Рӯзи видоъ аз дар андар омад дилбар

روز وداع از در اندر آمد دلبر

Лаби зи туфи ишқи хушк ва дид зи хӯн тар

لب ز تف عشق خشک و دید ز خون تر

Об намонда дар он ду рангини сӯсан

آب نمانده در آن دو رنگین سوسن

Тоб намонда дар он ду мишкӣни чанбар

تاب نمانده در آن دو مشکین چنبر

Ъбҳри чашмаши гирифтаи сурхии лола

عبهر چشمش گرفته سرخی لاله

Лолаи рӯйиши гирифтаи зардии ъбҳр

لاله رویش گرفته زردی عبهر

Бар гулаш аз захми дасти коштаи хайрӣ

بر گلش از زخم دست کاشته خیری

Бар мааш аз оби чашми хостаҳи ахтар

بر مهش از آب چشم خاسته اختر

Карда заминро заранг рӯй мунаққаш

کرده زمین را زرنگ روی منقش

Карда ҳаворо ба буии зулфи муаттар

کرده هوا را به بوی زلف معطر

Гуфт маро эй шикастаи аҳди шабу рӯз

گفت مرا ای شکسته عهد شب و روز

Дар сафарӣу ниҳодаи дил ба сафар бар

در سفری و نهاده دل به سفر بر

То кӣ бошад туро всоўси ҳамроҳ

تا کی باشد تو را وساوس همراه

То кӣ бошад туро кавокиб ҳамбар

تا کی باشد تو را کواکب همبر

Маликати ҷӯии ҳамеи магар чу сулаймон

ملکت جویی همی مگر چو سلیمان

Гетии гардии ҳамеи магар чу Сикандар

گیتی گردی همی مگر چو سکندر

Рафтӣ ту дар нишот бошӣ онҷо

رفتی تو در نشاط باشی آنجا

Мондам ман дар ғам ту бошам эдар

ماندم من در غم تو باشم ایدر

Дилбари ма рӯй бе мараст ба ғазнӣн

دلبر مه روی بی مرست به غزنین

Зуд наҳй дил ба моҳи рӯеи дигар

زود نهی دل به ماه رویی دیگر

Ҳеҷ дили ту зи меҳр ман накунад ёд

هیچ دل تو ز مهر من نکند یاد

Низ туро ёд ноед аз ман ғмхўор

نیز تو را یاد ناید از من غمخوار

Гуфтамаш эй рӯй ту азизтар аз ҷон

گفتمش ای روی تو عزیزتر از جان

Дидани рӯяти зи зиндагонии хуштар

دیدن رویت ز زندگانی خوشتر

эй на ба хомаи нигошта чу ту Монӣ

ای نه به خامه نگاشته چو تو مانی

Вай на барандаи гузорда чу ту озр

وی نه برنده گذارده چو تو آزر

Шартӣ кардам ки то бар ту наёбам

شرطی کردم که تا بر تو نیابم

Бӯсӣ надаҳум бар он ақиқ чу шукр

بوسی ندهم بر آن عقیق چو شکر

Ҳурмат рӯй туро наҷӯям лола

حرمت روی تو را نجویم لاله

Ҳишмати зулфи туро набавӣами анбар

حشمت زلف تو را نبویم عنبر

Май бниўшм з равадсорон нағма

می بنیوشم ز رود ساران نغمه

Май нстонми зи мигсорони соғар

می نستانم ز میگساران ساغر

Мунтазири васлат ту хоҳам бӯдан

منتظر وصلت تو خواهم بودن

Ореи алонтзори мӯати алоҳмр

آری الانتظار موت الاحمر

Зуд хабар кун марои нигорои зинҳор

زود خبر کن مرا نگارا زنهار

Тот чаҳ пеш омад ин фироқи ситамгар

تات چه پیش آمد این فراق ستمگر

Ҳамчуи маи андар канорам омад ва монадем

همچو مه اندر کنارم آمد و ماندیم

Ҳар ду дар оғӯши икдгр чу ду пайкар

هر دو در آغوش یکدگر چو دو پیکر

Гаштами азуи бози сӯхта чу Уторид

گشتم ازو باز سوخته چو عطارد

ӯ бишуд аз пеши ман чу меҳри мунаввар

او بشد از پیش من چو مهر منور

Чашмам чу абру доманам чу шимур шуд

چشمم چو ابر و دامنم چو شمر شد

Рӯем чун зари дил чу бутаи заргар

رویم چون زر دل چو بوته زرگر

Гашт ба нохун чу перҳанаши маро рӯй

گشت به ناخن چو پیرهنش مرا روی

Шуд зи тпончаҳи маро чу мъҷр ӯ бар

شد ز طپانچه مرا چو معجر او بر

Мондау рустаи азин ду дида чун ҷӯй

مانده و رسته ازین دو دیده چون جوی

Он қад бар рафта чу симини ърър

آن قد بر رفته چو سیمین عرعر

Рафтам аз пеш ӯ ва пеш гирифтам

رفتم از پیش او و پیش گرفتم

Роҳии сахту сиёҳ чун дили кофар

راهی سخت و سیاه چون دل کافر

Роҳӣ чун пуштаи пуштаи санг ва дар он роҳ

راهی چون پشته پشته سنگ و در آن راه

Синаи бозон ба наъл гашта мусаввир

سینه بازان به نعل گشته مصور

Наниҳад андари заминаши шери ҳамеи чанг

ننهد اندر زمینش شیر همی چنگ

Бификанад андари ҳавоаши мурғи ҳамеи пар

بفکند اندر هواش مرغ همی پر

Бар камари кӯҳҳо зи шиддати сармо

بر کمر کوهها ز شدت سرما

Мармар чун об гашта об чу мармар

مرمر چون آب گشته آب چو مرمر

Гардиши гардун шудаи рҳои вай ва аз вай

گردش گردون شده رحا وی و از وی

Рехтаи кофури суда дар киу крдр

ریخته کافور سوده در که و کردر

Аз фазаъ роҳ гашта ларзони анҷум

از فزع راه گشته لرزان انجم

Вази шағаби шаб шудаи гурезони сарсар

وز شغب شب شده گریزان صرصر

Гардун чун бӯстони пари зи шукуфа

گردون چون بوستان پر ز شکوفه

Тобони миррӣхи азу чу чашми ғазанфар

تابان مریخ ازو چو چشم غضنفر

Меҳри фурӯи рафтаи ҳамчуи оташ бар чарх

مهر فرو رفته همچو آتش بر چرخ

Мондаи пароканда ва фурӯхта ахгар

مانده پراکنده و فروخته اخگر

Аз назару чашми халқ пинҳон карда

از نظر و چشم خلق پنهان کرده

Чашмаи хуршедро сипеҳри мудаввар

چشمه خورشید را سپهر مدور

Рӯй ҳаворо зи шеъри кӯҳлии баста

روی هوا را ز شعر کحلی بسته

Гесуии шабро гирифта дар даврон бар

گیسوی شب را گرفته در دوران بر

Моҳи баромад чу мӯии банди арӯсон

ماه برآمد چو موی بند عروسان

Тобони андари миёни нилии чодар

تابان اندر میان نیلی چادر

Тираи бухории баромад аз лаби дарё

تیره بخاری برآمد از لب دریا

Ҷумлаи бпўшидаҳ рӯй гунбади ахзар

جمله بپوشیده روی گنبد اخضر

Абрӣ чун гирди разми ҳоилу тира

ابری چون گرد رزم هایل و تیره

Барқи дарахшнда аз каронаш чу ханҷар

برق درخشنده از کرانش چو خنجر

Қатраи борон аз он равон шуда чун тир

قطره باران از آن روان شده چون تیر

Ғурон чун мураккаб аз майонаш тундар

غران چون مرکب از میانش تندر

Рӯй з гардун намӯд талъати хуршед

روی ز گردون نمود طلعت خورشید

Чун рухи ёри ман аз ҳлўиии мъҷр

چون رخ یار من از حلویی معجر

Зоғи шаб аз бохтар ниҳон шуд чун дид

زاغ شب از باختر نهان شد چون دید

Комди бози сипеди субҳи зи ховар

کآمد باز سپید صبح ز خاور

Шабро маъзул кард чашмаи хуршед

شب را معزول کرد چشمه خورشید

Роят диноргўн кашид ба меҳвар

رایت دینارگون کشید به محور

Гардун аз дарди шаби бикунаду биндохт

گردون از درد شب بکند و بینداخت

Аз бар ва аз гӯшу гарданаши зару зевар

از بر و از گوش و گردنش زر و زیور

Обӣ дидам ниҳода рӯй ба ҳомӯн

آبی دیدم نهاده روی به هامون

Бӯда падараши абру кӯҳсораши модар

بوده پدرش ابر و کوهسارش مادر

Ҳамчуи гулобу арақ шудаи маи озор

همچو گلاب و عرق شده مه آزار

Бӯда чу кофури суда дар маи озар

بوده چو کافور سوده در مه آذر

Равшану софӣ ва беқарор ту гуфтӣ

روشن و صافی و بی قرار تو گفتی

Ҳаст магари зулфиқори ҳайдари сафдар

هست مگر ذوالفقار حیدر صفدر

Хусрави Маҳмӯди онкии шоҳӣ аз вай

خسرو محمود آنکه شاهی از وی

Тоза шуда чун паямбарӣ ба паямбар

تازه شده چون پیمبری به پیمبر