор

چون حیدر از نیام برآهیخت ذوالفقار

Дар буми ҳинди зилзилаи афканд ҳар сӯе

در بوم هند زلزله افکند هر سویی

Каз ҳайбат ва наҳифаш бшикофт кӯҳсор

کز هیبت و نهیبش بشکافت کوهسار

Гуҳ зинҳор хӯрду гуҳӣ зинҳор дод

گه زینهار خورد و گهی زینهار داد

Он теғ зинҳор даҳ зинҳор хор

آن تیغ زینهار ده زینهار خوار

Дар корзор ҳеҷ нёсуд як замон

در کارزار هیچ نیاسود یک زمان

То кард корзораш бар куфри корзор

تا کرد کارزارش بر کفر کارزار

Наниҳод рӯзу шаби зи кафи он бе қарори теғ

ننهاد روز و شب ز کف آن بی قرار تیغ

То кори дайни надод ба Ҳиндӯстони қарор

تا کار دین نداد به هندوستان قرار

Роён ҳиндро з аҷал дод шарбатӣ

رایان هند را ز اجل داد شربتی

Каз мағзашон нахоҳад берун шудани хумор

کز مغزشان نخواهد بیرون شدن خمار

Барзад ба бут прессатон мардони деви даст

برزد به بت پرستان مردان دیو دست

Бастади зи номдорони пелони номдор

بستد ز نامداران پیلان نامدار

Бар кофарони зи лашкари гетӣ ҳисор кард

بر کافران ز لشکر گیتی حصار کرد

То чун ҳисори бастади пелии з ҳар ҳисор

تا چون حصار بستد پیلی ز هر حصار

Пелон ки ӯ гирифт чаҳ пелон ки кӯҳи кӯҳ

پیلان که او گرفت چه پیلان که کوه کوه

Пӯён чу боди бод ва замин карда ғорғор

پویان چو باد باد و زمین کرده غارغار

Гӯйии з рӯйҳоашон тобади ҳамеи зафар

گویی ز روی هاشان تابد همی ظفر

Гӯйии зи ишкҳошони боради ҳамеи дамор

گویی ز یشکهاشان بارد همی دمار

Ҳаст ин ҳама ки гуфтам то рафту бозгашт

هست این همه که گفتم تا رفت و بازگشت

Буд аз фироқи хизмати ту бодилии фигор

بود از فراق خدمت تو بادلی فگار

Носуди мағзи оқил ӯ то ба мағз ӯ

ناسود مغز عاقل او تا به مغز او

Новирди буии ҳазрати ту боди мшкбор

ناورد بوی حضرت تو باد مشکبار

То хок боргоҳ набӯсед пеши ту

تا خاک بارگاه نبوسید پیش تو

Бар ком дил нагашт баҳри навъи комгор

بر کام دل نگشت بهر نوع کامگار

Дилшоду шод хор шуд аз ту ки то абад

دلشاد و شاد خوار شد از تو که تا ابد

Бо дид ҳар ду хусрави дилшоду шоди хор

با دید هر دو خسرو دلشاد و شاد خوار

Венаи пари ҳунари азизони шоҳони номвар

وین پر هنر عزیزان شاهان نامور

Дар сояи саодат ва дар ҳифзи кирдигор

در سایه سعادت و در حفظ کردگار

То теғро зи малик тавон ёфт коргар

تا تیغ را ز ملک توان یافت کارگر

То маликро зи теғ тавон ёфт устувор

تا ملک را ز تیغ توان یافت استوار

Чун боди боди теғи ту бар малики зӯрманд

چون باد باد تیغ تو بر ملک زورمند

Чун кӯҳи боди малики ту аз теғи номдор

چون کوه باد ملک تو از تیغ نامدار

Роён туро мусаххару шоҳони туро мутӣъ

رایان تو را مسخر و شاهان تو را مطیع

Гардуни туро мусоиду иқболи дастёр

گردون تو را مساعد و اقبال دستیار