зи ъзу мамлакату бахти боди бархӯрдор

ز عز و مملکت و بخت باد برخوردار

Сари мулӯки ҷаҳони хусрави мулӯки шикор

سر ملوک جهان خسرو ملوک شکار

Заҳири миллати ҳақи бўолмзФри иброҳӣм

ظهیر ملت حق بوالمظفر ابراهیم

Насири давлату дайни подшоҳи гетии дор

نصیر دولت و دین پادشاه گیتی دار

Замонаи азму қазои қӯту қадари қудрат

زمانه عزم و قضا قوت و قدر قدرت

Ситораи зевару хуршеди ройу чархи осор

ستاره زیور و خورشید رای و چرخ آثار

Замини тавону ҳавои сФўту асири наҳиф

زمین توان و هوا صفوت و اثیر نهیب

Ҷаҳони маконат ва дарё наволу кӯҳи виқор

جهان مکانت و دریا نوال و کوه وقار

зи раъии табъу кафи роду паҳни олӣ ӯ

ز رأی طبع و کف راد و پهن عالی او

Фалак замин шуду дарёи саробу абри ғубор

فلک زمین شد و دریا سراب و ابر غبار

Табораки аллоҳ аз он абри офтоби фурӯғ

تبارک الله از آن ابر آفتاب فروغ

Ки брФрўзди азуи бахти осмони кирдор

که برفروزد ازو بخت آسمان کردار

Чу моҳ ва меҳр кунад адлро фарозу нишеб

چو ماه و مهر کند عدل را فراز و نشیب

зи фар ва зеб диҳад маликро шиору дсор

ز فر و زیب دهد ملک را شعار و دثار

Ба афваш аз туфи оташ ҳаме бирӯяд гул

به عفوش از تف آتش همی بروید گل

Ба хашмаш аз гули тоза ҳаме бирӯяд хор

به خشمش از گل تازه همی بروید خار

зи ҳеҷ гардун чун рӯй ӯ натофт нуҷум

ز هیچ گردون چون روی او نتافت نجوم

зи ҳеҷ дарё чун гуфт ӯ нхости бухор

ز هیچ دریا چون گفت او نخاست بخار

Ситорагони магар аз ҳзму азм ӯ зоданд

ستارگان مگر از حزم و عزم او زادند

Ки дар ҷабалат ин собитаст ва он сайёр

که در جبلت این ثابتست و آن سیار

Ҷаҳони пноҳои шоҳои ҷаҳони шоҳӣ ро

جهان پناها شاها جهان شاهی را

Набӯд бе ту дилу дидаи равшану бедор

نبود بی تو دل و دیده روشن و بیدار

Саҳоби ҷӯади ту обод кард ҳар вайрон

سحاب جود تو آباد کرد هر ویران

Насими адли ту гулзор кард ҳар гулзор

نسیم عدل تو گلزار کرد هر گلزار

Агар на оташи бأст ба разми гаштии тез

اگر نه آتش بأست به رزم گشتی تیز

Куҷои зи гавҳар малик омадӣ падеди айёр

کجا ز گوهر ملک آمدی پدید عیار

Ба корзор дигар кардае ниҳоди ҷаҳон

به کارزار دگر کرده ای نهاد جهان

Магар ки қисмат ӯ бӯда буд ноҳамвор

مگر که قسمت او بوده بود ناهموار

Ба ҳаду ханҷари лаъл ткоўрон кардӣ

به حد و خنجر لعل تکاوران کردی

Замини ҳомӯни дарёу кӯҳи охтаи ғор

زمین هامون دریا و کوه آخته غار

Ҷаҳони кушодӣ бемарзгар зи санадони кӯб

جهان گشادی بی مرز گر ز سندان کوب

Мулӯки киштӣ беҳад ба теғи хораи гузор

ملوک کشتی بی حد به تیغ خاره گذار

зи гирди Рахши ту чун чарх тира бинад рӯй

ز گرد رخش تو چون چرخ تیره بیند روی

зи оби ханҷари малики ту нусрати оради бор

ز آب خنجر ملک تو نصرت آرد بار

Биҳишт ва дӯзах бошад зёу зулмат ро

بهشت و دوزخ باشد ضیا و ظلمت را

Ба кеши монавии он муддаии чеҳра нигор

به کیش مانوی آن مدعی چهره نگار

Аз онкии неки ҳамонанд нисбатӣ доранд

از آنکه نیک همانند نسبتی دارند

Ба меҳру кӣнаи ту рӯзи равшану шаби тор

به مهر و کینه تو روز روشن و شب تار

Шароби адл ту гармаст кард олам ро

شراب عدل تو گرمست کرد عالم را

Наҳифи ту бабрад аз сари замонаи хумор

نهیب تو ببرد از سر زمانه خمار

Муҳӣт гетӣ гашта сети ҳиммати ту аз онк

محیط گیتی گشته ست همت تو از آنک

Ҳамеи намояди гейтяши нуқтаи паргор

همی نماید گیتیش نقطه پرگار

Чу рӯйу пушти адуии ту зард ва маҷрӯҳаст

چو روی و پشت عدوی تو زرد و مجروحست

зи захми стўти ҷӯади ту чеҳраи динор

ز زخم سطوت جود تو چهره دینار

Магари мухолифу бадхоҳи малику давлати тест

مگر مخالف و بدخواه ملک و دولت تست

зи обу оташи хайли ҳубобу фавҷи шарор

ز آب و آتش خیل حباب و فوج شرار

Аз он ҳубоб чу сар барканд шавад ночиз

از آن حباب چو سر برکند شود ناچیز

Вази он шарор чу сари барзанади бимиради зор

وز آن شرار چو سر برزند بمیرد زار

Намонад дар ҳама рӯй замини худовандӣ

نماند در همه روی زمین خداوندی

Ки ӯ ба бандагӣ ту намекунад иқрор

که او به بندگی تو نمی کند اقرار

Бузургвори худоё чу қурб даҳ соласт

بزرگوار خدایا چو قرب ده سالست

Ки мебакоҳад ҷони ман аз ғаму тимор

که می بکاهد جان من از غم و تیمار

Рухами зи нохуни хаста барам зи дасти кабӯд

رخم ز ناخن خسته برم ز دست کبود

Дилами зи оташи сӯзони танам чу мӯӣ назор

دلم ز آتش سوزان تنم چو موی نزار

зи бас ки туфи блочпу рост бар ман зад

ز بس که تف بلاچپ و راست بر من زد

з ман биҷуст чу симоб бе қарори қарор

ز من بجست چو سیماب بی قرار قرار

Бад-ӣни тағайюри ҳоил ба неъмати олӣ

بدین تغیر هایل به نعمت عالی

Ки таъм айшам заҳрасту ранги рӯзами тор

که طعم عیشم زهرست و رنگ روزم تار

Чунон билразам кандар ҳаво наларзад мурғ

چنان بلرزم کاندر هوا نلرزد مرغ

Чунон бипечам кандар замин напечад мор

چنان بپیچم کاندر زمین نپیچد مار

Танам ҳужабрӣ дорад шикастаи андари чанг

تنم هژبری دارد شکسته اندر چنگ

Дилам уқобӣ дорад гирифта дар минқор

دلم عقابی دارد گرفته در منقار

Чу калаку найза агар рост нестам дилу тан

چو کلک و نیزه اگر راست نیستم دل و تن

Чу калаку найза маро ҳаст бар миёни зуннор

چو کلک و نیزه مرا هست بر میان زنار

Чаро зи давлати олии ту печам рӯй

چرا ز دولت عالی تو پیچم روی

Ки бандаи зодаи ин давлатам ба ҳафт табор

که بنده زاده این دولتم به هفت تبار

На саъди салмони панҷоҳ сол хизмат кард

نه سعد سلمان پنجاه سال خدمت کرد

Ба даст кард биринҷи ин ҳамаи зёъу ъқор

به دست کرد برنج این همه ضیاع و عقار

Ба ман супурду зи ман бстднди фиръавнон

به من سپرد و ز من بستدند فرعونان

Шудам ба аҷзу зарурати зи хонимони овор

شدم به عجز و ضرورت ز خانمان آوار

Ба ҳазрати омадами инсофи хоҳ ва дод талаб

به حضرت آمدم انصاف خواه و داد طلب

Хабар надоштам аз ҳукми эзади додар

خبر نداشتم از حکم ایزد دادار

На равшаноӣу борони зи меҳру абр буд

نه روشنایی و باران ز مهر و ابر بود

На ҷуст бояд рӯзии зи кафи ту ночор

نه جست باید روزی ز کف تو ناچار

Марои умед ба ҳанҷор мақсадӣ бинмуд

مرا امید به هنجار مقصدی بنمود

Дилами барад ки ба мақсад биорадам ҳанҷор

دلم برد که به مقصد بیاردم هنجار

Ҳаме надонам худро гуноҳӣу ҷурмӣ

همی ندانم خود را گناهی و جرمی

Магари съоиту талбиси душмани макор

مگر سعایت و تلبیس دشمن مکار

з ман битарсад эй шоҳи хасми ноқиси ман

ز من بترسد ای شاه خصم ناقص من

Ки кори мадҳ ба ман бозгардад охири кор

که کار مدح به من بازگردد آخر کار

зи шоли пайдои оранди дибаҳи рӯмӣ

ز شال پیدا آرند دیبه رومی

зи ҷазаъ боз шиносанд лؤлؤи шҳўор

ز جزع باز شناسند لؤلؤ شهوار

з поргин бишносанд баҳр дар огӣн

ز پارگین بشناسند بحر در آگین

зи тор меғ бидонанд абри гавҳари бор

ز تار میغ بدانند ابر گوهر بار

Сипар фиканду надида ба дасти ман шамшер

سپر فکند و ندیده به دست من شمشیر

Бидод пушту набӯдаи миёни мо пайкор

بداد پشت و نبوده میان ما پیکار

Дар он ҳазимати тирии кушод дар дида

در آن هزیمت تیری گشاد در دیده

Маро бахаст чу ман доштами кушодаши хор

مرا بخست چو من داشتم گشادش خوار

Худоӣ донад ва ҳар кӯи худоиро ба дурӯғ

خدای داند و هر کو خدای را به دروغ

Гувоҳ хонда бошад зи ҷумлаи куффор

گواه خوانده باشد ز جمله کفار

Ки қасди ман ҳамаи он буд то ба хизмати шоҳ

که قصد من همه آن بود تا به خدمت شاه

Чу бандагон дигар тез гардадам бозор

چو بندگان دگر تیز گرددم بازار

Ҳазор девони созами зи назм ва дар ҳар як

هزار دیوان سازم ز نظم و در هر یک

Ҳазор мадҳи тарозам чу сад ҳазор нигор

هزار مدح طرازم چو صد هزار نگار

Машшотаи вори арӯсони пардагии замир

مشاطه وار عروسان پردگی ضمیر

Ба пеш тахт кунам ҷилва ва ба маҷлиси бор

به پیش تخت کنم جلوه و به مجلس بار

Ба сайқали сифату мадҳ нек бизадойам

به صیقل صفت و مدح نیک بزدایم

зи теғи оташу ойӣнаи ҳунари зангор

ز تیغ آتش و آیینه هنر زنگار

Ба ахтарони хиради бахтро кунам гардун

به اختران خرد بخت را کنم گردون

Ба лаъибатони сухани базмро кунам Фархор

به لعبتان سخن بزم را کنم فرخار

Чу андалеб сароем санои мадҳати ту

چو عندلیب سرایم ثنای مدحت تو

Чаро бабандам чун бози баста бар кҳсор

چرا ببندم چون باز بسته بر کهسار

Яке ба раҳмат бар ҷон ва бар танами бахшой

یکی به رحمت بر جان و بر تنم بخشای

Ки ман на дар хури бандами шаҳонаи аҳли ҳисор

که من نه در خور بندم شهانه اهل حصار

Нигоҳ кун ки чаҳ найрангҳоу шӯъбада ҳо

نگاه کن که چه نیرنگ ها و شعبده ها

Ба мадҳат ту барорам зи ҷону дил ҳар бор

به مدحت تو برآرم ز جان و دل هر بار

На ман кифояти арза ҳаме кунам ба сухан

نه من کفایت عرضه همی کنم به سخن

Тавон ситуд фалакро ба ртбту миқдор

توان ستود فلک را به رتبت و مقدار

Такаллуфӣ нашавад дар мисли ба ҳалами ҷибол

تکلفی نشود در مثل به حلم جبال

Таазурӣ набӯд дар смр ба ҷӯади баҳор

تعذری نبود در سمر به جود بحار

Чаҳ ранҷи фикрат бояд кашид агар гӯям

چه رنج فکرت باید کشید اگر گویم

Ки офтоб мунирасту осмони даввор

که آفتاب منیرست و آسمان دوار

Гузидатар з ҳама давлатаст давлати ту

گزیده تر ز همه دولتست دولت تو

Гузидатар зи ҳамаи фаслҳост фасли баҳор

گزیده تر ز همه فصل هاست فصل بهار

Ба поя эй з маҳалат намерасад гардун

به پایه ای ز محلت نمی رسد گردون

Падед бошад кохр куҷо расад гуфтор

پدید باشد کآخر کجا رسد گفتار

Агар сазои ту бояд ҳамеи мдиҳу сано

اگر سزای تو باید همی مدیح و ثنا

Магар кушода шавад бар ҳамаи мулӯки ашъор

مگر گشاده شود بر همه ملوک اشعار

Ҳамеша то зибри гӯй бе мадори сипеҳр

همیشه تا زبر گوی بی مدار سپهر

Нуҷум ва чарх наёсоед аз масиру мадор

نجوم و چرخ نیاساید از مسیر و مدار

Хдоигоно чун офтоби малики афрӯз

خدایگانا چون آفتاب ملک افروز

Замонаи доро чун осмони замонаи гузор

زمانه دارا چون آسمان زمانه گذار

Назораи гоҳи ту бар тахтгоҳи боду чаман

نظاره گاه تو بر تختگاه باد و چمن

Нишастгоҳ ту аз малики фарқи боду канор

نشستگاه تو از ملک فرق باد و کنار